dag 26 ... groen groeiend graan ...
zondag 05-06-2016 = Santo Domingo de la Calzada - Belorado
24 km = totaal 590 km
Ik kon in de herberg koffie, sap en magdaleentjes uit de automaat nuttigen. Gelukkig maar, want om 7.30 uur was er nog niet veel (niets dus) geopend in het plaatsje. Op weg naar Grañon (ca 7 km) ging het toch zo’n 300 meter omhoog. Niet steil, maar wel constant. Aldaar eerst maar weer koffie en sap. Er waren (veel) meer lieden die dat hadden bedacht, dus het werd een langere pauze. Vervolgens een paar plaatsjes op kortere afstand (ca 3 km) van elkaar. Als je overal koffie drinkt, schiet dat dus niet echt lekker op (Redecilla del Camino, Castilgado, Viloria del Rioja). Ik heb ze dus maar overgeslagen.
Het was echt een stijgende en dalende groen graandag. Zeer uitgestrekte graanvelden aan weerszijden van het pad tot aan de horizon. Je stijgt en daalt op zo’n dag toch wel een aantal maal een paar honderd meter.
Niet zo laat in Belorado bij de albergue Caminantes. Ik was er al eerder. Achter in de tuin bij het restaurant was het een en ander veranderd en bijgebouwd. Dit jaar werd ik niet herkend, dus ik heb zo mijn twijfels of ze me vorig jaar bij Cath wel herkenden, maar het idee was aardig.
Ook in Belorado was het feest. Een of andere plaatselijke grootheid was 100 jaar geleden geboren. Een plein vol kraampjes en veel eten en drinken. De gebruikelijke regionale produkten (etenswaar) en lokale prullaria en de nutteloze snuisterijen. En een aantal figuren in klederdracht van lang geleden. In de namiddag werden de zaakjes weer ingepakt en opgeruimd.
Amerikanen blijven zeer, zéér luidruchtig en ook zijn er erg veel Duitsers.
Morgen een lange klimdag naar ca 1150 meter door de Montes de Oca. Ik denk niet dat ik in San Juan de Ortega overnacht, maar iets verder in Agés. Ik zie wel.
dag 27 ... van 750 naar 1150 m, toch wel pittig ...
maandag 06-06-2016 = Belorado - Agés
28 km = totaal 618 km
Gisteravond in de herberg met enkele Duitsers en een paar Oostenrijkse fietsers gegeten. Het kostte wel veel tijd, maar was wel gezellig. De Oostenrijkers waren vanuit Salzburg vertrokken en hadden nog goede zin met z’n drieën. De Duitsers deden de camino Francés in etappes vanuit huis in Ulm. Of ze nu naar Santiago zouden lopen, wisten ze nog niet.
Ontbijt in de herberg kan vanaf 6.00 uur. Voor mij toch nog wel erg vroeg, dus 7.00/7.15 kon ook. Ca 07.30 uur afscheid van Rosa (la cocinera) en op stap. Het was nog behoorlijk fris met laaghangende bewolking en niet te veel zicht.
Het eerste dorp, Tosantos, bood niets om voor te stoppen; ca 500 meter van de route af naar de autoweg was wel een truckers café. Doorgelopen tot Villambistia. Wat gedronken en er nog een magdaleentje in gestopt.
Vervolgens verder naar Villafranca Montes de Oca. Een mooie tocht en de lucht klaarde geleidelijk aan wat op. Na Villafranca steil omhoog voor de volgende 2 ½ uur zonder iets. Het eerste deel stijgt vrij snel naar ca 1150 m, daarna een stukje omlaag en dan weer omhoog. Tot aan San Juan de Ortega (Monasterio) loop je eigenlijk vrijwel vlak door een grote brandgang in een dennenbos (een km of 6).
Buiten een zeer matige herberg met pover eten is er in San Juan de Ortega weinig te beleven. De kerk wordt gerestaureerd er ligt overal bouwmateriaal en is nu niet direct een inspirerende omgeving. Ben een km of 4 – 5 doorgelopen naar Agés. Ook een dorp van weinig, maar wel met 3 herbergen en voldoende eten en drinken. Ook stoppen hier voldoende pelgrims en is het dus altijd wel gezellig.
Morgen Burgos. Niet te laat weg en ik zie wel welke intocht in Burgos ik kan kiezen.
dag 28 ... toch weer langs de autoweg Burgos in ...
dinsdag 07-06-2016 = Agés - Burgos
23 km = totaal 641 km
De gemeenteherberg in Agés was goed. Veel ruimte/ goede, lange bedden. Gegeten met Jonathan (CND) en Ingrid en Greta (D). Deze laatsten stopten in Burgos. Ze liepen ook elk jaar een stuk.
Vroeg op weg naar Atapuerca, archeologisch gebied.
Homo antecessor
In 1997 vond men er botten van de homo antecessor. Antecessor betekent 'voorganger' in het Latijn, want het is de oudste bekende menselijke soort in West-Europa. De vondst gaat om een ongeveer tienjarig meisje dat ca 780.000 jaar geleden leefde. Het is een belangrijke vondst; daarvoor was enkel de aanwezigheid in Europa van de 3 ondersoorten homo sapiens sapiens, homo neanderthalensis en homo heidelbergensis. Sommigen beweren dat homo antecessor een aparte soort is, maar anderen vinden hem te veel aansluiten bij homo heidelbergensis. Wat men wel weet, is dat het gaat om de oudste menselijke fossielen in West-Europa.
