zaterdag 13-10-2018 = Pontevedra – Armenteira
via Poio - Combarro
33 km = totaal 1057 km
Het zit echt in mijn hoofd. Gisteravond, etend met Bartholomé, Paco (2 nieuwe Spaanse pelgrims uit Barcelona), Lourenzo en Villar, was ik ineens zó moe. Vaak heb ik er wel last van, zo’n week vóór het einde van een tocht. Heb altijd veel moeite met afscheid nemen. Als je dan weer een langere periode met een paar mensen optrekt die je wel mag en je moet weer gedag zeggen: ík houd er niet van. Hetzelfde gevoel als 10 jaar geleden in Sobrado dos Monxes met Cat en Abel heb ik nu met Lourenzo en Villar. Misschien ook iets in de stem van Cath gisteravond bij ons telefoon contact. Maar er zijn maar weinig mensen die ik écht aardig vind en waarmee ik een bepaalde “klik” heb.
Afgelopen nacht was het best nog onrustig weer geweest. Veel onweer-/ regenvlagen en luidruchtige wind. Bij vertrek uit de herberg miezerde het een beetje. Eerst maar ontbijt in het restaurant tegenover.
Toen het wat droog werd (althans zo leek het), op pad richting centrum naar “La Peregrina”, de meest markante plaats voor pelgrims in Pontevedra. Na een korte bezichtiging/ rondgang verder de stad uit over het water (río Lérez) via de puente romana. Aan de overzijde moest Lourenzo eerst een bakkerij in waar we langs kwamen. Men verkocht er gesuikerde broodjes met iets van roomvulling. Smullen maar!
Vervolgens op weg naar Campaniola. Bij Pontecabras de splitsing naar de “variante espiritual”. Deze route loopt verder naar het westen weer naar de kust. Zou een mooie tocht zijn en een dag langer dan de centrale route.
Na een tijdje Poio. Het klooster van San Juan de Poio is een bezoek meer dan waard. In de kloosterrondgang is een groot mozaïek met daarop de gehele Camino Francés route met de verschillende plaatsen voor overnachting.
En inderdaad: het was ook zaterdag en dus een trouwerij in de kerk.
En dan na een korte koffieronde weer verder richting Combarro. We liepen inmiddels weer gedrieën (Lourenzo, Villar en ik) en we kwamen via de baai langs de horreos over het strand aan in Combarra aan de kust. Een schilderachtig plaatsje met navenant veel toeristen. Tijd voor de lunch. Aan de waterkant was een (druk) restaurant. Te drinken en te eten besteld. Na meer dan een kwartier werd de drank gebracht en de mededeling dat de gewenste eetwaren niet (meer) beschikbaar waren. Toen maar meteen afgerekend en na consumptie van de drank verder het dorp in. Door de grote drukte was de bediening kennelijk wat minder geworden. Aan het einde van het dorp bij de haven vonden we een bakkerij annex tearoom. Daar verder de lunch maar gebruikt. En dat alles in voorbereiding op de komende klim.
Om in Armenteira te komen vanuit Combarro moet je een heuvelrug over via A Armada.
Pittig, maar bijzonder fraai om te lopen. Het eerste gedeelte is behoorlijk steil en is een aanslag op de knieën en kuiten. Later onderweg vlakt het wat af en als je terugkijkt heb je een schitterend uitzicht over Combarra en het water (ría de Pontevedra). Het was een mooie beklimming in een bosrijke omgeving met heel veel eucalyptus bomen. Rook niet verkeerd.
Vóór Armenteira moet er eerst nog een stukje worden gedaald, daarna loop je zo het plaatsje in bij het klooster; eerst maar wat gepauzeerd, wat gedronken en mezelf een beloning (pijpje) gegeven. Daarna de herberg opgezocht. Gedouched, de was gedaan en opgehangen. Het was inmiddels wat meer gaan waaien, dus die zal wel drogen. Daarna even niets.