woensdag 22-08-2007 = 08.00 - 17.00 uur
Lescar - Oloron Ste Marie = via Artiquelouve – La Commande – Estialescq
ca 32 km = totaal 40 km

Op weg met schitterend weer. Heldere lucht, weinig wind. Eigenlijk de gehele weg door het bos gelopen. Na Artiquelouve was het over met de pret. In eerste instantie dacht ik dat het een eenvoudige 1e etappe zou zijn; echter bij elkaar 800 meter omhoog en 750 meter omlaag. Het was meer dan behoorlijk klimmen en dalen. Had ik eigenlijk niet zo op gerekend. Doordat alles door het bos liep, was er ook geen koffie. De 1e rust in la Commande; echter geen voorzieningen, alleen het klooster/ refuge. Heb toen uit eigen middelen maar wat water en koek in de tuin genuttigd. Het was inmiddels volledig bewolkt en zeer, zeer vochtig. Ik was dan ook drijfnat van de transpiratie. Ook m’n rugzak zat nog niet echt comfortabel (misschien ook wel door m’n natte kleren).

Over de weg is verder niet zoveel te vertellen; alles door het bos, klimmen en dalen en zeer glibberig. Om ca 17.00 uur in Oloron en via het VVV een herberg gevonden. Een vrij primitieve overnachtingsplaats, maar in elk geval was er warm water en de douche deed zijn werk naar behoren. Wat gedronken in Oloron en daarna gegeten. Het was vrij grijzig, maar het was nog droog. Toen ik echter na de maaltijd terug ging naar de herberg regende het behoorlijk.
In de herberg waren inmiddels nog 4 Duitsers aangekomen. Samen met een Fransman waren de 6 slaapplaatsen bezet.

donderdag 23-08-2007 = 08.45 - 15.00 uur
Oloron Ste Marie – Sarrance = via Eysus – Lurbe St Christau – Escot
ca 21 km = totaal 61 km

Afgelopen nacht heeft het constant geplensd. De herbergier had reeds aangegeven dat het t/m vrijdag zo zou blijven. Dat heeft me doen besluiten toch maar naar Sarrance te gaan en daar in het Monastière de Notre Dame te overnachten. Gebeld en gereserveerd.
Toen ik vertrok was het zowaar droog, echter met veel laaghangende bewolking. Geen wind, zodat alles bleef hangen.
Ook vandaag weer grote stukken (GR 653) door het bos, waar ik m’n eerste eekhoorntje van deze tocht heb gezien. Het pad was zeer glad en glibberig en je moest erg goed uitkijken waar je je schoenen neerzette. Gepauzeerd in Eysus bij een oprijlaan langs de weg (water en koek, meer was er niet) en toen weer verder. Na ca 5 minuten begon het te regenen en nogal stevig ook. Eerst nog wat onder een boom gewacht, maar toen al gauw de poncho omgehangen.
(voor die operatie zie de verhalen van de vorige tocht: rugzak eerst af; poncho erover; hoofd eerst door gat (doorgang voor je hoofd) steken; in positie brengen en dan de rugzak weer om, inclusief poncho en dan nog wat bijdraaien en fatsoeneren; bij latere tochten heb ik overigens mijn rugzak omgehouden).
In Lurbe St Christau was een restaurant met een serre. Daar heb ik (zeer uitgebreid) koffie gedronken. De regen viel met bakken uit de hemel en het was volledig grijs. Na ruim een uur werd het ietsje lichter en de regen werd wat minder. Ik ben toen doorgegaan naar Escot. Besloten niet het bos/ bergpad te nemen, maar langs de weg te blijven lopen, want het zag er erg glad en sompig uit. Na ruim een uurtje was ik in Escot. Nog een pauze ingelast en daarna was het nog maar 4 km.

Het werd weer bospad (parallel/ boven de N134/ Gave d’Aspe). Normalerwijze stroomt hier en daar een stroompje omlaag. Door de aanhoudende regen waren dat net kolkende stromen, waar je doorheen moest waden. In het begin ben je dan nog wat voorzichtig en probeer je eromheen/ langs te gaan, totdat dat niet meer lukt. Dan moet je er maar dwars doorheen.
Met de poncho en de rugzak toch wat riskant vanwege de gladheid. Eén keer gleed ik echt uit en lag toen meteen volledig plat in het water. Je komt dan toch zeer moeizaam overeind met zo’n rugzak om.
Zeer zwaar stuk tocht!!
Om ca 15.00 uur in Sarrance aangekomen. Geïnstalleerd in het klooster. Uitgebreid gedoucht en daardoor toch weer behoorlijk opgeknapt.
Om een uur of 5 werd het droog/ lichter en ben toen even het gehucht in gelopen. Behalve een kruidenierswinkeltje was alles gesloten. Om half acht echter zou het plaatselijke restaurant zijn geopend, zodat er gegeten kan worden.
In het klooster verblijven ook nog een Fransman (zelfde als in Oloron) en 2 Amerikanen (vader en dochter) die ik onderweg in de regen al eerder was tegengekomen.

