maandag 16 september 2024 == Huéneja - Alquife
via Dólar – Ferreira – la Calahorra
afstand 22 km = totaal 115 km = 330 m omhoog en 260 m omlaag

Mijn eerste afspraak vandaag ging niet door. Gisteravond in de bar afgesproken dat ik om 08.00 uur in de bar zou komen ontbijten en mij was uitdrukkelijk verzekerd dat dat kon en er iemand zou zijn.
Om acht uur niemand te zien en alles was nog betralied en zat potdicht.
Na 5 – 10 minuten toch maar op weg gegaan.
Dólar, het eerstvolgende dorp was ongeveer 5 km verder en zou ook een bar o.i.d. hebben, dus dat was zeer goed te doen.
Het eerste stuk (500 – 1000 m) het dorp uit ging zeer steil omhoog. Wel een stevig begin. Daarna buiten het dorp ging het nog wel stijgend omhoog, maar niet zo steil als eerder. Een rotsig pad en op zeker moment toch weer steil omhoog?? Boven op een berg had ik toch het idee dat het niet helemaal goed zat. Ik had al een tijdje geen pijlen of weg indicaties gezien. Organic maps geeft in zo’n geval uitkomst. Het klopte dat ik niet goed zat. Ik had een rotsige afslag gemist. Met wat goede wil, zag ik het pad enkele tientallen meters boven me, maar het was niet goed mogelijk om dat rechtstreeks naar boven te benaderen. Dan toch maar een paar (4–5) honderd meter terug naar de splitsing om dan weer door zo’n droge rivierbedding omhoog te klimmen/ te klauteren.
De reden dat ik fout gelopen was, was waarschijnlijk dat ik lopend over de rotsen werd gebeld door een filmploeg, die had gehoord dat ik onderweg was. Waar konden ze me treffen voor een interview? Ik had geen idee waar ik uithing, laat staan dat ik enig idee had waar zij mij konden treffen. Wellicht vanavond in een herberg?!
In Dólar was de bar nog niet open. Een lokaal marktje was net bezig op te starten, maar er was nog geen koffie of ontbijt. Het volgende dorp, Ferreira, is ca 5 km verder. Liever niet, maar toch maar doen. Het is nog niet zo erg warm. Na wat water en chocolade weer op pad.

Tussen Dólar en Ferreira een beetje stijgen en een beetje dalen. Omgeving was dor en rotsig, maar wel plezierig om te lopen. Hier en daar wat olijf- en amandelbomen, maar de grond lijkt mij niet heel vruchtbaar. Ben geen kenner.
De laatste km voor Ferreira kon ik meerijden met een amandelboer en zijn vrouw. Ik had ze onderweg ook al gezien, toen ze met lange stokken de amandelen van de boom oogstten.
Door de droogte was de opbrengst klein en beperkt. Of de prijs goed is, is nog niet duidelijk.
Op maandag is in Ferreira alles dicht en gesloten. Dus ook de enige bar. Ik baalde stevig. Bij de plaatselijke waterpomp eerst maar wat water getankt. Daar word je trouwens wel een beetje melig van. Ik besloot om niet de camino te volgen, maar de carretera richting la Calahorra; grotere kans op een horeca gelegenheid.
Toen ik het dorp uitliep, stond er een vrouw (Albertude) buiten aan de deur van haar huis. Na een pelgrimspraatje was ze zo aardig om mij een koek, een appel en een perzik mee te geven voor onderweg. Toch wat vulling.
Lopend langs de weg (ca1 ½ uur) had ik bedacht om in la Calahorra een bus of taxi te nemen naar Alquife voor de laatste kms. Ik was ca 13.30 uur in Alquife. Gegeten en gedronken. Er Was gheen taxi en de bus naar Alquife kwam pas om 15.30 uur.
Toch maar besloten te wachten. Ik had geen zin meer, wilde niet en kon niet. Stoppen in Granada?? Hoe terug??
Albergue Lacho in Alquife is een goede plek om te overnachten. Een beetje buiten en boven het dorp. Manuel, de herbergier, bracht me voor het avondeten naar het dorp waar ik goed heb gegeten. Eerder had ik mijn spullen al gewassen. Een wasbeurt was wel weer nodig.
Morgen nog een loopdag en daarna richting Granada met bus of trein. Verwachting is dat de voorlaatste etappe naar Granada ook niet veel horeca en of vertier onderweg biedt. Ben eigenlijk wel uitgelopen.
Moet nog bedenken hoe ik terugkeer.

