dinsdag 02 juli 2019, Santiago de Compostela - Pamplona
0 km – totaal 897 km
Om ca half negen in de trein en geïnstalleerd voor een dagje reizen. De trein ging richting Ourense en kwam voor een groot deel door het gebied van de Camino de Invierno waar ik eerder door was gelopen.
Monforte de Lemos, Quiroga, Rúa-Barco de Valdeorras. Het landschap door het dal van de Río Sil met de leisteen zagerijen. De rivier, de weg, de spoorlijn en een paar 100 meter hoger de camino route.
Tot aan Ourense en verder was het grijs en bedekt. Daarna klaarde het op en werd de lucht blauwer. Bij Vitória-Gasteiz een gebergte aan de linkerzijde. Zeer bijzonder gezicht. De lucht werd behoorlijk donker en grijs en de wind stak op. Je zag de wolken echt over de bergen de dalen in rollen.
Daarna verder op weg naar Pamplona klaarde de lucht weer op en werd het blauw. In Pamplona zon en warm.
Tijdens de treinreis had ik nog whatsapp contact met Villar, maar ze had werk vandaag en zou morgen de stad uit zijn naar haar moeder. Kortom, geen tijd voor mij. Ik gaf het maar op, want ik had niet zo veel zin meer om aan een dood paard te trekken.
De herberg bij de catedral, waar ik had gereserveerd, was vol. Ik had vóór 2 uur moeten bevestigen dat ik kwam. Ik kwam zo rond 18.00 uur aan. Excuses, wel erg vriendelijk en behulpzaam. Ze belden naar een pensión in de buurt van het Plaza de Castillo, waar ik terecht kon. Ik kon morgen wel terug komen naar de herberg. Die ging rond 11.00 uur weer open.
Eerst maar naar het pension om mijn rugzak te parkeren en daarna wat drinken en wellicht al eten. Ik kwam terecht op een pleintje in de schaduw voor het gemeentehuis. Er was een demonstratie aan de gang met vlaggen, leuzen, spandoeken en zo meer. Toen bedacht ik me, als ik ergens kans heb om Villar te ontmoeten, dan is het wel hier. Demonstratie, nieuws, foto’s. Ik zag haar overigens niet. Na wat gedronken te hebben, liep ik nog een rondje door het centrum van de stad. Een verademing met Santiago. Licht, zonnig, vrolijk, veel mensen op de been en op de terrassen. Alles was reeds in voorbereiding op San Fermín.
Na een rondje door het centrum, weer terug op hetzelfde plein. Een nieuwe demonstratie tegen geweld tegen vrouwen en voor vluchtelingen “die niet illegaal zijn”.
Op zeker moment, bij een paar andere fotografen, zag ik Villa in haar habitat. Grote verrassing in een grote stad, maar de kans was hier ook het grootst. Tussen 21 en 23 uur had ze tijd, daarna moest ze nog wat foto’s maken van verschillende werkzaamheden ter voorbereiding op San Fermín. Na begroeting bracht ze me naar een bar/ restaurant en zou om 9 uur terugkomen. Heb wat gegeten en terug naar m’n pension voor mijn jack en mijn broekspijpen. Het werd n.l. een beetje fris en het kon wel wat langer gaan duren.
Toen ze terugkwam wat gedronken/ tapas gegeten en herinneringen opgehaald. Ze ging morgen al vroeg naar haar moeder, maar gaf me nog wel wat tips voor morgen om te bekijken in de stad. Toch wel weer bijzonder om elkaar zo te ontmoeten en een stille camino af te sluiten. Toeval of Jacobus? En de toegift moet overmorgen nog komen!
Om een uur of 11 gingen we weer terug naar het plein voor het gemeentehuis. Daar werd n.l. de bestrating met één of andere rubber substantie (anti-slip) bewerkt, zodat de rennende stieren (en de rennende mannen) niet zouden uitglijden. Het duurde even voordat alle betrokkenen zich verzameld hadden en het werk kon beginnen.
Toen ik terug kwam in mijn pension de terugreis (vroege vlucht) geboekt van Madrid naar Amsterdam a.s. zondag. Nu nog zien om zaterdag in Madrid te komen.
Voor morgen staan er nog een paar dingen op het programma. De weersverwachting lijkt in lek geval mee te werken.