dag 26 ... verdwaald tussen de (graan)velden ...
dinsdag 02-06-2015 = Tembleque – Villanueva de Bogas
16 km = totaal 490 km
Toen ik om ongeveer 06.45 uur naar het toilet ging, waren Paul en Jonathan al vertrokken. Kennelijk vroege vogels. Ze wilden naar Mora en de warmte voor zijn.
Wat mij betreft hoefde ik niet zo vroeg weg, want naar Villanueva de Bogas was slechts zo’n 14 km. Overigens kon ik pas vanaf een uur of 8 ontbijten.
Om 08.30 uur op pad. Het was nog goed te doen qua temperatuur.
Het dorp uit ging snel (klein dorp) en de eerste aanwijzing naar Villanueva (14 km) zag er goed uit. Ook kwam ik er m’n eerste schaaps- en geitenkudde van het jaar tegen.
Na ca 2 km kwam ik bij een splitsing. Op een of andere manier had ik het idee dat het linkerpad naar Mora voerde en het rechter naar Villanueva. Ik nam dus het rechter.
Het liep voorspoedig door. Omdat er in het geheel geen aanwijzingen meer waren, kreeg ik toch het gevoel dat er iets niet helemaal goed zat. Alleen maar (graan)akkers om me heen.
Na een uurtje zag ik in de verte de stofwolken van een tractor op het land. Na een tijdje was ik ter hoogte van de stofwolk en liep ik de tractor door het land tegemoet. Gevraagd hoe het ongeveer zat en inderdaad, niet geheel de juiste weg genomen. Als ik deze zou blijven volgen ging ik steeds verder van Villanueva vandaan. Als ik door de akkers verder zou lopen, zou ik ooit wel weer eens een weg kruisen, die ik dan naar rechts moest vervolgen.
Dat laatste dus maar gekozen. Voor een deel opkomend graan (liep wel goed), voor een deel pas geploegde, rulle grond (erg stoffig, los en dor). Na een half uur/ drie kwartier kruiste ik inderdaad een pad en zowaar na enige tijd zag ik ook weer een pijl.
Na drie uur en een paar km vóór Villanueva toch nog maar even gerust onder de amandelbomen.
Daarna naar Villanueva de Bogas. Een dorp van 3x niks. Uitgestorven.
José Luis, de herbergier van het dorp, gebeld. Hij was ergens aan het werk, maar zou er over een uurtje wel zijn.
Het dorp was volledig uitgestorven, maar ik ontdekte wel een geopend barretje. Wat gegeten en gedronken en daarna wat gepuzzeld in de schaduw.
Om ½ 4 kwam José Luis. Een aardige, behulpzame herbergier. Tevens plaatselijk kunstenaar, beeldhouwer en maker van metalen plastieken en meubelen.
Hij bracht me naar de plaatselijke noodopvang in het cultureel centrum. Een zaaltje met een apart kamertje met enkele matrassen. Maar ook met een toilet met bad en warme douche. Eerst maar gedouched en wat spullen gewassen. Misschien dat vanavond ook de plaatselijke tekendames nog op cursus kwamen, maar dat was niet duidelijk en/ of zeker.
In de namiddag betrekt het hier in de omgeving alle dagen, net of het gaat regenen (soms enkele druppen), maar het koelt daarna niet echt af. Dan het dorp maar weer in. Ik heb twee bars ontdekt waar je ook kunt eten. Ik kan dus weer enige tijd doorbrengen.
Mijn vodafone internet werkt voor geen meter. Waar het aanligt, geen idee. Gisteren de helpdesk gebeld, maar ik moet zeggen dat dat ook niet erg opschoot. In de bar waar ik nu ben, is goede wifi. Ik ga dus even wat inhalen.
Na een uitgebreide maaltijd doe ik nog even een ommetje. Het is inmiddels weer zonnig en nog steeds behoorlijk aan de temperatuur.
Ben ook nog langs de werkplaats van José Luis gegaan. Zeer boeiend. Smeden, lassen, buigen. Zelf geconstrueerde machines. Momenteel is er niet al te veel werk in het meubilair; dus meer hekwerken en raambeveiligingen, maar hij blijft er wel optimistisch onder.
dag 27 ... olijven-olijven-olijven ...
woensdag 03-06-2015 = Villanueva de Bogas – Almonacid de Toledo
25 km = totaal 515 km
Over deze dag kan ik kort zijn en dat ben ik dan ook maar. Vroeg opgestaan en om 07.15 uur met zéér beperkt ontbijt vertrokken. Het eerste stuk naar Mora (ca 12 km) ging voorspoedig.
Goede en duidelijke aanwijzingen waar ze nodig waren en een goed beloopbaar pad. Glooiend landschap met heel veel olijvenbomen. Nieuwe olijven zijn nog nauwelijks zichtbaar aan de bomen.
Om ca 09.45 uur in Mora. Ik besloot geruime tijd voor ontbijt en rust in te lassen; alzo gedaan op het plein naast het gemeentehuis. Een gebouw in Moorse stijl met een opvallende toren met een bol dak.
