donderdag 06-09-2007 = 08.15 - 13.00 uur
Sto Domingo de la Calzada – Belorado = via Redecilla del Camino - Castildelgado
ca 26 km = totaal 424 km

Gisteravond nog met Truus gemaild in dezelfde cybershop als vorig jaar. In de herberg was momenteel vanwege de verbouwing ook geen internet.
Vanochtend toch weer niet zo vroeg vertrokken als gewenst. Zag Connie (D, 1e week) ook weer terug in de herberg van Sto Domingo. Zij had een beetje last van haar voet en liep al een paar dagen wat ongelukkig. Misschien een ontsteking; zo ja, dan grote pech (langere tijd). Ook nog een tijdje gepraat met een koppel Belgen uit Dendermonde (vader en 2 dochters) die op de fiets met tentjes op weg waren naar Santiago de Compostela. Drie weken, waarvan de eerste 2 behoorlijk koud waren geweest. Ze waren overigens nog zeer vrolijk en vriendelijk.
Toen ik vandaag zo liep, overviel me wel het gevoel van: "Hé! Dit heb ik al een keertje eerder gezien." Wellicht ook omdat vorig jaar in juli we met vakantie hier nogmaals waren.
Maar Grañon, Redecilla (de bar was weer dicht in de ochtend) was wel een soort déjà vu. Dan maar naar Castildelgado, het truckers restaurant aan de weg.

Ik was van plan naar Tosantos te lopen, ca 5 km na Belorado. Onderweg kwam (in een grote stofwolk) me een auto tegemoet, stopte en een mw gaf me een kaartje van een nieuwe herberg in Belorado. Ik zei, min of meer verontschuldigend, dat ik van plan was naar Tosantos te lopen.
Verder lopend ontwikkelde het idee zich dat ik net zo goed hier m'n inhaaldag kon nemen. Dat wil zeggen in Belorado stoppen en morgen met de bus naar Burgos (gaat er vast wel één vanuit Belorado). Dan loop ik morgen nog verder naar Tardajos en heb m’n dag ingehaald.
In Belorado naar de herberg van de mw met het kaartje van onderweg en eerlijk gezegd, het is één van de mooiste herbergen die ik in Spanje ben tegen gekomen. Dus het pleit van "de inspirerende inval" was beslecht.
Aangezien ik zeer vroeg in Belorado was, uitgebreid gedouched, spullen gewassen en 's-middags een beetje aangerommeld. Om 09.30 uur gaat er morgen een bus naar Burgos en die is er om ca 10.30 uur. Volgens mij een uitstekende oplossing.

vrijdag 07-09-2007 = 09.45 - 11.45/13.45 uur
Belorado – Tardajos = via Burgos
ca 54/ 11 km = totaal 489 km

Gisteravond en vanochtend in de herberg uitstekend gegeten. Volgens mij was dit wel zo'n beetje de beste herberg in Spanje die ik heb meegemaakt. Ik had in het geheel geen haast, want de bus zou pas om 09.30 uur vertrekken. Voor € 2,67 bracht hij me naar Burgos. Er waren nog een paar pelgrims die hetzelfde idee hadden gehad en een stuk per bus gingen. Wel leuk om het landschap van een andere kant te bekijken. Meestal maak je zelf deel uit van het landschap.
Wat ik niet miste, was het binnenlopen in Burgos door het troosteloze industrieterrein langs de autoweg. Wel herinnerde ik me nog Villafranca Montes de Oca, San Juan de Ortega en Atapuerca. Maar ja; je maakt een keuze.

Om ca 10.45 uur was de bus in het centrum van Burgos. Vlak bij de Cathédral. Stempel gehaald en de oude stad nog wat aangezien. Gegeten en gedronken en toen ongeveer 10 voor 12 vertrokken op weg naar Tardajos, waar ik ca kwart voor 2 aankwam. De herberg zou om 3 uur opengaan.
De hospitalero kwam eerder met de sleutel (hij had ons al gezien) en liet ons (er waren nog enkele Japanse/ Koreaanse pelgrims aangekomen) binnen.
Zaken op orde gebracht en het dorpje in. Er was meer dorp dan in eerste instantie gedacht, zelfs een winkeltje, bakkerij, bars en een mogelijkheid voor avondeten.
Het gezelschap is uiteraard nieuw, nu ik weer een dag naar voren ben gegaan. Ofschoon, in Burgos kwam ik nog wel enkele bekende fietsers tegen uit Sto Domingo. Komende week maar weer een nieuwe serie pelgrims verzamelen.

zaterdag 08-09-2007 = 07.30 - 14.45 uur
Tardajos – Castrojeriz = via Hornillos del Camino - Hontanas
ca 31 km = totaal 520 km