Een tweede belangrijke vondst was deze van een onderkaak in 2008, waarbij stukken gereedschap zijn gevonden. De werktuigen die 1,2 miljoen jaar oud zijn, bewijzen dat de mens West-Europa eerder bewoonde dan men algemeen aannam.
Na Atapuerca weer een zeer stevige, stenige klim. De Atapuerca mens had wel een schitterende woonomgeving uitgezocht.
Op één of andere manier kwam ik toch weer bij de autoweg uit om Burgos in te lopen. Ik was vrij vroeg in Burgos en had een plekje op de derde verdieping van de herberg achter de catedral. Nog steeds een schitterende herberg.
De stad in, wat gegeten en gedronken, wat rondgelopen en gekeken en daarna was het inmiddels tegen de 30°C, dus alleen maar schaduw en vocht.
Ik ben eigenlijk wel een beetje klaar met de grotere steden, de drukte en de vele mensen.
Toen ik in de namiddag nog de catedral wilde bezoeken, was deze al gesloten. De buitenzijde is trouwens zeer fraai en inmiddels goed onderhouden en schoongemaakt. Met de strak blauwe lucht erachter een schitterend gezicht.
dag 29 ... schitterende omgeving, maar pittig ...
woensdag 08-06-2016 = Burgos - Hontanas
30 km = totaal 671 km
Vanochtend waren de eersten al om 6 uur vertrokken. Ik draaide me nog maar een keertje om. Ik twijfelde nog wat over waar ik heen zou gaan. Hornillos (20km) of Hontanas (30km). Op zich een vrij vlak pad met nog wel wat klimwerk onderweg. In Hontanas had ik niet eerder overnacht, dus ik besloot maar naar Hontanas te lopen. De tussenplaatsen Tardajos en Hornillos liggen gunstig. De tocht wordt eigenlijk in 3x 10 km verdeeld. Op zich niet slecht.
Gisteravond had ik nog met een paar Brazilianen (Daniella en Junior) en een Portugees wat gedronken en gekeuveld. Vrolijke mensen en het was gezellig.
Burgos uit ging aanmerkelijk plezieriger dan Burgos in. Stukje dalend door de stad en via een paar parken met schaduw de stad uit.
Na 2 uur in Tardajos (09.30 uur) en het werd al aardig aan de temperatuur. Ingrid en Greta waren er ook nog. Ik had gedacht dat ze in Burgos zouden stoppen, maar ze liepen nog 2 dagen door naar Castrojeriz.
Het volgende stuk naar Hornillos del Campo was een schitterend landschap, maar ging nog wel een paar honderden meters omhoog. Hornillos kwam op tijd. Uitgebreid gerust en gegeten. Om ca 12.45 uur weer verder voor het laatste stuk.
Ik had wel het idee dat je een beetje maf moest zijn om nu op weg te gaan. Op het heetst van de dag. Een weg zonder enige schaduw of beschutting. Het laatste stuk duurde behoorlijk lang en degenen die ook onderweg waren, waren eveneens behoorlijk vermoeid (30+ °C). Maar in Hontanas wachtte een mooie, nieuwe herberg.
dag 30 ... van horizon tot over de volgende horizon ...
donderdag 09-06-2016 = Hontanas – Boadillo del Camino
30 km = totaal 701 km
Juan de Yepes is een nieuwe herberg aan het begin van Hontanas. Zeer goed verzorgd, maar het warme eten viel wat tegen. Ik ontmoette hier nog een paar Hollanders uit Zoetermeer. Zij waren ook hospitaleros in Roncesvalles; volgens mij zijn dat ook allemaal wel dezelfde types. Hij was meer de loper, zij veel minder. (Ik zou ze veel later in Fonfría nogmaals tegenkomen).
Na het ontbijt om ongeveer 7.15 uur op pad. Ik was weer zo’n beetje de laatste. Een schitterend stuk naar Castrojeriz. Mooi pad, glooiend landschap, veel klaprozen en andere kleur langs het pad/ de weg.
In Castrojeriz koffie en sap en me geestelijk voorbereid op de komende klim na Castrojeriz (ca 100 m) die vrij steil omhoog gaat. Goed voor weer een natte rug.
Boven aangekomen ben je op een klein, vlak plateau en na een paar honderd meter daal je vervolgens weer vrij steil een volgende, glooiende vallei in op weg naar San Nicolas en Itero de la Vega. Hier en daar nog wat omhoog en omlaag, maar het liep zeer goed. In Itero uitgebreid gepauzeerd en dan weer op weg naar Boadillo voor het laatste stuk. Ik was er al eerder geweest, maar ik had nog nooit in de herberg “El Camino” geslapen. Alleen wat gegeten en gedronken in de schaduwrijke tuin met het zwembadje.
Maar deze keer dus wel. Een schitterende plek. Er was zo nu en dan wat sluierbewolking maar de temperatuur was dus wel weer meer dan 30 °C. Toch maar wat “gepootjebaad”. Goed toeven; de herberg en de bijgebouwen liepen in de loop van de middag geheel vol.
Morgen niet zo’n grote afstand naar Carrion de los Condes. Ik denk dat ik maar bij de zusters slaap; ook wel aardig.