Omdat het snel warmer werd, heb ik toch maar korter gerust dan eerder de bedoeling was. Op naar Mascaraque voor de volgende rust. Het was maar een klein stukje, 5á 6 km, dus na een uur was het weer plaatsnemen op een binnenterras in de schaduw. Het was inmiddels rond 12 uur en behoorlijk warm. Veel meer gedronken dan voor mij gebruikelijk is. Om een uur of ½ 1 maar weer verder voor de laatste kms. Onderweg is geen schaduw, het landschap glooit, licht stijgend, met goede paden. Maar het was vandaag behoorlijk warm.
Toen ik in Almonacid aankwam, was ik behoorlijk toe aan schaduw en frisse drank.
Eerst maar naar het Plaza Mayor. Het gemeentehuis was dicht en verder was er niets te doen. Gevraagd (duurde enige tijd vóór ik iemand zag) of er ergens een bar in het dorp was, en ja, aan het einde van het dorp. Eerst daar maar een paar bier verwerkt op het terras, min of meer in de schaduw. Uit de directe zon, maar wel erg warm.
Ik had een telefoonnummer voor onderdak, maar dat reageerde niet. Wellicht als het gemeentehuis weer openging.
Om een uur of 3 – ½ 4 maar weer terug naar het Plaza Mayor. Het gemeentehuis was nog dicht. Een langslopend meisje gevraagd wanneer het weer open ging, waarop ze zei dat het opdonderdag altijd gesloten is. Maar het is vandaag woensdag en dan dus ook kennelijk. Evenmin was er lokale politie in het dorp, maar ze wilde me wel naar het huis van de burgemeester brengen. Ok. Deze pakte zijn telefoon, belde wat en zei dat bij het plaatselijk zwembad/ sporthal slaapplaats is en dat er momenteel iemand aanwezig is. Ik op pad richting zwembad. Niemand aangetroffen. Links en rechts geïnformeerd, maar niemand wist iets. Inmiddels was de temperatuur behoorlijk opgelopen en ik sjouwde nog maar rond met m’n rugzak. Iets verderop vond ik een sociaal/ cultureel centrum en ~werker. Gevraagd, maar geen idee. De barmevrouw was zo aardig om links en rechts wat te bellen en na 3 kwartier kwam de verlossing. Als je nu naar het zwembad gaat, is er iemand.
De plek is voldoende, douche uitstekend. Waarschijnlijk heb ik vandaag te weinig gegeten en naar verhouding teveel gedronken; ik voelde me zeer gammel en weeïg. Ga maar tijdig naar bed vandaag.
dag 28 ... verdwaald tussen de olijven en zomaar ...
donderdag 04-06-2015 = Almonacid de Toledo - Toledo
36 km = totaal 551 km
Vroeg vertrokken; iets voor 7 uur. De temperatuur was nog aangenaam en het dorp uit ging voorspoedig. Aan het einde van het dorp een breed grindpad waar een duidelijke aanduiding met afstand stond. Het kon dus niet misgaan. Ik had ook niet de indruk dat er veel splitsingen waren, maar na een tijd hield de weg op. Eindigde in een omgeploegde akker. Verder alleen maar olijven aanplant, met nergens iets dat op een pad of paadje leek. Wat wel was, was dat ik het laatste stuk het idee had dat ik naar het oosten liep. Ik had het eerder moeten weten. Dan maar weer terug. Dichtbij Almonacid, waar ik vandaan kwam, zag ik een weggetje naast de autovia. Door het land er naar toe. In de verte (km of 2) zag ik een uithangbord en aankondiging van een benzinestation. Er naartoe, maar benzinepomp, restaurant en bar gesloten. Ik zag twee mensen in de deuropening zitten. Juan en Nuci. Zij pasten op de bar, omdat de eigenaars op vakantie waren. Ze kwamen oorspronkelijk uit Roemenië (15 jaar geleden) en woonden nu in de buurt van Madrid. Hij was automonteur en ze waren ook oma en opa. Tijdje zitten kletsen. Als ik de weg maar zou volgen, zou ik vanzelf in Nambroca komen. Ik had ook geen zin meer om het pelgrimspad terug te zoeken. Ze gaven me nog een fles koel water mee voor onderweg. Na een uur of 1 ½ kwam ik in Nambroca aan. Eerst maar uitgebreid ontbeten en gerust. Op zich was het nog niet zo laat, maar het voordeel van vroeg in de koelte op weg, was wel voorbij.
Verder naar Burgillos de Toledo, weer een uurtje. Veel olijvenakkers en graanvelden. Goed pad en glooiend De temperatuur was inmiddels behoorlijk gestegen en boven de 30 °C uitgekomen. In Burgillos wederom rust. Ik had niet veel trek in eten en volstond met wat hapjes voor de lunch. Ik dronk wel erg veel. Vervolgens op weg naar Cobisa, 4 km verderop. Eigenlijk zijn het allemaal voorstadjes (identieke nieuwbouw) van Toledo. Ook hier weer het dorp uit, goed aangegeven aanwijzing met 4 km, en daarna niets meer. Ben toen een stuk doorgelopen, kwam enkele fietsers tegen op een fietsroute en op zeker moment op een heuvel, zag ik terugkijkend een dorpje liggen. Kreeg sterk de indruk dat ik weer verkeerd zat. Iets verderop was een afbuiging naar rechts en verderop kon ik nogmaals richting dorp. Bleek inderdaad Cobisa te zijn. Maar even goed. Toen ik er aan kwam was ik wel weer 1 ½ uur verder en eigenlijk niet veel opgeschoten. Uitgebreid gegeten en de teleurstelling verwerkt. Het was nog maar een km of 7 naar Toledo, maar de temperatuur liep nog verder op.
