dag 01 ... veilige vlucht ...
dag 02 ... dagje Barcelona ...
dag 03 ... op handen en voeten omhoog ...
vrijdag 13-05-2016 = el Prat de Llobregat/ Barcelona - Monistrol/ Monserrat
7 km = totaal 7 km
Laatste dag dat ik een beetje kon uitslapen (gevoelsmatig) en dat dan ook maar gedaan.
Met de bus naar Barcelona en verder met de trein in een klein uurtje naar Monistrol, een dorp aan de voet van de berg waarop het klooster van Monserrat is gebouwd.
Eerst maar koffie en me laten adviseren over de klim naar boven. Maar op enig moment kun je het niet langer uitstellen en moet je aan de bak. Het was zeer fraai en goed weer en na enige minuten onderweg had ik al een natte rug. Het was n.l. een “pittige” klim (behoorlijke understatement).
Op zich werd het pad goed aangegeven. Het begin liep nog even over een verhard weggetje/ pad, maar al snel begon het rotsige gedeelte. Op sommige stukken moest echt met handen en voeten worden geklauterd en het was zeer steil en zwaar. Je stijgt in een paar uur van ca 150 meter naar 750 meter en dat is best heftig. Onderweg kwam ik enkele dalers en klimmers tegen die, zonder bepakking, soms vrij snel gingen.
Bij aankomst boven in Monserrat was het een drukte van jewelste. De meeste bezoekers komen per bus of met de tandradbaan of kabelbaan. Ik schat dat er wel enkele duizenden mensen rondscharrelden. Veel uit Korea en Japan.
De pelgrimsontvangst was tot 16.00 uur gesloten, dus ik had tijd om wat te ondernemen, maar eigenlijk was ik te moe om iets te doen. Er zijn enkele cafetaria’s, maar die puilden uit van het volk (bezoekers/ toeristen met grote souvenirtassen). Toen maar wat uit eigen voorraad genuttigd en verder wat rondgesnuffeld en het klooster (beperkt) bekeken.
Om 4 uur werd het bureau voor de pelgrimontvangst geopend, maar er was geen hospitalero, die kwam pas om 18.00 uur met de sleutel van de herberg.
Om een uur of 5 loopt het gebied weer leeg; de bussen vertrekken en de tandradbaan brengt de laatste bezoekers weer naar beneden, naar Monistrol naar de trein.
Voor mij een goede gelegenheid om wat te gaat eten. Toen ik echter bij een cafetaria kwam, was dat net bezig om te sluiten. Toen maar naar een andere gelegenheid gelopen (nog steeds met rugzak); zelfde verhaal; schoonmaken/ opruimen/ sluiten/ morgen weer opnieuw.
Om half zes is het plaatsje dicht en is alles gesloten. Er is nog een (luxe) hotel met restaurant, maar daar kun je pas vanaf half negen/ negen terecht om wat te eten (wordt me te laat). Morgen beter.
In de herberg waren een 10-tal andere personen. Een deel vanochtend vroeg al aangekomen. Veel Franstaligen.
Momenteel miezert het wat en zeer waarschijnlijk morgen ook. Ik zie wel wat er van komt.
Geen wifi, dus weinig contact. Morgen maar weer voor de communicatie.