vrijdag 28-09-2018 = Rabaçal – Cernache
via Zambujal – Condeixa a Velha
18 km = totaal 648 km
Gisteravond gezamenlijk gegeten met enkele Canadezen, een Schot en een Brit. Het restaurant behoorde ook bij de herberg. Het enige restaurant in het dorp, dus goede business.
Er was wel een stevige snurker tijdens de nacht. Hij probeerde de kerkklok (elk halfuur een uitgebreide melodie) in elk geval te overtreffen.
John, één van de Canadezen was in Noord Holland (Warmenhuizen) geboren, sprak nog wel wat NL, maar woonde al vele jaren in Canada. Hij had last van blaren en ging vandaag met een taxi naar Coimbra. De overige kameraden waren al om een uur of 6 in het donker vertrokken. Ik kon om 7 uur ontbijten en heb dat dan ook maar gedaan. De volgende stop zou pas na 2 – 2½ uur zijn.
Bij vertrek was het nevelig en geheel bedekt. Het liep uitstekend. Glooiend terrein, richting Zambujal. Heel veel kleine veldjes met van alles en vooral veel druiven. Er zijn hier kennelijk veel kleine wijnboeren. Op zeker moment, zo rond 8 uur, een colonne traktoren met manden en vrouwen in de aanhangwagen op weg naar de druivenpluk. Ze hadden er nog zin in.
Na een paar stevige klimmen en afdalingen Conímbriga, een gebied waar veel oude Romeinse resten zijn gevonden.
Koffie en rust. Een paar mede pelgrims hadden er hetzelfde idee. Omdat ik nog maar een km of 6 – 7 van Cernache (mijn komende slaapplaats) verwijderd was, had ik geen haast.
Ik was rond 13.00 uur in Cernache. Het laatste stuk was nog best pittig en rond 12 – 12,30 kwam de zon ook weer door. Het is dan meteen ook weer behoorlijk warm.
De herberg bestaat uit veel bedden in een vijftal kamers, echter slechts met één douche en toilet. Ik was de eerste en enige, dus voorlopig geen probleem. De hospitalero zou om 17.30 uur terugkomen voor administratie en stempels.
Dus eerst maar beloning gehaald op het dorpsplein (pijp en bier).
Toen ik in de middag terugkwam in de herberg waren er nog een paar pelgrims bij gekomen.
Villar (E), die ik een paar dagen eerder ook al had gezien, uit Pamplona. “Imre”, een Noord Hollander met een Hongaarse moeder. Lourenzo (E) , die gisteren ook in Rabaçal sliep en een Franse jongen met een voor mij moeilijk verstaanbare naam (Solenne); hij sprak wat zacht en binnensmonds.
Zij waren eerder elders in Cernache in een andere herberg geweest, maar weer snel vertrokken. Zij troffen daar bedwantsen aan. Eerder in Alvorge hadden Imre en Villar dat ook al meegemaakt, dus dat hoefde niet meer.
Het was trouwens wel een erg vreemde gewaarwording om iemand zich te horen voorstellen met “Imre”. Ik heb een bepaalde voorstelling bij die naam en die kwam in het geheel niet overeen met wat ik zag en meemaakte. Ik moest even wennen aan het idee.
We zullen straks wel gezamenlijk wat te eten zoeken (pelgrimsmaal).
Solenne weet de weg, althans via Google maps. Ongeveer een km of 1 - 1½ verderop aan de rand van het dorp. Het was trouwens het enige, geopende restaurant in het plaatsje.
Solenne loopt overigens uitermate licht met een mini rugzakje van ca 4 – 5 kg en het lijkt niet of hij iets mist voor onderweg. Toch maar eens proberen in de toekomst of ik ook met wat minder gewicht uit kan.