dinsdag 17 september 2024 == Alquife - Guadix
via Jérez del Marquesado – Cogolles de Guadix
afstand 25 km = totaal 140 km = 230 m omhoog en 530 m omlaag

Ik kon om half acht ontbijten in de herberg. Een eenvoudig ontbijt met koffie, magdaleentjes en wat sap. Er was meer keuze, maar voor mij voldoende.
Vandaag zou een “daal”-dag zijn, dat wil zeggen gemiddeld (van ca 1200 naar ca 900 meter) met nog een paar beklimmingen.
Het eerste stuk van Alquife naar Jérez del Marquesado ging uitstekend. Mooie omgeving, behoorlijk groen en mooie paden. Vóór Jérez ging het weer omhoog langs wat meer rotsige paden. Het was nog fris en helder weer en dus plezierig te lopen.
Het idee was om in Jérez koffie te drinken en even te pauzeren. Bij aankomst in het plaatsje bleken ook hier alle bars gesloten.
Een mevrouw op de plaatselijke markt wist me te vertellen dat bij het sportterrein de bar zeker wel open zou zijn. Ze was zo vriendelijk om me erheen te begeleiden. Bij het sportterrein aangekomen, bleek alles op slot te zitten. Ze liep ook weer met mij terug naar de plaza de Constitución; toch weer een km of 3 extra gelopen. Wel erg aardig!
Bij een klein winkeltje wat sap ingeslagen, gerust en wat koek gegeten.
Daarna nog een stukje omhoog, richting Cogolles de Guadix, op het oog een groter plaatsje. Daar zou toch wel koffie te krijgen zijn?
Onderweg kwam ik een wandelend echtpaar tegen met een hondje. Een tijdje met ze opgelopen rondom een recreatiemeertjes, maar zij vervolgden via een andere weg en ik volgde de camino pijlen.
Na een uurtje kwam ik ze weer tegen vanaf een andere route. Zij wisten me te vertellen dat er vandaag in Cogolles niets open was voor koffie of een broodje of iets dergelijks. Maar in Albuñán, een dorpje een km of 3-4 meer oostelijk, zou er zeker iets te vinden zijn.
Het leek me eigenlijk niet zo aantrekkelijk om een uur of 1½ om te lopen met een risico dat in dat dorp wellicht ook niets te vinden zou zijn.
Kennelijk was de teleurstelling op mijn gezicht duidelijk af te lezen, want ze (Choni en José) nodigden me uit om bij hen thuis koffie te drinken en iets te eten. Dankbaar aangenomen.
Hij was Europees vrachtwagenchauffeur en momenteel op vakantie in zijn ouderlijk huis.
Normaal woonden ze ergens in de omgeving van Madrid. Zij werkte parttime in een apotheek en daarnaast nog iets sociaals.

