maandag 17-09-2007 = 07.30 - 16.30 uur
Astorga - el Acebo = via El Ganso - Rabanal del Camino - Foncebadón - Manjarin
ca 38 km = totaal 754 km
Gisteravond in "el Apostel" gegeten. Ik ging alleen. De kastelein organiseerde een tafel voor me die oorspronkelijk voor 6 personen was gedekt. Tijdens het voorgerecht (heerlijke meloen met ham) kwam er een groepje van 6 pelgrims binnen. Ik bood aan weer van tafel te wisselen, zodat allen terecht konden. Werd zeer op prijs gesteld. Bij beëindigen van de maaltijd vroeg de kastelein me of ik nog een "grappa" of een "orujo" wilde. Ik heb voor de grappa gekozen. Een zeer lekker, zacht "levenswatertje". Hij had het op prijs gesteld, dat ik weer van plaats wilde wisselen. Eerlijk gezegd was de bediening en entourage ook erg vriendelijk en aangenaam. Zeer zeker een goede apostel!!
Onverwacht zeer goed ontbeten in de herberg en vrij vroeg; vanaf 7 uur kon je ontbijten naar eigen keuze. Zeer uitgebreid (donativo).
Bijtijds vertrokken uit Astorga, want het zou een pittige en lange dag worden. Eerst wat omlaag, daarna glooiend omhoog. Prachtig heuvelachtig landschap, met stevige bergen op de achtergrond. Na Murias de Rechivaldo ging de weg omhoog. Vrij snel in el Ganso. Het was nog koel en goed te lopen; wel behoorlijk bewolkt. Bernard (Duitser) eerder ontmoet in Puente Villarente, was er al en stond op punt om weer verder te gaan. Na wat gedronken te hebben in el Ganso verder omhoog naar Rabanal del Camino. De lucht trok wel erg dreigend samen. Ca ¾ uur vóór Rabanal werd de dreiging omgezet in concrete actie. Een onweersbui barstte los en tegen de tijd dat ik in Rabanal was, waren mijn schoenen en sokken doorweekt. In de refugio Pilar onderdak gevonden. Mijn schoenen wat te drogen gelegd en wat gegeten. Droge sokken aangetrokken en na een uurtje weer op pad gegaan. Het was inmiddels droog geworden, maar het bleef dreigend.
Na Rabanal stevig omhoog richting Foncebadón en Cruz de Ferro. Prachtige wandeling, schitterend landschap (bergachtig) en via Foncebadón, nog steeds in verval, (nog wat gedronken/ wel nieuw restaurant, vnl. voor groepen (Duitsers) het zat er vol mee/ en hele bussen voor de deur) naar Cruz de Ferro (toch niet zo bijzonder).
Vervolgens dalen naar Manjarín, waar het weer begon te regenen, niet echt hard, maar toch, thee gedronken bij el luz del camino en een Tau-kruisje gekocht (voor wie??).
Na Manjarín weer omhoog om na Cerezales zeer stenig en pittig omlaag te gaan naar el Acebo.
Henry was er ook weer en tot mijn verrassing Kees ook. Die had ik niet meer verwacht zo snel.
Er was een wasmachine met droger en al mijn (was)goed van de afgelopen 2 dagen (nat) afgegeven voor verdere behandeling.
's-Avonds gegeten met Henry, Paolo (Braziliaan uit Bahia; vol met huiduitslag, opgelopen in Carrion) en Monique (Zweedse die ook Frans en Engels sprak); zeer geanimeerd.