zondag 22-05-2016 = Bujaraloz - Pina de Ebro
20 +20 km = totaal 278 km
Vannacht had het wat geregend en geonweerd, maar niet zoals was verwacht. Om 8 uur stond de taxi voor, die ons de eerste 20 km op weg zou helpen. Na ca 15 minuten waren we op ons startpunt: Venta de Santa Lucia. Het was geheel bewolkt en ca 10-15 graden koeler dan gisteren en dus uitstekend loopweer.
Het pad liep glooiend/ klimmend door de velden, die overvloeiden in weer andere velden en dat gedurende zo’n 15-20 km.
Nét voor Pina de Ebro kwam ik nog een pelgrim tegen die de camino de Ignacio liep (tegengesteld aan de camino de Santiago) van San Sebastian via Logroño/ Zaragoza naar Monresa (in de buurt van Barcelona). Hij had vandaag nog een heel stuk (ca 35-40 km) voor de boeg, want hij wilde naar Bujaraloz lopen. Hij had al 10 km gelopen, maar het lijken me toch wel heel lange dagen.
Het liep vrij makkelijk en ik was ca 12.00 uur in Pina de Ebro. Het pension (Valles) was gesloten, maar er zou om 15.00 uur iemand zijn. Eerst me dus maar op het naastgelegen terras geïnstalleerd en geluncht.
Rond één uur kwam Monika langs gelopen (eerder gezien in de herberg van Monserrat). Ze had besloten om te stoppen met de camino en terug te keren naar Barcelona. Het was niet wat ze ervan had verwacht. In elk geval niet in deze streek. Ze woonde in Canada, maar was Roemeense. Ze had meer kleinschalige dorpjes verwacht met werkende mensen op het land. Ze was vegetarisch en dat is nu ook niet precies iets waarmee je wat kunt in deze streek. Ze was nu van plan om naar Roemenië terug te liften om haar familie te bezoeken. Ze was onderweg al eerder met een Roemeense vrachtwagenchauffeur mee gereden.
Om een uur of ½ 2 begon het te regenen en te onweren, maar ik zat nog droog onder de parasols op het terras. Het was nog een goede temperatuur.
Kort daarop kwamen Jean Louis, Marie-Renee, Charlotte en Joanna voorgereden. Het laatste stuk, toen het was gaan regenen, konden ze met een Spanjaard meerijden, die hen toevallig passeerde.
Voor morgen is het nog wat onduidelijk wat de weg me brengt. Of ik loop in één keer door naar Zaragoza (wel een erg lang stuk) en blijf daar dan een extra dag, of ik probeer onderweg nog ergens een slaapplaats te vinden; volgens de boeken niet veel kans.