dinsdag 02-06-2015 = Tembleque – Villanueva de Bogas
16 km = totaal 490 km
Toen ik om ongeveer 06.45 uur naar het toilet ging, waren Paul en Jonathan al vertrokken. Kennelijk vroege vogels. Ze wilden naar Mora en de warmte voor zijn.
Wat mij betreft hoefde ik niet zo vroeg weg, want naar Villanueva de Bogas was slechts zo’n 14 km. Overigens kon ik pas vanaf een uur of 8 ontbijten.
Om 08.30 uur op pad. Het was nog goed te doen qua temperatuur.
Het dorp uit ging snel (klein dorp) en de eerste aanwijzing naar Villanueva (14 km) zag er goed uit. Ook kwam ik er m’n eerste schaaps- en geitenkudde van het jaar tegen.
Na ca 2 km kwam ik bij een splitsing. Op een of andere manier had ik het idee dat het linkerpad naar Mora voerde en het rechter naar Villanueva. Ik nam dus het rechter.
Het liep voorspoedig door. Omdat er in het geheel geen aanwijzingen meer waren, kreeg ik toch het gevoel dat er iets niet helemaal goed zat. Alleen maar (graan)akkers om me heen.
Na een uurtje zag ik in de verte de stofwolken van een tractor op het land. Na een tijdje was ik ter hoogte van de stofwolk en liep ik de tractor door het land tegemoet. Gevraagd hoe het ongeveer zat en inderdaad, niet geheel de juiste weg genomen. Als ik deze zou blijven volgen ging ik steeds verder van Villanueva vandaan. Als ik door de akkers verder zou lopen, zou ik ooit wel weer eens een weg kruisen, die ik dan naar rechts moest vervolgen.
Dat laatste dus maar gekozen. Voor een deel opkomend graan (liep wel goed), voor een deel pas geploegde, rulle grond (erg stoffig, los en dor). Na een half uur/ drie kwartier kruiste ik inderdaad een pad en zowaar na enige tijd zag ik ook weer een pijl.
Na drie uur en een paar km vóór Villanueva toch nog maar even gerust onder de amandelbomen.
Daarna naar Villanueva de Bogas. Een dorp van 3x niks. Uitgestorven.
José Luis, de herbergier van het dorp, gebeld. Hij was ergens aan het werk, maar zou er over een uurtje wel zijn.
Het dorp was volledig uitgestorven, maar ik ontdekte wel een geopend barretje. Wat gegeten en gedronken en daarna wat gepuzzeld in de schaduw.
Om ½ 4 kwam José Luis. Een aardige, behulpzame herbergier. Tevens plaatselijk kunstenaar, beeldhouwer en maker van metalen plastieken en meubelen.
Hij bracht me naar de plaatselijke noodopvang in het cultureel centrum. Een zaaltje met een apart kamertje met enkele matrassen. Maar ook met een toilet met bad en warme douche. Eerst maar gedouched en wat spullen gewassen. Misschien dat vanavond ook de plaatselijke tekendames nog op cursus kwamen, maar dat was niet duidelijk en/ of zeker.
In de namiddag betrekt het hier in de omgeving alle dagen, net of het gaat regenen (soms enkele druppen), maar het koelt daarna niet echt af. Dan het dorp maar weer in. Ik heb twee bars ontdekt waar je ook kunt eten. Ik kan dus weer enige tijd doorbrengen.
Mijn vodafone internet werkt voor geen meter. Waar het aanligt, geen idee. Gisteren de helpdesk gebeld, maar ik moet zeggen dat dat ook niet erg opschoot. In de bar waar ik nu ben, is goede wifi. Ik ga dus even wat inhalen.
Na een uitgebreide maaltijd doe ik nog even een ommetje. Het is inmiddels weer zonnig en nog steeds behoorlijk aan de temperatuur.
Ben ook nog langs de werkplaats van José Luis gegaan. Zeer boeiend. Smeden, lassen, buigen. Zelf geconstrueerde machines. Momenteel is er niet al te veel werk in het meubilair; dus meer hekwerken en raambeveiligingen, maar hij blijft er wel optimistisch onder.