Na ruim een uur werd het voor mij wel weer tijd om te vertrekken, maar dit bezoek was wel weer goed voor een paar klompjes.
Het laatste stuk naar Guadix was ca 12 km, dalend evenmin met iets van horeca onderweg.
Het liep gemakkelijk, vlakke wegen, vergezichten, vlak land, goed te doen.
Vanaf Cogolles de Guadix was het nog wel wat fris en bedekt, maar allengs werd het warmer.
Na ca 2 ½ uur, vóór Guadix, weer omhoog het plaatsje in; best een stevige klim.
Toen ik bij mijn slaapplaats (la Casona de la Luz) kwam, was ik best wel weer vermoeid. Wellicht door te weinig eten onderweg, wel normaal gedronken.
Onderweg had ik al bedacht dat dit mijn laatste loopdag zou zijn. Morgen richting Granada per bus of per trein. Daarna terug naar Málaga met de trein.
Moet nog uitzoeken wanneer en hoe ik terugvlieg naar Eindhoven.
Ik vind het eigenlijk te zwaar en niet zo leuk meer om door te lopen.
Ik moet dan altijd denken aan Forrest Gump (film met Tom Hanks).
Op zeker moment is hij ook uitgelopen en wil terug naar huis, naar Jenny; zijn vriendin van en voor altijd.
La Casona de la Luz is een soort oud klooster en thans in gebruik als hostel, volgens mij wel met een spirituele achtergrond. Het is behoorlijk gevuld/ vol/ ook met groepen. Ik heb een slaapplaats gekregen in een soort souterrain. Een lange kelderruimte, te verdelen in een slaapgedeelte met toilet, douche en wastafel en een expositie/ vergaderruimte met projectiescherm en beamer. Ik heb de ruimte voor mij alleen en na gedoucht eerst maar wat gerust.

Momenteel zit ik op het Plaza la Constitución op een terras in de zon. Ik kan hier pas vanaf 8 uur wat te eten krijgen (menu), maar het ziet er wel goed uit. En ik heb nog wel even geduld.
Buiten een paar gezinnen met kinderen en wat verdwaalde toeristen is het niet erg druk op het plein. Wel leuke winkeltjes rondom onder de arcades.

woensdag 18 september 2024 == Guadix - Granada
via trein
afstand xx km = totaal 140 km = xx m omhoog en xx m omlaag

Om ca 8.40 uur vertrokken uit de herberg. Goed en lang geslapen. Was ook nodig. Op weg naar ontbijt.
Had voldoende tijd om ergens uitgebreid te ontbijten. De trein richting Granada ging pas rond het middaguur. Dan lopend op weg naar het station. Dat ligt aan de rand van het plaatsje en je komt er via een licht stijgende, drukke weg.
Ik had gedacht/ gehoopt dat je bij het station wel iets te eten/ drinken kon krijgen, maar dat was te veel gevraagd. Het was een onbemand station en een beetje afgelegen.
Er was wel een kaartmachine, met een beeldscherm met persoonlijke ondersteuning op afstand, die uitstekend en begrijpelijk werkte. Goede klantenservice!!
Ik kon een nieuwe tarjeta dorada kopen en dus ook een kaartje naar Granada. De trein vertrok om ca 11.50 en was om 12.55 uur in Granada.
Onderweg, toen ik het aan mij voorbijtrekkende landschap bekeek, bedacht ik dat ik een goed besluit had genomen. Het landschap was hetzelfde als de afgelopen dagen, lag in de brandende zon, was heuvelachtig en rotsig, dor en droog en velden met amandelen en olijven.
Om daar te lopen ………. Ik had er ervaring mee!!