vrijdag 24-08-2007 = 09.15 - 15.30 uur
Sarrance – Borce = via Bedous - Accous – Eygun
ca 25 km = totaal 86 km

Ook deze dag niet zo'n lange etappe, dus ik hoefde niet echt vroeg op.
Gisteravond gegeten met de medepelgrims; was wel gezellig. Toch ook wel moeilijk om als tolk USA/ F op te treden. Na afloop regende het weer en dat is gedurende de nacht niet veranderd.
Kortom: 's-ochtends was alles nog behoorlijk vochtig en klam; ook de schoenen.
Na wat gegeten te hebben om ca 09.15 uur op pad; het was inmiddels droog en er zaten heldere stukken in de hemel. Het pad van gisteren langs de Aspe zette zich voort. Nu aan de andere zijde van de hoofdweg, maar het was even glibberig en modderig. M'n schoenen hebben inmiddels ook een wasbeurt nodig.
In Bedous koffie en daarna viel de regen weer omlaag; niet echt hard, maar voldoende voor de poncho. Dat bleef eigenlijk de gehele dag zo.
Vervolgens naar Accous, waar de zon door de wolken prikte. Het leek heel wat. Hier waren ook een aantal parapeinters in de lucht. Ze rekenden kennelijk toch op goed weer.
Wat gedronken en toen weer op pad; althans dat was de bedoeling. Na een half uur bleek dat ik op een verkeerde weg terecht was gekomen en moest dus weer terug in de herkansing. Hierna begon het ook weer te regenen. Het weer is hier zeer wisselvallig om het maar zacht uit te drukken.

Op weg naar Borce ging de route voor een deel langs de N134. Niet echt inspirerend, maar het liep minder zwaar dan de parallel paden.
Om ca 15.30 uur in Borce; toch nog vrij snel, rekening houdend met een verdwaling.
Een eenvoudige pelgrimsgîte, maar met alle voorzieningen. Ook een keuken. In het dorp is geen restaurant (wel in een ander dorp ca 1 km verderop). Er is wel een winkeltje (epicerie), zodat ik zelf maar iets klaarmaak.
Momenteel aan het bier onder een parasol/ plu; het regent n.l. weer. Het blijft bedekt. Na morgen in Spanje wordt het weer vast beter!!

zaterdag 25-08-2007 = 09.15 - 14.15 uur
Borce - Col de Somport = via Urdoz
ca 17 km = totaal 103 km

Bij vertrek vanochtend begon het weer te regenen. Eerst dus nog maar een koffie in de dorpsbar. Maar dan toch maar op weg.
Het begon harder te regenen en te onweren met stevige bliksemslagen. Poncho toch maar omgedaan. Er moet ca 1000 meter geklommen worden.
Het eerste stuk liep weer via de N134. Het was niet druk en het liep wel gemakkelijk omhoog. Na ca 1 uur koffie in Urdoz. Dat was meteen de laatste mogelijkheid. Vervolgens nog een stuk langs de weg en toen het bos en de bergen in.
Op zich was het mooi, maar ik kan me niet herinneren ooit zulke zware etappes te hebben gelopen als hier in de Pyreneeën vandaag en de vorige dagen.
Het was wel gestopt met regenen; het was echter nog wel bedekt en grijs. Ik schat dat de vochtigheid de 100% naderde. Ik had dan ook (letterlijk) geen droge draad meer aan mijn lijf.
Met "wandelen" heeft dit stuk niet veel te maken. Klimmen, klauteren, glibberen, glijden, door water waden, over boomstronken, door watertjes heen; kortom: meer dan afzien.
Ik verheug me op morgen, dan kan ik weer dalen.
Om ongeveer 14.15 uur was ik op de Puerto de Somport/ Col de Somport op 1.640 meter.

Op zich is er niet veel te doen, maar er is een herberg/ winkeltje/ restaurant aan de Spaanse kant en een restaurant aan de Franse kant.
De herberg is erg simpel, maar goede warme douches.
Gedouched en daarna al mijn kleren van de dag gespoeld en "schoner" gemaakt. In de wind en de zon zal dat wel weer drogen (een ander gevoel dan de afgelopen dagen).
Wat gegeten en gedronken en nu maar genieten van een pijpje en een biertje in de zon en de wind.
Heel opvallend was dat ca 100 meter voor de pas de lucht brak en zon doorkwam. Kijkend naar Spanje is het inderdaad zonnig; als je terugkeek naar de Frans kant zag je de grijze bewolking laag over de bergen hangen. Fraai uitzicht op de weg van morgen het dal in.