maandag 30-05-2016 = Alfaro - Calahorra
27 km = totaal 463 km
Bovenstaande tekst was geschilderd aan de wand van mijn slaapkamer in het hotel. Ben het er erg mee eens.
Trouwens onderweg heb ik grootse gedachten en diepe inzichten. Het nare is echter dat als ik ’s-avonds in mijn boekje schrijf, ik ze weer ben vergeten. Geeft wel te denken. Maar misschien borrelen ze ooit nog wel eens op.
Vanochtend een uitstekend ontbijtbuffet, al vanaf 7 uur. Heel goed voor een pelgrim, die niet te laat op pad wil.
Vandaag twee lange stukken van 12 en 15 km met één plaatsje ertussen en verder niets.
Op weg naar Rincón de Soto mooie omgeving. Je loopt over een pad tussen een watertje (rio de Alfaro) en de spoorlijn, iets verder op. Nog verder daarnaast de oude autoweg, maar die hoor of zie je niet. In Rincón de Soto gepauzeerd en iets te drinken en te eten ingeslagen voor onderweg op het tweede deel.
Net vóór Calahorra een enorme schaaps- en geitenkudde op de weg/ het pad. Herder te paard, ezel en honden liepen ook mee. Wat opviel was, dat er wel erg veel kreupele/ strompelende dieren mee hobbelden. Ze hadden kennelijk niet zoveel last van hun handicap, want ze huppelden dapper mee.
In Calahorra behoorlijk veel kerken. Bij de Iglesia San Francisco is een mooie herberg waar ik kon overnachten.
Mijn loopshirt heeft het vandaag bij het uittrekken begeven. De rug barstte verder open. Het was al wat dunnig van de rugzak en sinds een paar dagen liep ik met een stuk tape over de sleetplek. Nogmaals opnieuw getaped, maar lang zal het niet duren voordat het echt over is. Vanmiddag dus maar meteen een nieuw overhemd gescoord. Viel nog niet echt mee. Misschien het verkeerde plaatsje; maar goed.
Morgen een korte etappe (20 km), maar onderweg is er dan helemáál niets. Moet dus wel weer wat voer meenemen. Kijken of er morgen vroeg iets open is.
Hier in de buurt zit je overigens nog steeds in het gebied van de stierengevecht liefhebbers. In elke bar staat in de namiddag wel het “toro”-kanaal op. En het trekt veel kijkers, zowel mannen als vrouwen. Het blijft een rare en wat potsierlijke vertoning. Overigens altijd een ongelijke strijd. De stier zal nooit winnen, dus eigenlijk niet een echt “gevecht”.