zaterdag 01-09-2007 = 08.15 - 17.00 uur
Monreal - Puenta la Reina = via Tiebas - Eneriz
ca 28 km = totaal 279 km

Eerste deel zeer pittig. Heel veel kleinere en grotere klimmen en dalen. Langs de bergrug; wel veel schitterende uitzichten naar rechts. Zeer stenig pad met keiharde modder. Uitzicht op Pamplona in de verre diepte. Kwam in Guerendain Nathalie (een beetje maf, maar ontzettend aardig) weer tegen, net toen ik klaar was met m'n eerste rust/ telefonade naar Truus. Vervolgens naar Tiebas, waar we samen gelunched hebben. Toen ik vertrok, bleek dat Anna en Lourdes (E) er ook waren. Lourdes loopt stevig door en van Anna krijg ik nooit zoveel hoogte; dan loopt ze weer op sandalen, dan weer op schoenen, maar ze gaat wel gewoon door.
Na Tiebas werd het weer vlakker en vrij snel kwam ik in Eneriz. Hier nog wat gedronken en daarna richting Puenta la Reina. Net vóór de Ermita de Sta Maria de Eunate liep ik Nathalie weer achterop. Zijn samen verder getrokken. Bij de Ermita werd nog voor ons gezongen door een Duitse pelgrim die met zijn mandoline op weg was naar Santiago en zo zingend zijn reis bij elkaar verdiende. Ook wilde een Amerikaanse toerist graag met een pelgrim in uitrusting op de foto. Kennelijk leende ik me er goed voor, dus ik zette m'n hoed nog eens extra recht. Ik heb geen vergoeding gevraagd.

In Obanos was het fiësta met stierenrennen. Ook hier uiteraard veel uithanglakens die tegen de stierenrennen ageerden. Was wel gezellig in dat dorp. Naar Puenta la Reina was het toen nog maar een paar kilometer. Onderweg Frank (D) ontmoet die in Pamplona was gestart en er behoorlijk doorheen zat. Hij was via de Alto del Perdon gekomen en had zijn eerste klim dus ook behoorlijk in de voeten. Direct in Puenta la Reina was de herberg waar ik wilde overnachten. Nathalie ging verder naar een andere herberg, waar ze had afgesproken. Zij had haar Antoine de gehele dag niet meer gezien en hij zou morgen met de bus naar Pamplona reizen.
Na de douche en de was het stadje in; kwam iedereen weer tegen. Gedronken/ inkopen gedaan/ gegeten en dat was weer een dag. Morgen naar Villamajor de Monjardin. Er zijn hier duidelijk meer pelgrims (vanaf Roncesvalles) onderweg. Benieuwd hoe druk het morgen en de volgende dagen is.

zondag 02-09-2007 = 08.30 - 16.30 uur
Puenta la Reina - Villamajor de Monjardin = via Cirauqui - Lorca - Estella - Irache
ca 29 km = totaal 308 km

Na vertrek uit de herberg (rustige nacht, ondanks drukke herberg) kwam ik Nathalie weer (teruglopend) tegen. Ze kwam gedag zeggen. Ze had toch maar besloten vandaag niet verder te lopen op de camino, maar terug te gaan naar Pamplona. Wederom afscheid genomen en toen op weg. Gelijktijdig met de Bodensee-zanger, die ons gisteren toegezongen had bij de Ermita de Sta Maria de Eunate. Hij zingt en speelt zijn reis bijeen en hoopt dus op veel toeristen onderweg. Op zich schiet het dan dus niet zo erg op en hij heeft ook ruim tijd gepland om in Santiago te komen.
Het eerste stuk naar Cirauqui ging voorspoedig. Tegelijk met mij (rondom 08.15/ 08.30 uur) gingen nog zo'n 100-150 wandelaars op weg. Het was dus behoorlijk druk. Vrij snel in Cirauqui, waar de plaatselijke middenstand goede zaken deed met de pelgrims. Erg druk in de winkels. Ik liep in het dorp omhoog naar de Eglisa de San Roman, waar ik een rustig plekje wist en een supermarktje (nog van vorig jaar). Wat gegeten en gedronken en toen weer verder. Op zich wel een inspannende etappe. Veel klimmen en dalen en de zon kwam vrij snel hoger. Het was behoorlijk temperaturig, dus al gauw geen droge draad meer aan het lijf.

In de loop van de dag werd het rustiger onderweg. De meeste wandelaars deden het kennelijk rustiger aan.
Vóór Villatuertes hield de bewegwijzering op. Je zag het dorp in de diepte aan de andere kant van de autoweg liggen. Ben toen maar recht door het weiland naar het dorp gelopen. Viel achteraf niet tegen. In Villatuertes wat gegeten en gedronken en besloot dat de volgende stop bij het Monasterio de Irache zou zijn. Daar was in elk geval een bron met wijn en water.
Het laatste stuk was pittig. Villamajor de Monjardin ligt een paar honderd meter hoger en met name de aankomst in het dorp is bergop.
Eenvoudige (zeer) parochie herberg, maar er is een mogelijkheid tot een gezamenlijke maaltijd in het plaatselijke café en ontbijt in de herberg. Hier slechts 2 Russinnen (moeder en dochter), die ook in Puenta la Reina waren; verder geen bekende gezichten.
Je kunt hier vroeg eten (avond/ ontbijt) en dus ga ik maar niet zo laat naar bed.

