woensdag 17-10-2018 = Santiago de Compostela (toeristiek)
xx km = totaal 1148 km
Uitstekend geslapen in Seminario Mayor. Om ca 8 uur opgestaan, wat dagboek teksten geschreven. Daarna ontbijt met Villar en Tina. Ook Edel logeerde in het Seminario Mayor.
Goede keuze, uitgebreid ontbijt op het gemak. Wel erg druk, met veel luidruchtige Amerikanen. Je went eraan, maar toch.
Na het ontbijt wilde ik nog naar de huiskamer gaan (morele geste), maar eigenlijk vind ik het altijd een wat oubollig gedoe. Eerst maar op een terras wat koffie gedronken. En toen weer afgezakt richting pelgrimsbureau. Ook Griet ging in die richting, maar wist niet van de huiskamer (van de lage landen). Samen daar een bezoekje gebracht en nog meer koffie gedronken.
Op de terugweg, we sloegen net de hoek om naar het plein, botste ik bijna tegen iemand op die de hoek tegengesteld omsloeg. Een bekend gezicht, dat wel, maar wie ook weer? O ja, grote verrassing: Pauline (ex Erik); had ook een stukje gelopen.
Op het plein was het droog, maar grijs. Wel een aantal groepen, maar niet zo veel pelgrims. Beetje gewinkeld en wat rond gekeken. Naar Parque de Alameda, op de foto met de beeldende vrouwen en wat gezeten, kijkend naar de mensen.
In de voormiddag, ik was net op weg naar een eetgelegenheid, een whatsapp bericht:
Villar; ik ga eten; zeevoer; Casa Camillo, mijn stamrestaurant; kom je ook? ze hebben ook vlees en andere zaken; als je komt, wacht ik op je.
Ok, ik kom naar je toe; lijkt me leuk; tot zo meteen.
Zo gezegd, zo gedaan. Uitgebreid gegeten.
Een groot genoegen om te zien hoe iemand kan genieten van krabben, kreeften, zeebeesten met lange poten en andere schelpdieren. Villar genoot met volle teugen. Na afloop van de maaltijd de stad in naar Zamo Tamay, een kunstwinkel waar ze vaker kwam. Was nog gesloten. Eerst maar wat ingeslagen (Lulu’s) voor de terugreis morgen. Later in de middag weer terug naar Zamo Tamay. Villar kocht een prent en een beeldje en ik hield het bij mijn “Santiago”. Later via een tapasbar de dag afgesloten en nog even langs het praza de Obradoiro met de laatste Tuna klanken. Afscheid komt nu wel erg dichtbij.