dinsdag 16-10-2018 = Padrón – Santiago de Compostela
via A Picaraña – O Milladoiro
29 km = totaal 1148 km
De herberg in Padrón is een plezierige (Corredoiras) en dicht bij een ontbijtplek.
Toen we gisteravond naar de herberg terugkeerden (Lourenzo had een plattegrondje), moesten we nog wel behoorlijk zoeken. Paar keer rondjes gelopen en wat verdwaald, maar bij toeval (volgens mij) kwamen we op enig moment toch weer goed uit.
Bij vertrek was het nog donker, fris, grijs, maar wel droog. Ontbijt vlak bij de herberg.
Villar vond dat zij ons deze keer voor het ontbijt moest uitnodigen. Goed idee. Ik heb hen toen uitgenodigd om vanavond na de mis in Santiago bij Manolo’s te gaan eten. Zeker gezelliger dan gisteravond.
Ook nog een slaapplaats gereserveerd in Santiago. Wat ik niet verwachtte, was dat er nog plaats in het Hospedaría Martín Pinario was. Zeer onverwacht.
De laatste loopdag is trouwens altijd een rare. Het lijkt of de kms langer worden, dat je minder snel loopt en niet opschiet. Achteraf valt dat eigenlijk altijd wel mee, maar toch.
Wat de geest vermag.
In Escravitude in de kerk nog een stempel gescoord. Wat opviel dat er niet zoveel pelgrims onderweg waren dan verwacht. In A Picaraña koffie/ pauze en een klein half uurtje later weer verder. Lunch in A Milladoira.
We hadden afgesproken bij Alameda park (begin centrum Santiago) op elkaar te wachten en zo gezamenlijk binnen te lopen. Meestal loop ik voor de anderen uit. Zo ook nu. Wat ik vreemd vond, was dat ik geen enkel aanknopingspunt had voor de route onderweg. Ik miste het uitzicht op de catedral en de straatjes. Kennelijk toch weer een andere variant.
Op enig moment een splitsing naar weer een andere variant. Een minuut of 15-20 gewacht, maar geen Lourenzo of Villar en zó ver zouden ze toch niet achter me aan lopen. De langere variant (via iglesia de la Merced de Conxo) gekozen. Bij Alameda weer gewacht, maar geen Villar en/ of Lourenzo. Gebeld waar ze uithingen. Ze hadden ook een tijdje gewacht en waren reeds in de stad. Niet zo elegant. Het laatste stukje toch nog gezamenlijk opgelopen.
Bij aankomst op de plaza de Obradoiro toch wel weer bijzonder. Het was niet echt druk. Er waren relatief weinig pelgrims (een paar groepen) om 16.00 uur. De catedral ziet er erg schoon en steriel uit. Vervolgens naar het pelgrimsbureau, waar het best druk was. De 300.000 ste pelgrim van het jaar was gisteren reeds geregistreerd. Lourenzo bleef wachten, want hij ging morgenochtend vroeg met de trein terug naar Madrid.
Villar en ik gingen terug naar de praza Abaixo voor een paar biertjes in de zon en de nodige telefonades. Tina en haar man (hoe heette hij ook weer?) waren er ook; verder niet veel bekende gezichten. Daarna weer terug naar het pelgrimsbureau. Het was wat minder druk dan eerder, maar nog wel een wachttijd van ca 3 kwartier. Daarna terug naar de catedral voor de mis, waar we net om 19.30 uur aankwamen. Het was er behoorlijk vol, maar grote verrassing, het vat zwaaide. Goede afsluiting. Helaas was de non er niet om te zingen, maar een jongere priester. Had wel een mooie volle stem.
Daarna Casa Manolo’s. We waren met 6 (Imre, Griet, Villar, Jeronimo, Lourenzo en ik) en moesten nog even wachten op een plekje. Zoals gebruikelijk is het er vrij druk met afrondende en voldane pelgrims. Daarna nog rondje Tuna’s onder de bogen. Afscheid genomen van Lourenzo en Jeronimo. Zij vertrekken morgenochtend vroeg naar Madrid en Jaen.
Steeds een beetje afscheid. Het wordt tijd dat ik ook naar huis terugkeer. Hoef ik geen afscheid meer te nemen.