Na aankomst in Granada eerst maar lunch en wat drinken.
Op en rond het station was het behoorlijk druk met vertrekkende reizigers. Het was ca ½ uur lopen door de stad van het station naar mijn slaapplaats, maar met behulp van navigatie met google en mijn oortjes gaat dat uitstekend (in elk geval als je eenmaal het goede vertrekpunt hebt en de goede richting inslaat). Het convent van de nonnen ligt vrijwel aan de Camino de Mozárabe en die wordt ook in de stad erg goed aangegeven.
Vriendelijke gastvrouw non, erg behulpzaam, goede éénpersoonskamer met douche en toilet en stoel en tafel. Kennelijk voorheen een celletje geweest. Ingeschreven, gedoucht en wat gerust.
Om 22.00 uur in de avond is het sluitingstijd en gaat de poort dicht en niet meer open. Toen de gastvouw non dit tegen me zei, keek ze er zelfs een beetje streng bij.
In de middag op het Plaza de Santo Domingo, in de buurt om de hoek bij de nonnen (Monasterio Comendadoras de Santiago) wat gedronken. István belde me nog hoe het ging.
Hij vertelde me dat de moeder van Rianne (buurvrouw) een behoorlijk herseninfarct had gehad en iedereen daarvan behoorlijk geschrokken was. Nabije ervaringen alom.
Daarna de stad in. Warm en erg druk. Avond gegeten en daarna naar het convent terug.
Om 19.00 uur beginnen de fonteinen in Granada met hun feestelijk werk. Ze worden dan n.l. in werking gesteld. Als je daar niet op bedacht bent (zoals ik) en je loop er net naast, dan schrik je behoorlijk van de startende pompen en het vallende water. Wel een mooi gezicht op zo’n plein.
Waar je ook erg op moet letten en voor uitkijken, is het toenemend aantal elektrische steps.
In Granada lopen de wegen een beetje glooiend op en neer en het is dus een zeer geliefd vervoermiddel in de stad.
Volgens mij is de regelgeving nog niet helemaal aangepast aan deze nieuwe manier van transport.

donderdag 19 september 2024 == Granada
via lopend en terras
afstand xx km = totaal 140 km = xx m omhoog en xx m omlaag

Best goed geslapen, totdat de wekker afging. Ontbeten in het convent en daarna op pad.
Eerst maar naar het station gelopen voor een ticket naar Málaga op zondag.
13.15 – 14.39 uur in Málaga, dus zeer schappelijke tijden.
Daarna terug de stad in. Uitgebreid koffie bij de iglesia/ convento de San Jeronimo. Ook al zo’n imposant gebouw. Bombast alom.
Daarna verder richting de Catedral de Granada om een stempel te halen. Gigantisch gebouw.
Je kon een app downloaden met een rondleiding met explicatie. Dat ging eigenlijk heel erg goed. Zeer informatief.
Rond de catedral heel veel souvenirs en ongeregelde verkoop van allerlei met de bijbehorende drukte van door elkaar krioelende mensen.
Erg druk in de stad en rommelig. Veel verkeer, nauwe straatjes en als GoogleMaps er niet zou zijn, zou dat uitgevonden moeten worden. Steun en toeverlaat in een vreemde stad.

Daarna terug naar de zusters van Santiago en een slaapplaats voor de komende 2 nachten (vrijdag/zaterdag/ zondag) geboekt. Dat viel nog niet mee. Wat voor mij via Gronze aantrekkelijk leek, was completo of uit de richting en ik moest morgen nog mijn rugzak parkeren. Via Booking een hostel gevonden vlak in de buurt van de zusters. Kan er morgenochtend mijn rugzak stallen, zodat ik daar niet mee hoef te lopen/ sjouwen.
Vliegreis Málaga – Eindhoven geboekt voor maandag, vertrek 11.40 uur, dus zéér schappelijk en reisvriendelijk 14.35 uur in Eindhoven. Normaal gesproken 16.00 uur weer in Vlijmen/ thuis.
Vervolgens nog een slaapplaats in Málaga geregeld. Dezelfde hostel gekozen als op de heenreis. Al met al heb ik daar toch wel behoorlijk wat tijd aan besteed, voordat alles uitgezocht en geregeld was. Gedoe!!
Voor de avondmaaltijd wat rondgebanjerd op verschillende pleintjes; erg druk/ veel mensen. Ik ben niet zo’n cityhopper. Maar ja, je moet de dag doorbrengen. Morgen nog zo één.
Volgens mij geniet Truuk met volle teugen, zij het soms ook met vervoersgedoe.