Na een ontbijt van yoghurt, vruchtensap en wat koeken met wat fruit om ca 1/2 acht op pad.
Na een kwartiertje kwam ik tot mijn grote verrassing José(luca) ook weer tegen. Zij kwam teruggelopen vanuit Rabé de las Calzadas, waar ze had overnacht. Ze ging terug naar Tardajos om daar de bus (als die er stopte) naar Léon te nemen. Ik was haar eerder onderweg tegengekomen en later in de herberg in Belorado. Ze was Braziliaanse uit Bélem en was zeer goedlachs en stevig. Zij had wat last van haar enkel/ voet. Toen ik met de bus naar Burgos was gegaan, was zij in eerste instantie per voet op pad gegaan. Later in Espinosa was ze ook op de bus gestapt (teveel last van haar voet) en waren we samen naar Burgos gereden, waarna ik haar verder niet meer had gezien.
Afgezien van de gebruikelijke korte, stevige klimmen en dalen is het momenteel een vrij vlak gebied. De etappe was bijna gelijkmatig in 3 delen verdeeld van ca 10 km elk. Dus uitstekend voor mij (ca 3 x 1¾-2 uur).
De eerste theepauze in Hornillos del Camino. Kwam daar ook Kees weer tegen. Een ex-verzekeringsman in ruste. Niet echt mijn type, klit een beetje aan je. Je loopt dezelfde weg, dus je komt elkaar onvermijdelijk telkens weer tegen. In Tardajos, de vorige dag, hadden we gegeten en gedronken met elkaar; voor mij is dat genoeg contact, maar goed.

Weer verder naar Hontanas voor de lunch. Van hieruit wilde ik Truus bellen. Dat vond ik wel symbolisch. Vorig jaar, op 5 mei 2006, had ik dat n.l. ook van hieruit gedaan.
Om ca kwart voor 12 zat ik dus met een knuistje vol muntjes voor de telefoon, maar geen contact. 3 kwartier later nog maar een poging. Niente resultaat. Toen maar mobiel gebeld. Ze zat in de auto op weg naar Rotterdam. Afgesproken dat ze vanuit Rotterdam terug zou bellen. Nooit meer gelukt. Heb toen 's-avonds zelf maar weer geprobeerd vanuit Castrojeriz.
Het mobiele bereik is onderweg inderdaad hier en daar wat beperkt.
In Castrojeriz bewust naar dezelfde herberg San Esteban, want daar had ik goede herinneringen aan. Was er vroeg; gewassen, gerommeld, nog wat inkopen gedaan voor ontbijt en onderweg (morgen is zondag). 's-Avonds, jawel, met Kees gegeten. Was op zich niet onplezierig.
2 Finse meiden ontmoet die volgend jaar wellicht in Nijmegen de 4daagse willen lopen. Als ze echt serieus zijn, kan ik ze wel onderdak bieden, indien gewenst. Ik hoor dat nog wel van ze. In de herberg was het niet erg druk, 17 pelgrims. Er was er één die snurkte en ronkte voor allen...........Kees! Het is echt een lompig/ boers type. Je kunt er moeilijk omheen. Ook dat is de Camino.

zondag 09-09-2007 = 08.15 - 14.30 uur
Castrojeriz – Frómista = via Itero de la Vega - Boadillo del Camino
ca 25 km = totaal 545 km

Vandaag, zondag, een rust(ige) dag. Had ik mezelf voorgenomen. Op m'n gemak opgestaan en ontbeten (uitgebreid) en om kwart na 8 vertrokken. Ik wist wat er kwam, dus geen verrassing.
Het dorp uit omhoog, de brug (oude romeinse) over en dan ca 150 meter steil omhoog. Een goed begin. Eigenlijk begint hier zo'n beetje de meseta. Boven eerst een stuk vlak op het plateau en dan weer een vrij steil stuk omlaag en vervolgens vlak. Net voor Itera de la Vega (over de brug bij de Rio Pisuerga) liep ik Kees achterop (hij was een ½ uurtje eerder vertrokken). In Itera de la Vega heb ik een uurtje in de zon gepauzeerd (met Kees; ging weer eerder weg).
Vervolgens naar Boadilla del Camino, waar ik in eerste instantie niet zo'n herinnering aan had, totdat ik het dorp inliep. Maar eerst nog de Otera Largo, een pas(je) op ca 860 meter, met een werkelijk schitterend uitzicht.
Toen ik Boadilla binnen liep herkende ik een en ander wel weer. Maar de herkenning kwam pas echt toen ik stopte voor de lunch bij de herberg aldaar.

Mooie herberg, mooie tuin, zwembadje, terras in de schaduw met druivenranken als bedekking tegen de zon; kortom genieten. Na m'n bocadillo jamón en limón, had ik bijna de neiging om er maar te blijven. Een aantal pelgrims deden dat in elk geval wel. Maar het was eigenlijk nog zo vroeg.
Ben toch nog maar een uurtje verder naar Frómista gelopen.
Boadilla del Camino uit loop je vrij snel langs het Canal de Castilla. Zeer onverwacht zo'n irrigatiekanaal aan te treffen. Zeer groen, riet langs de kant. Bomen/ schaduw langs het pad en hier en daar een kudde schapen in de schaduw tussen de bomen.
Na ca ¾ uur loop je dan, via de sluis, Frómista binnen en voel je de warmte weer op je vallen, want het is natuurlijk toch zo'n 30 - 35 °C in de zon.
Na het dagelijkse aankomst ritueel (stempelen/ bed zoeken/ douchen/ wasdoen/ ergens een biertje drinken/ pijpje roken/ foto's benoemen/ dagboek bijwerken (zover)) zit ik nu in/ op de binnenplaats van de herberg en heb nog wat kaarten geschreven. De eerste serie is geweest. In Léon sla ik er weer een aantal in voor de 2e tranche.