donderdag 20 juni 2019, las Médulas – o Barco de Valdeorras
via Puente de Domingo Flórez - Sobradelo
31 km – totaal 654 km
Vanaf las Médulas naar Barco de Valdeorras leek op papier een relaxed dagje te worden.
De pensionhoudster had ontbijt klaargezet. Ze vond het zelf nog te vroeg om op te staan als de gemiddelde pelgrim vertrok. De koffie hoefde ik alleen maar op te warmen in de magnetron; de rest stond klaar om te gebruiken. Opgewarmde koffie vind ik overigens niet te drinken, maar goed.
Vertrek om een uur of 7.20. Het eerste stuk moest er eerst nog wat geklommen worden. Mooie brede weg, goede temperatuur, wellicht nog wat fris. Las Médulas (de uitstekende toppen) lagen achter me, maar vóór de zon. De kleuren ervan zag je dus niet zo erg goed (terracotta). Het was echt een schitterende omgeving (bergachtig) om in te wandelen. Het was echter niet alleen dalen. Het waren heel veel stukjes stijgen en dan weer omlaag, stukje stijgen, enz. En dat héél veel keer. Dat bij elkaar opgeteld stijg je toch behoorlijk veel op zo’n dag (100 keer 10 meter is tenslotte ook 1000 meter).
In Puente de Domingo Flórez de eerste koffiestop. Uitgebreid genoten. Je loopt eigenlijk de gehele dag naast de Río Sil, langs de spoorlijn en de autoweg in de diepte naast je. Je loopt er een aantal honderden meters boven en soms zak je weer naar het zelfde niveau.
Wat wel is, is dat het erg rumoerig is. Er zijn n.l. heel veel zagerijen die de leisteen verwerken tot handzame brokken, ofwel de tegels en de leisteen dakbedekking, zoals wij die kennen.
De kersen onderweg smaakten overigens uitstekend. Het meeste laaghangende fruit was inmiddels wel verdwenen, maar met mijn méér dan gemiddelde lengte, kan ik toch nog wel aardig aan mijn maaltje komen.
Het zijn overigens toch wel stille dagen, althans dat vind ik. De cafébaas in Sobradelo vind het druk. Er waren vandaag al 9 mensen langs gekomen. Een groep van 7 fietsers en 2 wandeldames vanochtend vroeg al). Drukker dan andere jaren, dat wel. Nog een foto voor de website van de bar (Bar Mar) en iedereen was tevreden.
De kokkin vroeg of ik soms een “frikandel” of een “broodje kroket” wilde. Uiteraard grote verbazing mijnerzijds. Maar ….., zij had een jaar of 10 op Majorca gewerkt, dus vandaar.
Cynthia, de barjuf uit Equator, was in NL en óók in Rotterdam geweest en vond dat daar veel kerken waren. Ik vertelde haar, dat in míjn geboorteplaats me dat nooit zo erg was opgevallen. In elk geval genoeg gespreksstof voor bij de lunch.
Het laatste stuk naar o Barco de Valdeorras was warm en duurde lang; nog steeds heel veel op en neer.
En als ik mezelf dan zo zie en voel lopen
- onderzijde schoenen half vlak/ half profiel; ze zouden niet door de apk komen;
- binnenwerk schoenen, na een paar duizend km, wat in verval geraakt;
- sokken die de laatste voeten omvatten en dus ook onder de laatste benen lopen;
- idem voor ondergoed en loopbroek; wellicht wat afgevallen (minder overtollig buikvet), maar zonder elastiek of ander verband slobbert het toch een beetje;
- loopshirt met een paar sleetse plekken op de rug door de rugzak; zal het nog wel een weekje uithouden, maar daarna toch wel bestemming poetslap;
Kortom: een wat pover geheel. Ik had ook wel een beetje met mezelf te doen.
Na een tijdje zwoegen en een zeer steile laatste klim aankomst in o Barco de Valdeorras. De eerste de beste bar gevraagd naar mijn pensión/ hostal. “Nou …….., dat is nog wel een eindje verderop”. Weet je, het zijn hier allemaal lang gerekte bergdorpen, die meelopen met het dal van de Río Sil. Het was achteraf nog ruim 3 km voordat ik mijn slaapplaats (Pensión do Lar) zou bereiken.
Eigenlijk tegen mijn gewoonte in (normaal gesproken, drink ik nooit alcohol als ik nog niet bij mijn slaapplaats ben) maar hier dus maar eerst dus een biertje en pauze.
Ik liep gedurende de gehele weg Barco in, langs de Río Sil in een parkachtige omgeving. Heel veel terrasjes, zonnig, veel vertier. Het zag er zeer gezellig uit.
Toen ik ’s-avonds terugkwam om wat te eten, regende het, was vrijwel alles gesloten en was er bijna niemand meer op straat. Soort grauwsluier over het plaatsje, nou ja.