zondag 07-10-2018 = Fão – Viana do Castelo
via Río Moinhos - Chafé
31 km = totaal 890 km
Rita had ons ontbijt wel zeer goed voorbereid en er was van alles wat. Het enige dat we moesten doen, was het zelf verder klaarmaken en nuttigen. De herinneringsklompjes maakten het geheel compleet.
Vervolgens met zonsopkomst op weg. Het was nog vrij fris. Een klein stukje het plaatsje uit gelopen, de brug (rio Cádavo) over richting Esposende. Veel slik en vogels aan de oever van de rivier.
In Esposende op de boulevard was nog niet veel te beleven (eigenlijk niets) en na Esposende weer een vlonder langs het strand/ door de duinen.
Na een tijdje de vlonder te hebben gevolgd, ontstond toch een idee van saaiheid/ monotomie. De kust was fraai, over het weer niets te klagen, het liep uitstekend, maar toch. Ter hoogte van Río Moinhos van de vlonder af het binnenland in.
Op één of andere manier had Lourenzo zich aan een houten reling bezeerd bij het verlaten van het vlonderpad en had een splinter in een duim onder zijn nagel. Het bloedde nogal, was erg gevoelig en er was eerste hulp nodig. Met wat moeite de splinter verwijderd, sterilon en een plakker er op. Kennelijk deed het meer pijn dan verwacht, want Lourenzo was daarna langere tijd wat stilletjes (zeer ongebruikelijk). Bij het plaatselijk café eerst maar wat te eten/ drinken genomen en gepauzeerd.
Verder landinwaarts kwamen we weer op de kustroute. Goed aangegeven en met schitterende uitzichten op de zee, een km of wat links beneden, wat stijgend en dalend door bosrijk gebied.
Via Belinho op weg naar de río Neiva. Over de brug kwamen we ook Paul weer tegen, die nu met een Duitse jongen (Stephan) opliep. Villar kon hem het voor zijn avondmaaltijd teveel betaalde, teruggeven. Daarna maar doorgelopen. Paul ging niet zo snel.
Via Chafe en Anha op weg naar Viana do Castelo. Uitgebreid gepauzeerd bij de Santiagokerk in Castelo do Neiva. Mooie, afwisselende omgeving. Goede keuze om van het strand af te gaan lopen.
De herberg in Viana do Castelo was in het klooster/ Kerk van Nossa Senhora do Carmo.
Een matig onderkomen en het was al behoorlijk gevuld toen wij er aankwamen.
Ook Griet was er al. Zij zegt wel dat ze niet zo snel gaat, maar ondertussen maakt ze ook wel behoorlijke afstanden. Zij gaat inderdaad wel erg vroeg weg.
We konden plaats zoeken in de kapel, waar een aantal matrassen rondom het altaar op de vloer lagen. Een stichtelijke afronding van een goede loopdag.
Nadat ik in de buurt een biertje had genuttigd en een pijp had genoten, kwam ik terug in de herberg. Villar was weer fris en fruitig en had juist haar wasgoed opgehangen. Ik had haar nog niet zo ontspannen gezien.