woensdag 03-10-2018 = Pinheiro da Bemposta – Grijó
via São João da Madeira
38 km = totaal 782 km
Het dilemma als je in een grotere plaats wilt overnachten is, dat je tevoren meestal een beetje moet rommelen met de gemiddeld te lopen afstanden. Mijn idee was om vroeg (liefst vóór 12 uur) in Porto aan te komen. Vanaf Grijó (is ook een herberg) is het ongeveer 15 km, dus een uitstekend uitgangspunt. De dag ervoor was ik al een stukje (2 of 3 etappes) opgeschoten. Deze dag van Moinho Garcia naar Grijó zou ongeveer 32 km zijn, dus goed te doen.
Vroeg opgestaan in de herberg en wat gedronken (eigen sap en wat yoghurt) wat ik gisteren op weg naar het avondeten nog ergens had kunnen kopen. Vanuit de herberg terug naar Pinheiro (ca 2 km) en in het dorp uitgebreid ontbeten met Villar. Griet en Sandra waren al eerder van de herberg vertrokken en gingen net weg toen wij binnen kwamen. Jeronimo en Bernardo deden het erg op hun gemak; ofwel sliepen nog/ lagen nog op bed toen wij vertrokken.
Het begin van de route was goed te lopen. Een mooie, rustige omgeving. Ik loop dan vaak wat in gedachten. Dé gelegenheid om dan minder op de route te letten. Ik liep dan dus ook een paar keer mis. Villar, die een stukje achter me liep, riep me dan terug als ik weer een pijl miste (stond 5-1 aan het einde van de dag; dit keer in het voordeel van España).
Dichterbij Oliveira de Azeméis werd het pad onregelmatiger en zaten er een paar stevige klimmen in de route. In Oliveira de Azeméis pauze. Terras half zon/ halfschaduw; uitstekend om een tijdje te zitten en naar de mensen te kijken.
Het volgende stuk naar São João da Madeira werd aanzienlijk zwaarder; veel asfalt, harde steen en verkeer. Ook werd het allengs weer warmer. Uitgebreid gelunched in São João da Madeira met o.a. een heerlijke koele vruchtensalade (het goede pelgrimsleven).
Om een uur of 5 waren we in Grijó in een parochiale albergue (wordt genoemd als Spartaans). Matig qua inrichting en voorzieningen (geen), maar wel met een goede warme douche. Griet was er ook al; had dus ook wel een stevige tippel onder de voeten.
De batterij van mijn telefoon had een paar km vóór Grijó de geest gegeven. Na enige tijd aan het infuus gaf de route tracker toch weer 38 km aan; meer dan eerder gedacht. Door het vele asfalt, drukke verkeer en de temperatuur een pittige dag (understatement) maar wel erg plezierig.
’s-Avonds met Griet, Villar en Lourenzo gegeten. Moesten daarvoor nog wel een km verder het plaatsje in, maar goed je moet wat eten. Later kwamen Jeronimo en Bernardo ook nog het restaurant binnen en schoven aan.
Afsluiting van een lange, maar wel plezierige dag.