maandag 27-08-2007 = 08.00 - 21.00 uur
Jaca - Santa Cilia de Jaca = via Atarés - San Juan de la Peña - Santa Cruz de la Seros
ca 28 km = totaal 163 km

Op stap met redelijk koel weer. De avond tevoren had ik nog uitgebreid gegeten in het centrum buiten op een terras en dat was maar goed ook. Er was nog niet veel te krijgen in het stadje, dus alle resten waren aangesproken. Het eerste stuk tot aan de brug over de rio Gaz ging zeer voorspoedig (09.15). Daar toch maar besloten om richting San Juan de la Peña te gaan (als je dan toch in de buurt bent, nietwaar??).
Het eerste obstakel was de Monte de Guaso, een stevige puist, waaraan geen eind scheen te komen met een zeer moeizaam te begaan stenig paadje omhoog. Maar voor ik zover was, was het al weer een keer misgegaan. Ik miste een pijl en liep daardoor ca een half uur mis. Maar goed het was nog niet zo laat. Terug en weer op de goede weg. Toch stom, want achteraf was de richting best goed aangegeven. De klim naar Monte de Guaso was meer dan behoorlijk stevig en ook een afdaling zoals naar Atarés kennen we in NL niet echt. Het duurde aanzienlijk langer dan ik had verwacht. Ca 11.45 uur in Atarés, waar slechts een bron met water was. De laatste voedselresten (kaas/ yoghurt) werden aangesproken en om ca 12.15 uur weer verder. 2 Duitse meisjes, die ik al eerder in de herbergen had gezien, waren er ook al en gingen iets eerder dan ik op weg; we zouden elkaar wel weer tegenkomen.
Vervolgens verder. Het liep eerst glooiend via een vrij breed stenig pad. Na enige tijd werd het vlakker en liep het pad af. Ik had echter al geruime tijd geen pijlen of iets dergelijks meer gezien. Na een half uurtje had ik toch geen goed gevoel meer over de route. De temperatuur liep op en de tijd verstreek. Ik besloot het pad terug te gaan (omhoog). Na ongeveer drie kwartier kwam ik bij de plek waar ik de laatste pijl had gemist.
Dan in dubio: gelet op de tijd: ga ik terug naar Atarés en de grote weg of toch nog naar San Juan de la Peña?

Gekozen voor het laatste. Het was inmiddels behoorlijk in de middag. De klim naar San Juan was lang, warm en zeer, zeer zwaar. Alle vocht en water dat ik bij me had, heb ik verbruikt en ca 17 uur was ik bij het nieuwe klooster. Eerst uitgebreid gedronken en ... onder een boom in de schaduw lagen Linda en Bianca, de 2 Duitse meisjes. Ze hadden er reeds een paar uur gezeten/ geslapen. Besloten gezamenlijk terug te gaan. Eerst nog naar een uitzichtpunt (3/4 uur) en vervolgens naar het oude klooster. De afdaling hier naartoe ging vrij eenvoudig. Deels vlak pad, laatste stukje weg.
Het oude klooster is indrukwekkend/ boeiend. Vervolgens zouden we naar Sta Cruz de la Seros gaan en daar overnachten, want de tijd vorderde en volgens de boeken was er een hostellaria. Over de volgende afdaling kan ik kort zijn: zeer, zeer, zeer zwaar. Het pad was volledig besteend/ geërodeerd en schier eindeloos. Om ca 19.30 kwamen we in Sta Cruz de la Seros aan.
De hostellaria was een hotel en we konden een kamer voor drie krijgen voor ca  € 75,- excl. belastingen. Toch maar niet gedaan. Maar wat dan??
In het dorpje kwamen we iemand tegen die een keramiek winkeltje had en ons wel naar Sta Cilia de Jaca wilde brengen (km of 7), maar pas om 20.30 uur. Daarvoor maar gekozen.
Eerst wat gegeten van de overgebleven resten (nootjes/ water) en wat cakejes die de meiden nog bij zich hadden. Bianca wilde liever verder lopen en buiten overnachten dan met de auto te gaan. Zo dus maar besloten. Linda en ik waren ca 21.00 uur in Sta Cilia de Jaca. Afgepeigerd en volledig op. Erg veel te eten in het dorp was er niet. Maar een douche en wat drinken compenseerden. En dan bieden andere pelgrims toch nog wat van hun etensvoorraad aan. Een pijpje was nu wel een goede beloning.
Overigens kom ik de afgelopen week wel weer dezelfde mensen tegen in de herbergen. Dus je wordt wel opgevangen.

