woensdag 11 september 2024 == Málaga - Almería
via Torre del Mar - Nerja - Motril - el Ejido (busreis)

Tijdig opgestaan. Ik wilde de bus van 09.00 uur naar Almería nemen. Naar het busstation gelopen (ca ½ uurtje) en ik was er om 08.30 uur. De bus van 9 uur was vol. Weer lastig!!
De bus van 12.15 uur had nog plaats. Meteen maar kaartje voor die tijd gekocht.
Ik had geen zin om naar het centrum terug te lopen en bleef dus maar in de omgeving van het busstation.
Eerst maar uitgebreid ontbeten. Mooie tijd om de verrekening van het afgelopen familieweekend te verzorgen en de nodige betaalverzoeken te doen. Nog war te eten en te drinken ingeslagen voor onderweg in de bus.
Dan weer tijd voor koffie. Ik ontmoette er ook een Duits echtpaar. Hij had eerder vanuit Bamberg via le Puy-en-Velay naar Santiago gelopen. Zij hadden nu vakantie en dat beviel ook wel.
De bus vertrok pas rond 12.45 uur en zat vol.
Maar goed, ik zit in de bus op weg naar Almería en mijn camino begint in Almería.
De bus volgt de autovía (A7) langs de kust en slaat onderweg geregeld af naar verschillende plaatsjes/ dorpen langs de kust, zoals: Torre del Mar, Nerja, Motril, el Ejido. Onderweg heel veel tunnels bergen en kloven. De eerste halte in Nerja. Heel veel bebouwing links en rechts van de weg met behoorlijk heuvelachtig en geaccidenteerd terrein.
In Motril (busstation) stopte de bus wat langer, zodat ieder de bus kon/ moest verlaten om te doen wat ieder wilde.
Daarna afwisselend landschap met links diepe kloven (waterafvoer?) en hoogte verschillen van 100 – 200 meter en rechts zicht op zee.
Maar het vervolg van de tocht kenmerkt zich ook door een omgeving met enorm veel tuinbouw. Ik had het eerst niet zo in de gaten, maar je zag veel grijze vlakken op de hellingen links en richting zee rechts. Het bleken “tuinbouwkassen” te zijn. Niet zoals bij ons, maar grauw/ grijze plastic bouwsels, deels laag aan de grond, deels ca 1½ - 2 meter hoog.
In de streek rondom Almería is erg veel kasteelt met paprika, aubergine, komkommer en courgettes. Als ik eerlijk ben ziet het kustgedeelte tussen el Ejido en Almería er ronduit smerig en wanstaltig uit.
Als in Nederland al sprake is van landschap vervuiling (windmolens, kassen, etc.), zou ik zeggen, ga eerst dáár kijken en nuanceer dan pas je opvattingen hoe erg een en ander is.

Pas om een uur of 5 in de middag in Almería. Van het busstation zo’n 20 minuten lopen naar mijn slaapplaats (Juana Mª Condesa Lluch Residencia) bij de nonnen (van weleer).
Zeer goede plek vlak bij de catedral van Almería. Aparte comfortabele éénpersoons kamer met douche, etc. Ontvangst door één van de oude (nonnen) bewoners. Erg aardig en behulpzaam.
Na geïnstalleerd te zijn een bezoekje aan de catedral (om de hoek).
Bij vertrek wist men mij te vertellen dat er om 19.00 uur iemand van het genootschap van st jacob vóór de catedral zou staan om informatie over de route en andere zaken te geven.
Na een rondje in de omgeving was ik om 7 uur vóór de catedral en inderdaad.
Nely stond te wachten. Een erg aardige, behulpzame en nogal volumineuze dame.
Vertelde me allerlei over de route, de slaapplaatsen en nog meer dat ik al wist van mijn eigen voorbereiding. Wat ik niet wist, was dat ik de eerste dag beter een paar km verder kon lopen dan Rioja, omdat de eerste dag vrij vlak en gemakkelijk lopen was.
In het traject van de 2e dag kom je een drietal stevige beklimmingen tegen en in Sta Fé de Mondújar is ook een goede slaapplaats. Kreeg nog een koppeling naar een website met informatie over de Camino Mozárabe en haar telefoonnummer voor als het helemaal mis zou gaan. Verder wilde ze me nog allerlei dingen laten zien in Almería en nam me op sleeptouw.
Wees me ook nog op de supermarkt waar ik allerlei kon inkopen voor onderweg en bracht me vervolgens naar de “Bar Bonillo”, de specialiteiten bar voor patatas bravas in Almería.
Ook kwam er nog een echtpaar bij, de voorzitter van het Almeriaanse Jacobus Gezelschap en zijn vrouw (Jorge en Emma). Eigenlijk best een leuke en aangename verrassing, zij het, dat ik niet zo dol ben op de gebakken aardappelen, maar de overige tapas waren wel bijzonder te noemen. Aardige pelgrims.
Na het afscheid naar de hostel en onder de douche na een toch wel weer lange reisdag.
Tot slot gebeld met Cath en vervolgens nog mijn dagboekje geupdate en daarna ging de dag weer dicht.
Morgen op stap.

