dinsdag 11-09-2007 = 07.45 - 16.30 uur
Carrion de los Condes - San Nicolás del Real Camino = via Calzadilla de la Cueza
ca 30 km = totaal 595 km

Grappig te zien hoe zo'n plaatsje na 5 uur weer geheel tot leven komt. De winkels gaan weer open, de mensen vertonen zich weer en er is weer vertier.
Kaarten gekocht en geschreven, wat levensmiddelen en lekkers ingeslagen voor de volgende dag. Wat gegeten en dan is het weer bedtijd (9 - ½10 ongeveer).
Vanochtend om ca half 5 waren de eersten al druk in de weer om om ca 5 - 6 uur te vertrekken. Dan is het echt nog nacht, dus hoe ze dan lopen?? Ik heb echt geen idee! Koel is het in elk geval wel.
Na een uitgebreid ontbijt in de herberg ging ik om ca 7.30 uur op pad; het was net wat licht geworden. In het plaatsje nog wat verkeerd gelopen. Het begin was goed aangegeven met schelpen in het plaveisel, maar die hielden op een gegeven ogenblik op. Dan maar rechtdoor. Maar dat was achteraf niet helemaal de bedoeling. Toen ik bij wéér bij een nieuwe kerk kwam op een heuveltje, toch maar even gevraagd aan een ouder vrouwtje dat wat stond te schoffelen in het plantsoen bij de kerk. Ik moest uiteraard weer een stukje terug en dan toch rechtsaf (15 min.).

De weg vandaag was voornamelijk vlak (met hier en daar een heuvel) door zeer uitgestrekt, weids akkerland. Aanvankelijk was het vrij fris/ koud met een dunne oostenwind. Wel in de rug dus, maar knap koud. Na ca 1½ uur inderdaad de nieuwe rustplaats. Iemand had het gat in de markt/ camino gevonden en gevuld door er en paar tafels en stoelen naar te zetten met koffie/ thee/ fris/ drank/ bocadillo's/ enz. En dat na ca 9 km na Carrion, dus elke langstrekkende pelgrim maakte er gebruik van.
Vervolgens verder voor de volgende 8 km naar Calzadilla de la Cueza. Ook hier zeer, zeer weids en uitgestrekt bruin akkerland. Het graan is reeds geoogst, dus stoppels zover je kunt kijken. Dat wil zeggen tot aan de horizon aan de ene kant en tot aan een heuvel-/ bergrug (15 - 20 km) aan de rechterzijde.
Om ongeveer 11.45 uur in Calzadilla da Cueza. Uitgebreid gelunched in de zon. Riita en Leena kwamen er ook nog bij en alle andere (bekende) gezichten uit Carrion. Kees was er al, maar die was reeds om 6.30 uur vertrokken.
Het was inmiddels (on)behoorlijk aan de temperatuur. Stel je een dorp voor uit de film "how the west was won" met rollende takkenbossen en verder verlaten huizen en een eenzame cowboy (pistoolheld) die alert het dorp komt binnenrijden, verwachtend dat er plots iemand tevoorschijn komt die kwaad in de zin heeft. Zo'n dorp dus. Een vlakte en een paar bijeengeraapte huizen in het niemandsland.
Vervolgens via Ledigos en Terradillos de los Templarios naar San Nicolás del Real Camino. In beide dorpen wat gedronken en in Terradillos kwam ik Kees weer tegen. Hij had besloten daar te blijven.
In San Nicolás is een zeer goede herberg met bar en eetmogelijkheid. Ik herkende het van vorig jaar, toen ik er 's-ochtends wat had gedronken.
Het is nu nog 369 km naar Santiago, tenminste dat staat op een bord bij de bar (volgens het boek 379, maar dat is kennelijk niet zo'n mooi getal).
Truus bellen en daarna de avond zien door te brengen.

woensdag 12-09-2007 = 07.45 - 14.00 uur
San Nicolás del Real Camino - El Burgo Ranero = via Sahagún - Bercianos del Real Camino
ca 26 km = totaal 621 km

