zaterdag 22-09-2018 = Azambuja – Santarém
via Valada
35 km = totaal 481 km
Om 6 uur opgestaan. Heb altijd toch zeker wel een uur nodig om wakker te worden, te wassen, te scheren, etc. en de rugzak weer te pakken.
Met Nick ontbeten om ca 7-7 ½. Daarna vertrokken we uit het dorp. Ik dacht dat ik de weg gisteren bij binnenkomst nog in het hoofd had, maar dat was kennelijk niet zo. Een km of wat verkeerd gelopen; moest dus weer terug, maar goed, je hebt de tijd aan je zelf.
Het eerste stuk ging nog langs het asfalt, maar op zeker moment langs een riviertje het veld in. Eindeloze tomatenvelden. Die groeien hier op de grond en worden machinaal gerooid. Ik denk voor de puree en/ of voor de soep. Waren wel eindeloze akkers met een asfaltweg er tussen. Tot aan Reguengo (ca 10 – 12 km van Azambuja) bleef dat zo. Andere pelgrims zaten al aan de koffie. Ik had meer dorst, dus veel (heel veel) ice tea limón.
Verder een stukje (km of 2-3) langs de río Tejo tot aan Valada. Dat stelde niet zo veel voor. Wel waren de voorbereidingen voor een begrafenis aan de gang en het dorp had zich al verzameld. Vervolgens weer een stukje verder naar Porte do Muge waar een barretje zou zijn. Het was er wel, maar gesloten.
Het volgende traject tot aan Santarém was ca 17 km. Vrij snel na Porto de Muge was er nog een barretje (en geopend). Gegeten en behoorlijk wat gedronken en ingeslagen voor onderweg.
De weg naar Santarém was warm zonder enige vorm van schaduw. Wel een goede weg, maar zeer eentonig.
Ca 8 km vóór Santarém hield juist een ploeg druivenplukkers het voor gezien voor die dag. Ze hadden nog flessen met ijswater over. Van hun aanbod hiervan wat te nemen, heb ik graag gebruik gemaakt. Gedronken en mijn flessen gevuld. Ook ik dronk deze dag meer dan normaal; de temperatuur was trouwens opgelopen tot ca 43°C; zelfs voor mij aan de warme kant.
Het laatste stuk duurde eindeloos en het leek steeds warmer te worden. Bij een bosje in de schaduw wat gerust. Toen ik weer verder wilde gaan, kwam ook Michelangelo langs.
Een jongen met Italiaanse vader en Nederlandse moeder. Verstaat wel Nederlands, maar spreekt het moeilijk. Hij liep voor het eerst en wilde in elk geval naar Fátima, maar was niet zo’n loper. Hij had ook een rugzak op zijn rug met een totaal gewicht van meer dan 16 kg. Vond hijzelf ook nog steeds veel. Hij was in Lissabon begonnen en had daar al 7 kg teruggestuurd.
Binnenkomst in Santarém ging 1-1½ km behoorlijk steil omhoog. Toen ik boven kwam bij de hostel was ik min of meer gesloopt. Er was echter een zeer goede douche en bed. Verder niet zoveel meer.