dinsdag 28-08-2007 = 10.15 - 19.00 uur
Santa Cilia de Jaca – Artieda = via Puenta la Reina de Jaca - Mianos
ca 27 km = totaal 190 km

Wat doen we vandaag? Een rustige dag?
In elk geval uitgeslapen en na ontbijt om ca 10.00 uur op pad. Toen we (Linda en ik) als laatsten de herberg uit trokken, kwam Bianca er net aan. Ze voelde zich niet wel; had weinig geslapen (buiten) en had last van haar darmen. Het was die nacht nogal vochtig/ mistig geweest. Zij besloot dan ook in Sta Cilia te blijven, als het kon in de herberg. Wellicht zie ik haar nog, want zij gaat ook door naar Santiago (zoekend/ filosofisch/ bedachtzaam/ erg aardig).
Vervolgens op pad naar Puenta la Reina de Jaca. Het eerste stuk ging voorspoedig, vrij vlak. Halverwege naar het plaatsje, was er een soort pelgrimsveld. Heel veel gestapelde stenen, door pelgrims opgebouwd, als een soort herinnering, ja aan wat eigenlijk?
Daar liepen we ook Anna achterop en gedrieën kwamen we na ca 1 uur in Puenta la Reina de Jaca aan. Wat gedronken en nog wat te eten ingeslagen, want verder was er onderweg tot aan Artieda geen horeca of winkels/ water. Na Puenta la Reina de Jaca (in Arres) van de weg af was nog wel een eenzame herberg, maar we besloten toch maar door te gaan. Het was nog vroeg.

Op zich was de weg vrij vlak, maar de temperatuur was inmiddels tot ruim boven de 30 °C opgelopen. De witte steenslag weerkaatste behoorlijk en er was weinig/ geen beschutting.
Na ca 1½ uur gepauzeerd bij een zeer grote herenboerderij (Pardino Solana), gegeten en er was ook nog water te krijgen. Op een of andere manier kloppen de tijd aanduidingen in de gids niet zo goed als op het Camino Francés stuk. Er waren weinig aanknopingspunten om tijd en afstand te bepalen. Vervolgens door, kwamen nog een bron tegen onderweg (Fuenta de San Martin), maar het was toch wel erg zwaar. Besloten toch nog van de route af te wijken en naar Mianos te gaan. Daar zou vast wel en bar of iets zijn. Mianos ligt echter behoorlijk hoger (ca 150 m) dan de Jacobsroute en de klim was inspannend.
Eenmaal boven, helaas! Geen bar, wel een waterbron. Alle inspanning voor niets. Na enig rust toch maar weer verder. Naar Artieda nog maar 3 km over de weg. Voor mij ideaal/ vnl. dalend. Linda houdt niet van asfalt; te warm/ te hard. Net vóór Artieda, toch nog steil omhoog, want het dorp ligt behoorlijk op een hoogte. Goede herberg; je kon er eten en met een groepje (zelfde pelgrims als eerder) hebben we dat dan ook gedaan.
's-Avonds in een bar nog wat gedronken met Michael, Gerard en een paar Fransen (geen pelgrims) en het werd toch nog laat. Toen we naar de herberg gingen, bleek dat het buiten behoorlijk regende. Linda had in de herberg m'n schoenen binnen gezet (erg aardig); de rest van m'n kleren was wat vochtig geworden zo buiten in de regen.
Morgen houd ik écht een rust(ige) dag en ga niet verder dan Ruesta; dat is een paar uur dalend, zodat ik halverwege de dag er ben; kan ik ook m'n spullen wassen.

woensdag 29-08-2007 = 11.30 - 13.15 uur
Artieda – Ruesta =
ca 11 km = totaal 201 km

