maandag 01 juli 2019, dagje Santiago de Compostela
0 km – totaal 897 km
Dineke zou om een uur of 8 vertrekken vanaf Monte de Gozo. Ze zou dus niet vóór 9 uur binnen komen lopen. Ik had derhalve wat tijd om op m’n gemak op te staan, te wassen, te scheren en daarna een ontbijtje bij Arias Nuñes (Rúa do Vilar). Arias Nuñes is de plek waar ik de meeste keren als ik in Santiago was, heb ontbeten. Net voor ik vertrok een what’s app berichtje. Dineke haar mede loopsters waren net opgestaan en het zou wel 10.00 – 10.30 uur worden. Ok, uitgebreider ontbijt.
Toen ik iets voor 10 uur op het plein kwam, was Dineke ook net aangelopen.
Begroeting en daarna koffie op de Praza de Raxoi. Wat foto’s om te laten zien dat ze er echt was.
Ze had een zware tocht gehad en veel moeite met haar gestel. Ze liep makkelijker met rugzak, dan zonder.
Na wat bijgepraat, ging Dineke naar Pinario en ik op zoek naar Roman. Hij zou weer bij het postkantoor staan. Toen ik er kwam, was hij er (nog) niet. Kom later nog wel terug.
Dan naar de catedral. Troosteloos van binnen . Bouwplastic en steigers. Alle banken verdwenen en bijna alles afgedekt. Alleen de crypte was bereikbaar en de plek om Jacobus te omarmen. Erg deprimerend. Ik neem aan dat in 2021 alles in volle glorie zal zijn gerestaureerd. Buitenkant aan zijde van Praza Praterías/ Praza Quintana staat nu ook in de steigers.
’s-Middags nog even naar de huiskamer. Er kwam ook een Zuid-Afrikaanse (Ilse) binnen. Ik liet haar Amanda Strijdom horen, waarbij ze spontaan in tranen ging. Zij speelde het veel op het orgel in de kerk in haar woonplaats. Zij vond echter dat “boarding” moet zijn “Father’s”.
’s-Avonds wilde ik net weggaan van het plein (22.00 uur) toen de eerste “Tuna”- muzikanten aankwamen.
Plezierige wederzijds herkenning. Nog een tijdje geluisterd. Dineke kwam ook nog even langs met een medeloopster. Toch nog een goede afsluiting van de tocht.