donderdag 12 september 2024 == Almería - Sta Fe de Mondújar
via Huércal de Almería – Pechina - Rioja
afstand 24 km = totaal 24 km = 330 m omhoog en 140 m omlaag

En bij het ontbijt (in de residentia religiosa) ontmoette ik Francesco, een Italiaan. Nely had gisteravond al over hem verteld. Hij was pas gisteravond laat aangekomen en bleef vandaag nog een dag in Almería.
Ik vertrok om ca 08.15 uur en nu zit de eerste 5 kwartier erop. Stijgend de stad uit. Was zeer goed aangegeven met pijlen en andere indicatoren en het was nog niet erg warm.
ik had gezien dat ik geen passend laadkabeltje had voor mijn powerbank (usb-a --> usb-c).
Net vóór ik de stad uitliep, kwam ik een ijzerwaren en van alles winkel tegen. Hier konden ze me helpen.
1e koffiestop net vóór Huercal de Almería na zo’n 6,5 km. Tijdje gepauzeerd.
Het idee is om vandaag verder dan Rioja te lopen naar Sta Fe de Mondújar. Tot aan Sta Fe de Mondújar is het vrij vlak en daarna zijn er drie “puisten” van 200-400 meter. De morgen te lopen afstand is dan korter. Ook niet verkeerd.
Na de koffiepauze verder richting Pechina. Het pad loopt een groot deel door de río Andarax. Een stoffige, grind en zand rivierbedding die de laatste “tig” jaar geen water meer heeft gezien.
In Pechina geen bar of iets, maar wel een supermarktje. Wat water en sap ingeslagen en op een bankje in de schaduw wat gepauzeerd.

Daarna richting Rioja, weer door de rivierbedding van de río Andarax. Het werd warmer en stoffiger (30+ °C).
In Rioja was niet echt een bar of een lunch gelegenheid, maar verderop (+1 ½ km) wel. Gegeten en gedronken. Ik was volledig doorweekt en warm, maar na wat sap en veel koud water raakte ik weer wat afgekoeld.
De laatste kms naar Sta Fe de Mondújar liepen best goed. Vlakke weg, maar wel warm.
De gemeente herberg in Sta Fe de Mondújar was een goede met een erg aardige hospitalera (Eliana). Verstelbaar bed, goede douche, eigen kamer, airco, kortom: het kon minder.
Vlakbij was de plaatselijke bar voor bier en eten. Later, vroeg in de avond, zag ik ook Francesco nog op komen draven. Hij had eerst nog wat in Almería doorgebracht, catedral bezocht en het fort en zo meer. Hij was pas rond het middaguur vertrokken. Volgens mij wel een bikkel, want hij was toch nog tijdig in Sta Fe.
Het extra stuk dat ik vandaag had gelopen, hoeft morgen niet meer. De etappe van morgen heeft een drietal stevige bergen op weg naar Alhabia.
Ben benieuwd.

vrijdag 13 september 2024 == Sta Fé de Mondújar - Abdoloduy
via Alhabia – Alsodux – Santa Cruz de Marchena
afstand 18 km = totaal 42 km = 480 m omhoog en 320 m omlaag

Goed geslapen en tijdig opgestaan. Er kon vanaf 07.30 uur worden gegeten, maar ik heb altijd tijd nodig om me te wassen, te scheren, spullen in te pakken, enz.
Rond 08.00 uur ontbijt. Francesco kwam ook nog langs, sloeg wat eten in voor onderweg, maar was al weer snel vertrokken. Nooit meer gezien.
Ikzelf ging om half negen op pad. Het was nog koel en het eerste stukliep redelijk gemakkelijk. De eerste berg was nog goed te doen. Permanent stijgen en dalen.
Bij de tweede kon ik op een zeker moment uit 2 mogelijkheden kiezen.
Het eerste pad liep steil omhoog, ca 100 m zand/ grind en ik schat wel ongeveer 20% stijging. De tweede weg liep wat vlakker met een omweg om de berg heen. Ik koos voor de 1e optie. Dat ging op zich goed, zij het dat je wel moet doorklimmen en niet stil gaat staan. Risico op achterwaarts vallen met een rugzak is best realistisch. Boven (de omweg kwam er ook van links weer bij) ging het pad verder omhoog naar de top.
Het werd warmer en warmer en op een gegeven moment bijna de top bereikt. Na het kruisen van een autoweggetje nog een klein stukje omhoog en daarna de afdaling.

