vrijdag 10-06-2016 = Boadillo del Camino – Carrion de los Condes
27 km = totaal 728 km
Gisteravond gezamenlijke maaltijd in de herberg. Groene en oranje soep/ vlees of vis/ ijs of appel toe; ca 30 – 40 mensen in een vrij lage eetzaal. Was wel gezellig, maar een takkenherrie. Waarom zijn die Amerikanen toch zo irritant luidruchtig? Niet zo aan mij besteed.
Vanochtend uitgebreid ontbijt. Wellicht wat veel toast. Toen ik vertrok, kwam ik niet zo goed op gang en had niet echt het idee dat ik hard opschoot. Om een uur of 8/ 8.15 in Fromistá. Eerst maar wat gedronken en tot een uur of 9 gewacht tot de farmacia openging. Catharina had gevraagd om nog naar een (knie)bandage te vragen, die ze hier vorig jaar had gekocht. De apotheker kende de bandages nog wel, maar hij had ze niet meer/ waren niet meer leverbaar. Qué lástima.
Om een uur of 9.15/ 9.30 maar weer verder. Na Fromistá is het één lange weg naar Carrion de los Condes met een voet-/ grindpad ernaast. Voorbij Población kun je een variant nemen langs het riviertje de rio Uzieca. Ik vergiste me en realiseerde me na een tijdje dat ik toch weer op de weg was terecht gekomen. Had geen zin om weer terug te gaan naar de splitsing. Dan maar door.
In elk geval kwam ik nu onderweg nog een paar dorpjes tegen waar ik eventueel iets zou kunnen drinken. Dat viel echter wat tegen. In het eerste dorp, Revenga de Campos, was geen geopende bar. Het volgende dorp, Villalmontero de Campos, was een herberg rijk met een plezierige tuin en voldoende te drinken en te eten. Ik kwam er een Hollander tegen, Wilbert uit Dongen, die een paar jaar geleden uit Santiago terug was gelopen en er was blijven hangen. Toevalligerwijs kende hij ook Han Hoevenaars (collega hospitalero uit el Burgo Ranero). Hij wist niet of hij zich definitief in het dorp wilde vestigen, want het was wel een dorp van niets.
Vervolgens naar Villarcazar de Sirga. Ik liep nog steeds met zware benen en het leek alsof het niet opschoot. Maar goed je komt toch op je bestemming en in Carrion de los Condes bleek dat ik toch wel aardig had doorgelopen. In elk geval niet anders dan normaal. Het zit dus voornamelijk tussen de oren.