Gisteravond in de herberg gezellig gegeten met nog een paar pelgrim(a)s, Imelda (I), Henry (F) en Yvonne (D). De laatste sprak ook goed Nederlands. Vond ze leuk (talen). De avond ging vrij snel voorbij.
Vanochtend om kwart voor 8 vertokken. Het waren een paar eentonige stukken. Een pad langs de Nizo. Gemakkelijk lopen dat wel, maar ik had het idee dat het minder snel ging. Na 8 km Sahagún. Wat gedronken; kwam Yvonne ook weer tegen in de bar. Zij was een half uur eerder vertrokken en wilde de parallelroute lopen via Calzadillas de los Hermanillos en vandaar uit naar Reliegos/ Leon. Een behoorlijk lang stuk, dat wat afwisselender zou zijn, maar ook over de meseta.
Ik ging verder naar Bercianos del Real Camino; ca 10 km recht pad. Het werd inmiddels ook wat warmer. In Bercianos gegeten en gedronken en wat gezeten bij de bar in de zon/ schaduw. Goed uit te houden. Daarna de laatste 8 warme kms. Temperatuur loopt 's-middags op tot meer dan 35°C. Onderweg weinig schaduw, dus het is zaak te blijven lopen. Als je gaat sjokken wordt het zwaar.

Om 2 uur in El Burgo Ranero. Het dorp met de kikkervijver aan het eind en de ooievaars op de kerktoren. Ik moet zeggen dat ik de kikkers vandaag nog niet heb gehoord. Ook weinig ooievaars gezien tot dusverre. Misschien morgenochtend bij vertrek. De poel is een beschermd gebiedje waar veel eenden, watervogels en planten bivakkeren/ groeien. Een soort lustoord in de vlakte. Het dorp heeft nog veel huizen van leem, maar veel wordt ook opnieuw opgemetseld met baksteen (veel minder onderhoud ieder jaar).
Na aankomst gedouched, gewassen en een tijdje op bed gelegen. Ik heb wellicht wat te veel gegeten de afgelopen dagen of iets dat niet helemaal goed viel, want ik heb een beetje een opgeblazen, onbestemd gevoel in mijn maag. Probeer maar een vochtmaaltijd te gebruiken: soep, yoghurt, sap en vruchten. Niet te laat naar bed en morgen zie ik wel weer verder. Naar León is het 38 km, maar ik denk dat ik het maar splits in 2 x 19. Dan heb ik mijn extra dag in Santiago ook besteed.
Mijn loopshirt heeft zijn beste tijd alweer gehad. Er zit een behoorlijke slijtplek achter op mijn rug van de rugzak. Geprobeerd een en ander te naaien, maar het blijft zwak. Misschien helpt een stukje tape het shirt verder naar Santiago en Fisterra (als die het haalt!).

donderdag 13-09-2007 = 08.15 - 14.00 uur
El Burgo Ranero - Puente Villarente =  via Reliegos - Mansilla de las Mulas
ca 26 km = totaal 647 km

Vanochtend na een vruchtensap ontbijt om 8.15 vertrokken. Het opgeblazen gevoel van gisteren was er wel enigszins verdwenen, maar nog niet geheel. Doe maar rustig aan vandaag.
De kikker- en eendenvijver aan het einde van het dorp is in rust. Misschien is het niet het goede seizoen. Ooievaars zie ik ook heel weinig onderweg. In mijn herinnering waren het er vorig jaar aanmerkelijk meer, maar dat was ook in een ander seizoen.
Het eerste stuk naar Reliegos is een aardig stuk (13 km) en niet te veel te doen of te beleven onderweg. Kreeg nog een foldertje/ flyer van een herberg in Puente Villarente. Daar zit ik nu (ca 6 km verder dan plan). Het is een nieuwe herberg, want eerder was er geen in Puente Villarente.
In Mansilla de las Mulas even rondgekeken, wat gegeten en gedronken, maar toen weer verder.