Over de weg naar Toledo heb ik zo’n 2 ½ uur gedaan. Gemiddeld daalde het wel, maar even goed. Geen schaduwplekken en op zeker moment zie je Toledo in de verte liggen, nog ca 3 km. Het laatste stuk door het dal van de Taag, langs de weg, kosste me erg veel energie. Aankomend in Toledo zat ik er behoorlijk doorheen (casi muerto) en de laatste klim naar San Servando was voorlopig inderdaad de laatste. Ik kwam er 17.45 uur aan.
Ik had eerder gebeld, dus ik wist dat er een slaapplaats voor me was. In elk geval voor één nacht. Daarna zie ik wel weer verder. Ook de andere herberg (los pascuales) was n.l. vol. Een of ander feest in Toledo.
In plaats van 24 km had ik er vandaag ruim 36 gelopen en in de avond was het nog 33°C in Toledo. Zelfs voor mijn doen wel wat veel van het goede.
dag 29 ... stichtelijk bijkomen, cultuur en verder niet veel ...
vrijdag 05-06-2015 = Toledo
0 km = totaal 551 km
Ik had voor één dag/nacht kunnen reserveren in San Servando, want verder was het vol. (On)behoorlijk uitgeslapen en dat was uitstekend.
Na ontbijt geïnformeerd of ik m’n rugzak ergens kon stallen, want ik wilde vroeg naar een nieuwe slaapplaats zoeken. De receptioniste (aardige dame) vertelde me dat dat niet nodig was en dat ze wat zou omzetten. Ik kon dus nog langer blijven. Twee nachten extra geboekt, zodat ik zondag zou vertrekken. Dat scheelde me weer een hoop gezeul en gedoe. Ik kreeg de kamer ernaast. Die zou leeg zijn. Er stonden overigens nog een paar slippers en wat toiletgerei.
Vervolgens de stad ik. Toledo ligt in de hoogte en San Servando ook. Daartussen ligt echter wel de rio Tajo. Je moet dus eerste zeer steil omlaag en dan weer zeer steil omhoog. Zeer afmattend in de warmte.
Eerst in de schaduw maar wat gedronken en gekeken naar de drukte en de mensen op het plein (Zocodover). Om een uur of 12 wat tijd voor een stichtelijk bezoek aan de catedral. Ze deden niet aan seniorenkkorting, maar ik kon er wel een stempel krijgen. Credentiales bij de gemeente.
De catedral is op zich wel indrukwekkend, maar erg donker; anders dan bijv. in León en Vezelay. Daarna nog een nieuwe credencial gescoord voor het vervolg van mijn tocht. Ik kan nog wel even vooruit, maar voorbij Ávila is de kans om een paspoort te krijgen niet zo groot.
Terrassen in de schaduw, wat door de stad gelopen. In de namiddag terug naar de herberg en wat op bed gelegen. Toen ik daarna weer de stad in wilde gaan, was er een grote groep (ca 45 personen) verstandelijk beperkten aan gekomen. Ze deden een intro programma “Wie zijn wij?” en ik deed maar mee zo ver het ging. Het viel wel goed bij de groep.
Daarna verder terug de stad in en zowaar weer wat gegeten. Niet te laat naar bed.
Na een paar uur werd ik weer wakker van wat gestommel. Er was nog een slaper op de kamer. Had ik niet begrepen van de receptioniste.
dag 30 ... nog meer cultuur in Toledo ...
zaterdag 06-06-2015 = Toledo
0 km = totaal 551 km
Zaterdagochtend dezelfde procedure. Uitslapen, wassen, ontbijten en de stad in en dat alles bij nog steeds warm weer. Onder de stenen bogen op het plein in de schaduw is zo’n beetje de enige koele plek om te bivakkeren.
Daarna naar het Alcázar. Indrukwekkend bouwsel van verschillende eeuwen en culturen terug. Thans is het het nationaal militair museum.
Tussen de middag uitgebreid, maar prijzig, gegeten en daarna nog wat kaarten gekocht. Kan maar weer gebeurd zijn.
Van alle feesten die er momenteel in Toledo zouden zijn, heb ik nog niet veel meegemaakt, zij het dat er een kinder voorstellinkje was op het plein (mini circusje).
Verder wordt er nu (zaterdag avond 19.30 uur) op het plein een podium opgebouwd.
Ik wil morgen weer om een uur of 7 vertrekken, dus ik denk dat ik niet alles meer zal meemaken wat er aan festiviteiten zal zijn.