Ik kon niet zien hoe het pad verder ging (alleen de eerste 15 meter), zo steil naar beneden ging het. En zo te zien verder het dal in was het best ver afdalen. Ik besloot het risico niet te nemen. Wat ik van het pad kon zien, was los zand en grind. Met de rugzak vond ik dat toch wel een beetje riskant. Evenwicht-technisch gesproken.
Ik liep terug naar het autoweggetje en daalde daar af naar het punt waar de bergafdaling en de weg elkaar weer tegenkwamen, een paar km verder. Ik denk dat de wegafdaling achteraf nog sneller was dan de afdaling via het bergpad. Na nog een stevige beklimming en een enorm steile afdaling over een betonnen pad, kwam ik rond 12.00 uur aan in Alhabia. Min of meer gesloopt. Bij binnenkomst even op een stoepje in de schaduw gezeten. Bedacht wat ik verder zou doen. Ik was wel erg vermoeid. De vrouw van het huis waar ik op het stoepje zat, wist me te vertellen dat verderop in het dorp wel een bar was. Dus eerst maar wat gegeten en gedronken. De bar ging eigenlijk dicht, maar ik kon blijven zitten.
Na een uurtje al mijn moed verzameld en weer verder gegaan. Er was geen bus of ander vervoer. Het dorp uit kwam ik weer langs een droge rivier (río Nacimiento) te lopen. Niet door de droge bedding, maar langs een parallelweggetje. Langs Alsodux en vervolgens naar Santa Cruz de Marchena. Daar in een bar bij de "pensionistas" nog gepauzeerd en wat gedronken. Om een uur of 16.00 was ik in Alboloduy.
De herberg (een voormalige medische post) was makkelijk te vinden; het was ook niet zo’n groot dorp.
Via een telefoonnummer sprak je iemand die je een code gaf waarmee de deur kon worden geopend en je je gang kon gaan. De herberg was donativo en dus verder niemand meer gezien. De herberg was wat beperkt, maar er was alles wat je nodig had en dus ook warm water om te douchen en het bed voelde ook niet verkeerd.
Ik had inmiddels bedacht dat ik voor morgen een bus of ander vervoer zou zoeken naar de volgende overnachting. Het zag er naar uit dat het weer zo’n stevige tocht zou worden en ik had een beetje een onbestemd gevoel. Een beetje kou gevat?
In de plaatselijke bar kun je wat drinken, maar ook wat te eten krijgen later op de avond.
Vanavond (vrijdag) is het feest met muziek in het dorp.

zaterdag 14 september 2024 == Abdoloduy - Abla
via Doña Maria
afstand 29 km = totaal 71 km = 370 m omhoog en 170 m omlaag

De dag begon bewolkt en fris. Veel wind. Niet echt aangenaam. Na het ontbijt had ik een taxi naar Abla besteld. Ik had mezelf een rustdag toebedeeld. Eigenlijk nog wel erg vroeg/ te vroeg zo aan het begin van de tocht. Maar gisteren was het écht een zware dag geweest en ik had overal spierpijn. Ik voelde me eigenlijk ook niet zo lekker.
Na ca ¾ uur was ik op mijn bestemming. Een goede hostal met restaurant (pensión restaurante mirasierra). Eigen kamer met douche en airco. Ik moest de dag doorbrengen. Eerst maar warm gedoucht en daarna een tijdje op bed gelegen.
Om een uur of 12 het dorpje in. Nog een paar inkopen gedaan o.a. een nieuw krabbertje. Mijn oude scheerapparaat (de houder) had het begeven en je wilt er niet helemaal als een landloper uitzien.
In het dorp (het is zaterdag) is het weer trouwdag. Bij de plaatselijke kerk had zich al een behoorlijk aantal, fraai uitgedoste, bruiloftgangers verzameld.
Als welkom stond er een goed gevulde kruiwagen naast de kerkdeur. Een stevige voorraad bier op ijs. Veel (voornamelijk) mannen wachtten buiten de kerk op de dingen die gingen komen, niet zo geïnteresseerd in de dienst, meer in de inhoud van de kruiwagen.

De bruidegom was kennelijk een gerespecteerd en geliefd lid van de Guardia Civil. Er was dus een groep collega’s in ceremonieel tenue met sabel en een bijzondere glimmende pet. Na afloop van de dienst veel champagne, rijst en een gesabelde ereboog. Uiteraard het bijbehorende vuurwerk.
De zon was inmiddels een beetje doorgekomen, maar het woei nog stevig. In de zon, uit de wind, geluncht en daarna weer terug naar de hostal. Toch nog een klein tukje gedaan. Beviel wel.
In het hostal restaurant is het behoorlijk druk met “lokalen”. In het dorp is verder niet zo veel te doen voor zover ik kan zien. Tijd doorgebracht.
Johan Leijsen gemaild voor het familieweekend van 2025 en de optie omgezet in een reservering. Offerte volgt. Een slaapplaats voor morgen gereserveerd.
Op deze route is geen bagage vervoer door de post, dus daar kan ik geen gebruik van maken. Morgen informeren naar taxivervoer voor bagage of dat er is.
Zo meteen maar kijken of er nog iets aantrekkelijks te eten is en dan denk ik maar weer niet te laat naar bed te gaan.
Morgen nieuwe loopdag naar Huéneja!!