woensdag 12 juni 2019, Sahagún - el Burgo Ranero
via Bercianos del Real Camino
20 km – totaal 431 km
Niet te vroeg op. Ook hier ontbijt in de herberg; uitgebreid. Naar el Burgo Ranero was maar 19 - 20 km. De Koreanen waren al om ca 5 uur vertrokken. Zeer op mijn gemak op weg.
In Bercianos del Real Camino uitgebreid de tijd genomen voor een koffiepauze.
Het was goed loopweer, zonnig en weinig wind voor de verandering.
Het is “meseta”-gebied, dat wil zeggen: uitgebreide vergezichten, rechts in de verte bergtoppen (Picos d’Europa), ervoor vrijwel vlak land. Links ongeveer het zelfde, maar zonder de Picos.
Wat je in dat landschap doet??
Om je heen kijken, luisteren, mijmeren, gewoon lopen, je gemak ervan nemen, andere lopers passeren of gepasseerd worden, zo nu en dan een groet en/ of een praatje en dat soort dingen. Op zich misschien niet zo spannend, maar ik kan het er wel goed vinden en ervan genieten.
Sommigen vinden het erg saai en die willen dan het stuk tussen Burgos en León zo snel mogelijk achter zich hebben. Ze nemen vanaf Carrion de los Condes de trein en/ of de bus en laten de vlakte de vlakte en gaan weer verder in spannender gebieden. Is ook goed.
Om ca13.00 uur in el Burgo Ranero. Herberg was gesloten. Teresa haalde iemand op in León. Gelijk dus maar door naar de “Peregrino”.
De familie was er nog en zo te zien allen nog in goede doen en gezondheid. Niets was echt veranderd sedert enkele jaren (juni 2016). Plezierig weerzien. Eerst maar wat gelunched en bijgepraat.
Na een tijdje zag ik Teresa aankomen bij de herberg. Zij had een andere auto en bracht een jongeman mee. Het werd nu wel weer tijd om me te melden. Werd weer goed ontvangen. Teresa gaf me meteen de beste kamer beneden met tweepersoonsbed. De gast uit León was de nieuwe hospitalero. Het was een Franse jongen (Jean) die in Bordeaux studeerde en hier in de el Nogal een maand als hospitalero kwam werken. Het was zijn eerste dag en moest nog alles te horen krijgen. Naar zijn zeggen heeft hij wel eerder wat afstanden gelopen, maar niet als pelgrim onderweg geweest. Ben benieuwd. In elk geval was mijn dilemma (wel of niet blijven als hospitalero in el Burgo Ranero) verdwenen.
In de Peregrino kan ik op een fatsoenlijke pelgrimstijd een fatsoenlijk maal krijgen. Ik kijk er weer naar uit. Ik voel me behoorlijk thuis hier.
Morgen naar Mansilla de las Mullas. Een stuk of 23 km. Ik heb er niet eerder gelogeerd en heb de herberg “el Jardín del Camino” gereserveerd. Ik heb geen idee of het er erg druk is. Hier in elk geval niet. Zelfs opvallend rustig, ook onderweg. Kennelijk veel treiners/ bussers naar León.