zondag 16 juni 2019, Villar de Mazarife - Astorga
via Villavante – Hospital de Órbigo – Santibáñez de Valdeiglesias
36 km – totaal 532 km
Na ontbijt bij San António de Padua om iets vóór half acht op pad. Het was zonnig, nog ietsje fris, maar uitstekend te lopen. Vlakke weg, weidse omgeving. Eerste pauze in Villavante. Men was bezig om de resten van het dorpsfeest van de vorige avond weg te blazen en op te ruimen. Heel veel herrie en stof, maar de koffie smaakte er niet minder om.
Vervolgens richting Hospital de Órbigo. De brug lag er nog en de pelgrims hingen nog aan de muur bij de albergue parroquial. Vervolgens door richting Santibáñez de Valdeiglesias waar ik wilde pauzeren en eten. Onderweg merkte ik al dat ik dat niet ging halen. Ik moest ontzettend naar het toilet. Eerst maar een kleine sanitaire stop met een frisdrankje in Villares de Órbigo. Daarna nog een half uurtje naar Santibáñez. Het liep wel veel ontlastender. Aldaar een uitgebreide pauze bij de albergue Camino Francés.
Bij het verlaten van Hospital de Órbigo had ik een groep gezien die gelost werd uit een bus om vervolgens een stukje te gaan lopen. Toen ik halfweg mijn bocadillo was, kwam die groep druppelsgewijs binnen. Een groep van UK en USA deelnemers van onbestemde leeftijd met enkele Spaanstalige begeleidsters. Volgens mij was de tocht naar Santiago te kort om de overtollige vetrollen kwijt te raken (el día de la gente fea).
Vervolgens naar Astorga. Het laatste stukje na de spoorovergang omhoog het plaatsje in, is altijd vrij pittig. In Astorga was niet veel te doen. Eerst maar wat terrasbezoek op het plaza mayor. Zize kwam ook langs. Het was vandaag zijn verjaardag. Wat gegeten en gedronken met elkaar. Toen ik vertelde dat ik lang geleden in Foz do Iguaçu was geweest, werd hij nogal emotioneel. Hij was er geboren en de eerste 8 jaar van zijn leven doorgebracht. Daarna was hij naar São Paulo vertrokken. Aardige kerel.
’s-Avonds met Ana (ook Braziliaans) gegeten op het plaza mayor. Zij moest echter om 8 uur naar de mis en zich dus een beetje haasten. Ik had geen haast en het bleef vrij lang warm in de avond en ik op het terras.
Krap voor 22.00 uur in de herberg. Het was een goede loopdag geweest, ondanks de relatief lange afstand.
Morgen Foncebadón, stijgend.