dinsdag 28-08-2007 = 10.15 - 19.00 uur
Santa Cilia de Jaca – Artieda = via Puenta la Reina de Jaca - Mianos
ca 27 km = totaal 190 km
Wat doen we vandaag? Een rustige dag?
In elk geval uitgeslapen en na ontbijt om ca 10.00 uur op pad. Toen we (Linda en ik) als laatsten de herberg uit trokken, kwam Bianca er net aan. Ze voelde zich niet wel; had weinig geslapen (buiten) en had last van haar darmen. Het was die nacht nogal vochtig/ mistig geweest. Zij besloot dan ook in Sta Cilia te blijven, als het kon in de herberg. Wellicht zie ik haar nog, want zij gaat ook door naar Santiago (zoekend/ filosofisch/ bedachtzaam/ erg aardig).
Vervolgens op pad naar Puenta la Reina de Jaca. Het eerste stuk ging voorspoedig, vrij vlak. Halverwege naar het plaatsje, was er een soort pelgrimsveld. Heel veel gestapelde stenen, door pelgrims opgebouwd, als een soort herinnering, ja aan wat eigenlijk?
Daar liepen we ook Anna achterop en gedrieën kwamen we na ca 1 uur in Puenta la Reina de Jaca aan. Wat gedronken en nog wat te eten ingeslagen, want verder was er onderweg tot aan Artieda geen horeca of winkels/ water. Na Puenta la Reina de Jaca (in Arres) van de weg af was nog wel een eenzame herberg, maar we besloten toch maar door te gaan. Het was nog vroeg.
Op zich was de weg vrij vlak, maar de temperatuur was inmiddels tot ruim boven de 30 °C opgelopen. De witte steenslag weerkaatste behoorlijk en er was weinig/ geen beschutting.
Na ca 1½ uur gepauzeerd bij een zeer grote herenboerderij (Pardino Solana), gegeten en er was ook nog water te krijgen. Op een of andere manier kloppen de tijd aanduidingen in de gids niet zo goed als op het Camino Francés stuk. Er waren weinig aanknopingspunten om tijd en afstand te bepalen. Vervolgens door, kwamen nog een bron tegen onderweg (Fuenta de San Martin), maar het was toch wel erg zwaar. Besloten toch nog van de route af te wijken en naar Mianos te gaan. Daar zou vast wel en bar of iets zijn. Mianos ligt echter behoorlijk hoger (ca 150 m) dan de Jacobsroute en de klim was inspannend.
Eenmaal boven, helaas! Geen bar, wel een waterbron. Alle inspanning voor niets. Na enig rust toch maar weer verder. Naar Artieda nog maar 3 km over de weg. Voor mij ideaal/ vnl. dalend. Linda houdt niet van asfalt; te warm/ te hard. Net vóór Artieda, toch nog steil omhoog, want het dorp ligt behoorlijk op een hoogte. Goede herberg; je kon er eten en met een groepje (zelfde pelgrims als eerder) hebben we dat dan ook gedaan.
's-Avonds in een bar nog wat gedronken met Michael, Gerard en een paar Fransen (geen pelgrims) en het werd toch nog laat. Toen we naar de herberg gingen, bleek dat het buiten behoorlijk regende. Linda had in de herberg m'n schoenen binnen gezet (erg aardig); de rest van m'n kleren was wat vochtig geworden zo buiten in de regen.
Morgen houd ik écht een rust(ige) dag en ga niet verder dan Ruesta; dat is een paar uur dalend, zodat ik halverwege de dag er ben; kan ik ook m'n spullen wassen.