zondag 31-05-2015 = Campo de Criptana - la Villa de Don Fadrique
37 km = totaal 444 km
De wekker ging om 07.00 uur. Dat was weer even wennen. Ook aan het (zachte) geluid.
’s-Avonds/ ’s-nachts is het lang onrustig. Geen harde geluiden, maar een constante dreun/ ruis/ geluid tot ca 05.00 uur deze ochtend. Ik had wel geslapen, maar toch wat onrustig.
Opgestaan, gewassen, rugzak gepakt en dan voor het echie.
Bij het station eerst uitgebreid ontbeten. Ik was vroeg en had dus alle tijd.
De treinreis was schitterend. De grote leegte van het gebied is onbekend, maar indrukwekkend. Glooiend land, hier en daar bosschages, wat bomen en struiken en dan weer aanplant van olijven, amandelen en/ of druiven.
Goed op tijd in Campo de Criptana. Een dame werd opgehaald aan het station en vroeg me of ik een lift naar het centrum wilde. Dat wilde ik wel; achteraf was het centrum verder weg van het station dan ik eerder had gedacht. Eerst maar gegeten en gedronken in Campo.
Ontmoette een Hollander (Christian) die al 33 jaar op reis was en de laatste 2 ½ jaar in Campo bivakkeerde. Beroep thans bedelaar, van oorsprong gynaecoloog. Gaf wat les (Engels/ Duits) aan Spanjaarden die in het buitenland wilden werken (el mendigo el más conocido y desconocido en el Campo de Criptana).
Vervolgens naar de molens. Het waren er veel. Mooi gezicht, zo’n heel molenpark. Ze hadden zelfs namen. Daarna op weg. Onderweg (achteraf) bedacht ik me dat ik helemaal vergeten was bij het museum een stempel van Campo de Criptana te vragen. Maak zelf wel wat in m’n credential.
Toen ik echt op weg ging, was het al aardig aan de temperatuur. Er moest een pad zijn, min of meer rechtstreeks naar la Villa, maar het kaartje dat ik had uitgedraaid, was kennelijk thuis gebleven. De dame bij het VVV had me evenmin wegwijs kunnen maken. Besloot maar langs een asfalt weggetje te gaan, via de ermita de nuestra señora de Villajos. Vervolgens weer verder naar San Miguel de Esteban. Het was eigenlijk al later dan ik had verwacht. Net vóór San Miguel stak de wind op en vielen er enkele regendruppels. Daarna begon het harder te regenen. Ik moest nog ca 15 km; de afstand was duidelijk meer dan ik eerder had gedacht. Bij het busstation geïnformeerd, maar het zat niet mee en er kwam evenmin nog een bus op zondag. Dan maar een taxi besteld, die na ongeveer een kwartier/ half uur kwam en me om ca 17.30 uur in la Villa de Don Fadrique afzette.
En ziedaar! Het was weer feest, net zoals ik er vorig jaar eindigde.
El Rincon del Infante (casa rural), een plek die me vorig jaar was aanbevolen door een Engelsman, had voldoende plaats, tegen pelgrimstarief. Zeer vriendelijke lieden, Margarita en Juan. Een kamer zonder buitenraam, maar daardoor wel erg rustig. Het feest ging n.l. door tot ca 04.00 uur, maar ik heb er weinig van gemerkt.
’s-Avonds tapas in de herberg en me onderhouden met Juan, lid van de Asociación de Valencia (Levante), die ook de route onderhield. Volgens hem was het beter om na Toledo niet de Levante, maar de Sureste te kiezen. Van hem ook een paar adressen voor onderweg gekregen met aanbevelingen. Ik zie wel waar ik langsloop en uitkom.