maandag 03-09-2007 = 07.30 - 15.00 uur
Villamajor de Monjardin – Viana = via Los Arcos - Torres del Rio
ca 31 km  =  totaal 339 km

Vanochtend begonnen de eerste wandelaars zich reeds om 4 uur te roeren. Hebben er kennelijk lol in om in het donker te lopen; licht wordt het pas na 7-7.15 uur.
Wat wel meespeelde was waarschijnlijk dat zo vroeg het ontbijt nog overvloedig was. Kwam je als één van de lateren (zoals ik) na 6.30 - 6.45 dan was de keuze nogal beperkt. Toch maar wat uit eigen voorraad genomen.
Ca 07.30 uur vertrokken. Het was uitstekend loopweer (koel) en dat zou de gehele dag wel blijven. Bewolkt, een beetje naar regen dreigend, maar niet koud/ fris. Er waren hoogteverschillen van 675 naar 440 meter, het parcours glooide met hier en daar een paar stevige klimmen en dalen (stenig/ rotsig/ steil); maar over het algemeen waren de paden breed genoeg.
Gisteravond, ik lag reeds in bed, had István nog gesmsd; heb hem vanmiddag onderweg maar teruggeseind.
Was vrij snel in Los Arcos en eigenlijk bij toeval (in elk geval onbewust) kwam ik op hetzelfde terras terecht als vorige keer. Dat zal nog wel vaker zo zijn.
Door naar Torres del Rio via hetzelfde weidse, heuvelachtige terrein (stel je Zuid Limburg voor, maar dan heftiger).
In Torres del Rio wilde ik lunchen in dezelfde albergue/ bar als de vorige keer. Ik herinnerde me nog de zeer hartelijke Peruanen in de bar/ restaurant. Je moet hiervoor echter eerst behoorlijk omhoog het dorp in. Toen ik boven kwam, bleek de zaak gesloten. Dan maar weer naar omlaag naar het winkeltje waar je ook kon eten en drinken. De 2 Russinnen uit Puenta la Reina en Villamajor zaten daar ook al. Zij wilden vandaag nog door naar Logroño (40 km). Ze moesten 25-9 vanuit Santiago terugvliegen, dus ze maakten behoorlijke afstanden; waren ze zo gewend.

Om ca 14.45 uur in Viana en na enig gezoek de gewenste herberg gevonden. Gedouched/ gewassen en zo voort. Vervolgens (inmiddels 16.00 uur) aan het bier, waar ik ook de Russinnen weer zag. Ze waren op het punt te vertrekken voor nog 1½ - 2 uur wandelen. Lijkt mij toch wel lang zo om deze tijd.
Namiddag in Viana is een beetje saai; eigenlijk niet zoveel te beleven, anders dan ergens iets te drinken. Winkeltjes gaan pas weer om 6 uur open en er zijn betrekkelijk weinig mensen op straat. Het is overigens wel weer zonnig geworden. Eten kan voor pelgrims vanaf 8 uur. Dat komt goed uit, want  de herberg sluit om 22.00 uur en morgen om 8 uur moet ieder weer vertrokken zijn. Ze hebben hier wel stapelbedden van 3-hoog.
Gelukkig heb ik een plek in het midden, dan val je in elk geval niet zo ver omlaag.

dinsdag 04-09-2007 = 07.45 - 14.45 uur
Viana – Ventosa = via Logroño - Navarrette
ca 28 km =  totaal 367 km

Uitgebreid ontbeten en vervolgens weer fris op pad. Letterlijk, want het was geheel bewolkt en behoorlijk koel/ fris. Niet echt om een trui aan te trekken, maar toch....
Ook deze dag is er één van weinig hoogtepunten (ook letterlijk). Het glooit, hier en daar een klimmetje naar een dorp (Navarrette) of een ander wijnveld.
We zijn hier in de Rioja en de wijnvelden zijn uitgestrekt. Heerlijke zoete druiven, nadat vorige week de bramen langs de weg het doelwit waren van plukgrage pelgrimvingers.
Vrij snel in Logroño, thee gedronken, wat gegeten. Op zich wel aardig zo'n stad, maar het is niet inspirerend om er naar binnen en naar buiten te lopen. Verkeerswegen kruisen boven en onder je. Industrieterreinen aan de rand. Van begin tot eind duurt zoiets toch wel gauw 1½ - 2 uur en Logroño is niet eens zo'n grote stad.

Vervolgens Navarrette. Uitgebreid gegeten en gezeten, want er scheen inmiddels wat zon tussen de wolken door. Door de wind was het niet al te warm. Vrij snel daarna (14.45 uur) in Ventosa, een zeer klein dorp met een herberg en een mogelijkheid om wat te eten. Verder eigenlijk niet zo veel. Wel wat bekende pelgrimsgezichten van de laatste dagen, maar niet echt waarmee ik veel contact heb.
Ook veel lopers (Spaanse/ Duitse) onderweg die hun bagage laten vervoeren en op die manier hier best wel grote stukken kunnen lopen; het "stokkenlegioen".
Morgen via Nájera naar Sto Domingo. Normaal gesproken ook niet zo'n zware etappe, zoals bekend.