Na een zeer uitgebreid ontbijt buiten in de schaduw om ca 11.30 uur gevieren op pad. Michael (D), Linda (D), Gérard (E) en ik (NL).
Het daalde af via de weg en ging zeer voorspoedig. Al spoedig liepen we allen afzonderlijk. Michael ging als een speer (er vandoor), Gérard volgde mij en Linda sloot de rij. Weinig te vertellen over het stukje onderweg. Langs het stuwmeer van Yesa. Zeer fraaie uitzichten en al spoedig was ik in Ruesta, een ontvolkt, ruïnaal dorp. Door het stuwmeer is alle vruchtbare landbouwgrond onder water verdwenen en daarmee de bestaansgrond van de bevolking.
De herberg is echter goed; je kunt er eten en drinken, naast de herberg is er in het dorp niets.

Michael en Gérard gingen verder. Ik had reeds besloten hier te blijven, spullen te wassen en zeer te relaxen. Het was overigens wat bewolkt en winderig geworden, maar ondanks alles toch aangenaam. Je kunt bij het stuwmeer zwemmen, maar dat heb ik maar aan anderen gelaten.
Foto's benoemd van de laatste dagen en mijn dagboek (ook laatste dagen) bijgewerkt. Morgen naar Sanguësa; zit nog een bergje tussen. Idee is niet te laat op pad.

donderdag 30-08-2007 = 07.30 - 13.00 uur
Ruesta – Sanguësa = via Undués de Lerda
ca 23 km = totaal 224 km

Gisteravond met de aanwezige pelgrims/ wandelaars uitgebreid gegeten en gedronken. Het was een groep van ca 12 mensen. De groep wisselt wel steeds van samenstelling.
Gisteravond was ook een mooie zonsondergang, maar het was later voor je er erg in had. Vanochtend om ca 7.30 uur met Linda vertrokken, na een ontbijt uit het lunchpakket van gisteren. Het zou geen lange etappe worden, maar er zat een stevige puist tussen begin en eind.
Begin liep zeer voorspoedig en ik liep vooruit. Op een gegeven moment hielden de pijlen weer op. Op een of andere manier had ik weer een pijl (50 cm groot achteraf) en een bord niet gezien. Kennelijk met geheel andere dingen bezig geweest dan met naar aanwijzingen kijken. Ik kwam wel heel dicht bij het stuwmeer van Yesa met een schitterend uitzicht.
Na ca 3/4 uur liep ik Linda weer achterop. Zij had nog wel geroepen dat ik niet de goede kant opging, maar ik had het niet gehoord.
Toen we na de stijging uit het bos op de hoogte/ vlakte kwamen, woei het behoorlijk en we hadden de wind niet mee! De afdaling verliep vrij voorspoedig en al snel waren we in Undues.
Thee gedronken en ook Anna kwam nog binnen en later nog een Spaanse loopster (maar ja, het was ook maar één van de weinige mogelijkheden die je tegenkwam onderweg).
Het verloop naar Sanguësa ging snel, zij het dat het constant waaide/ stormde. Maar je bent dan ook in het land van de windmolens. Ik word er echter wat onrustig van in m'n hoofd, al die herrie van de vallende en loeiende windvlagen.

Linda en Michael zouden die avond naar Pamplona gaan en vandaar met de nachtbus naar Barcelona; vervolgens met het vliegtuig naar huis (D).
Probeerden de rest van de middag nog in een zwembad door te brengen, maar dat was eigenlijk belachelijk prijzig (€ 10,-- voor ca 1½ uur), zodat we toen maar langs de rio Aragón op een veldje zijn gaan zitten/ liggen.
Vervolgens nog wat in de stad gedronken en toen afscheid genomen van Michael en Linda. Met sommigen klikt het goed en dan laat het afscheid een leeg gevoel achter; ook dat is de camino en misschien wil ik me daarom wel niet teveel hechten/ binden.
's-Avonds in de stad gegeten en toen niet zo laat naar bed. Het was inmiddels wel behoorlijk fris en winderig geworden. Maar zien wat voor weer het morgen wordt.