dinsdag 31-05-2016 = Calahorra - Alcanadre
22 km = totaal 485 km
Vanochtend op het gemak opgestaan. Geen grote afstand, er is een herberg in het plaatsje, geen voorzieningen of iets dergelijks onderweg, dus geen reden voor haast.
Bij het aankleden begaf mijn shirt het volledig (machtige spieren); ik barstte er letterlijk uit en het kon nu echt niet meer worden gebruikt.
Op het pleintje (de Raso) kon ik iets voor 8 ontbijten, dus toch een goed begin.
Tussen Calahorra en Alcanadre is niets geen horeca of iets dergelijks; geen dorp of bewoning, slechts 22 km wandelpad.
De eerste 12 kms gingen vrij vlot. Vlak, wel hier en daar grote keien. De lucht was zeer bedekt en uiteraard de wind tegen. Op zich zag het er de gehele dag dreigend uit, maar het viel achteraf toch wel mee. Voor de zekerheid toch maar de poncho binnen handbereik.
Het tweede stuk naar Alcanadre was meer geaccidenteerd en er zaten een paar stevige, stenige klimmetjes in. Het laatste gedeelte liep niet zo flitsend. Grote keien en heel erg ongelijk.
Na de laatste overgang van de autovía een klim en boven plots een bank. Zomaar in het niemandsland. Een goed moment om even te pauzeren, rondom naar het dal te kijken, wat te drinken en een stukje chocolade te eten. Erg veel druiven rondom: de Rioja.
De laatste 3-4 km waren dalend het plaatsje in. Het stelt op zich niet erg veel voor, maar het heeft een herberg. Op de bovenverdieping van het treinstation (station is nog in gebruik). Zeer sober, maar mét warm water.
Tussen de middag maar meteen warm gegeten, zodat ik niet pas om 20.30 uur hoefde aan te schuiven. Marie-Renee en Jean Louis hadden besloten dat dit de laatste loopdag zou zijn. Ze gingen ’s-middags met de trein naar Logroño (21 minuten) en daarna terug naar Bretagne. Wanneer ze daar zouden aankomen was volstrekt onduidelijk, want de Franse Spoorwegen staakten weer eens. In het dorpje is niet echt veel te beleven of te bezien, dus terras en drank.