De meseta heb ik nu wel zo'n beetje wel gehad. De afgelopen dagen was het vrij monotoon lopen. Uitgestrekte akkers zover je kunt kijken. Vrij vlakke wegen/ paden, voornamelijk langs en vlakbij de N120. Weinig dorpjes of vertier onderweg.
Op een of andere manier viel de hitte erg mee, ondanks dat het onbewolkte, zeer zonnige dagen (35 - 40 °C) waren, waarschijnlijk door het windje.
Morgen is het nog maar 12 km naar Leon, zodat ik de stad nog wat kan aanzien. Ik denk trouwens als ik er aan kom, dat de herberg nog gesloten is, zodat het eerste deel als "rugzaktoerist" zal zijn.
In de herberg hier kan gegeten worden en het is een soort lustoord iets van de weg af (N120 heel veel vrachtverkeer).
Als ik dit schrijf, zit ik onder een perenboom. De lucht is wat bedekt, maar de temperatuur is prima.

vrijdag 14-09-2007 = 08.15 - 10.15 uur
Puente Villarente – León = via Arcahueja
ca 12 km = totaal 659 km

Gisteravond in de herberg gegeten, aardappel/ ei/ tortilla (behoorlijk grote hap) en een heel bord tonijnsalade. Heb niet alles opgegeten; het was me te veel.
Vanochtend op mijn gemak opgestaan en ontbeten en ca 8.15 uur op stap. Het was nog maar zo'n 12 km naar León, dus niet al te lang.
Onderweg zaten er nog een paar stevige kuitenbijters in het parcours; bij Arcahueja en bij Alto de Portillo klimmen in gedeelten; denk je het gehad te hebben, komt er weer een volgende klim. Voorts is het geen inspirerende bezigheid om via Puente del Castro Léon binnen te lopen. Een stuk industrieterrein, dan langs de snelweg, oversteken en dan nog een stuk langs de snelweg. Hier hadden ze wel iets meer pad voor wandelaars/ pelgrims kunnen organiseren. Vervolgens nog een half uur León in.
Om ca 10 - 10¼  uur was ik bij de herberg (Sta Maria de Calbajal). Deze ging pas om 11 uur open, dus maar eerst een pijpje en wat gedronken op het pleintje ervoor (Plaza del Mercado). In de zon/ schaduw bij de fontein was het uitstekend wachten.
Om kwart na 11 ingeschreven/ gedouched/ gewassen en daarna de stad in. In de catedral kaarsjes gebrand voor Truus en Piroska. Hopelijk zijn ze volgend jaar wel van de partij; lijkt me toch wel aardig.

's-Middags, na 2 uur, is er ook in León niet echt veel te doen. Ik zat rond 14.15 op de Plaza Mayor (het hoofdplein van Léon) en wat gebeurde er allemaal??? Helemaal niets!!
Een groot vierkant plein met aan alle zijden arcaden met in de hoeken bars/ restaurants. Maar er gebeurde niets, behalve dat er soms iemand het plein overstak en dan weer verdween. Na een paar biertjes en wat tapas/ bocadillo ben ik toen maar weer naar de herberg gegaan en heb een voorraadje kaarten geschreven. Ook goede daad aan de achterblijvers.
In de namiddag/ avond komt het dan weer zo'n beetje op gang. Ben nogmaals naar de catedral gegaan. Het begin van een mis meegemaakt, maar dat was alleen maar "Santa Maria, Madre ....." Volgens mij 150 keer herhaald. Na een kwartiertje maar opgestapt. catedral lijkt op die van Vézelay en heeft prachtige gebrandschilderde ramen.
Wat lichts gegeten, want ik heb het een beetje koud en het opgeblazen gevoel is terug. Net of ik een grieptik heb opgelopen. Vanavond maar een paar antigrippines en nog eerder naar bed dan normaal.
Het is wel grappig in León, want het is een verzamelplaats van pelgrims. Je ziet best veel bekende gezichten in de stad van pelgrims die je in eerdere herbergen of onderweg al bent tegengekomen. Of die je een paar dagen gemist hebt en die dan plotseling weer opduiken. Veel blijven een dag over of stoppen hier.