zaterdag 02-06-2012 = Arévalo - Ataquines
16 km - totaal 676 km

Ondanks het schamele onderkomen, uitstekend geslapen. We hadden geen haast om te vertrekken, want we hadden besloten de geplande etappe (34 km) in tweeën te delen en naar Ataquines te lopen. Tot ons geluk kwamen we langs een bar die open was (één van de weinige) en waar we konden ontbijten.
Terugkijkend op Arévalo is het een rommelige, smoezelige stad. In het geheel niet gezellig.
De tocht was goed verdeeld, want halfweg lag een wat groter dorp (Palacio de Goda).
De weg is vlak, vrijwel geen heuvels en nog steeds veel graan, maar het eerste stuk ook dennenbos langs de weg.
In Palacio uitgebreid koffie. Daarna verder via Hontillana, een oud en verlaten adobe dorp, waarvan niet veel meer over is, en daarna nog 7 km naar Ataquines.

Op het eerste gezicht een wat groter plaatsje, maar op zaterdagmiddag heeft dat geen betekenis. Bij de eerste de beste bar in het dorp kwamen we Paul al tegen. Hij had inmiddels de sleutel van het gemeenteonderkomen georganiseerd. Daar waren echter geen bedden of matrassen (wel warm water). Ik had geen zin om nogmaals op de harde grond te slapen, dus we besloten naar de hostal "Los Arcos" langs de autoweg terug te lopen en daar een kamer te nemen. Eerst nog wat gegeten en daarna weer terug op pad.
Naar de hostal, gedouched, gewassen, iets gedronken en het dagboek wat bijgeschreven.
Paul kwam ook nog langs op zijn verkenningstocht. Hij had verderop langs de weg nog een hostal/ restaurant gevonden, maar bleef toch maar in de acogida municipal/ gemeenteopvang.
Overigens ook in een restaurant langs de autosnelweg kun je in Spanje pas weer vanaf 21.00 uur eten. De rest van de tijd dus maar wat doorgebracht.

 

zondag 03-06-2012 = Ataquines - Medina del Campo
18 km - totaal 694 km

Vanochtend was alles nog donker toen we wildn ontbijten. Het had afgelopen nacht veel geregend en zag er nog bewolkt en somber uit. Om 7.30 uur kwam de baas het ontbijt klaarmaken. Toen we weggingen (8 uur) zag het er nog zeer dreigend uit, maar de temperatuur was goed (23°C).
In de eerste plaats (San Vicente de Palacio) was het maar de vraag of er een bar (open) was. Toen we aankwamen, was er een bar maar die was gesloten. Toch maar even op het terras gaan zitten. Er kwam een mannetje bij (80 jaar), die wachtte op een auto/ busje. Praatje gemaakt en om ongeveer 10 voor 10 kwam de barjongen (student medicijnen uit Valladolid. Hij moest nog wat bevoorraden, maar met 10-15 minuten was er wel koffie te maken. Toen toch nog maar even gewacht.
Zelfs was er een winkeltje (in een woonhuis, zodat het eerder niet was opgevallen), dat iets na tienen openging. Wat eten en drinken ingeslagen voor onderweg. Buiten alle verwachting.

Vervolgens weer verder via een pad parallel aan de autoweg. In Medina del Campo aangekomen zat Paul al te wachten. Hij was inmiddels bij de politie geweest en een stukje terug was er een jeugdherberg. Daar aangekomen, was die gesloten en na een telefoontje bleek dat dat ook zo zou blijven. Verder de stad in naar het VVV (net vóór sluitingstijd). Werd daar ook niet veel wijzer (wat achteraf nogal vreemd was).
In het centrum (Plaza Major de la Hispanidad) en in het stadje was het zeer druk. Er was gisteren stierenrennen geweest. Het was zonnig en de terrassen op het plein zaten ook vol. Eerst maar wat gedronken en toen naar de Padres Carmelitas. Een zeer goede slaapplaats, midden in het centrum van het stadje in het Convento. Goed dat de jeugdherberg gesloten was, maar wel vreemd dat het VVV van deze pelgrimsopvang geen melding maakte.
In het convent had ieder zijn eigen kamertje met een eenpersoonsbed. De rugzakken weggezet en vervolgens weer naar het plein. Meteen maar een restaurant gezocht om te eten. We moesten zelfs even wachten vanwege de drukte. Eerst maar wat gedronken. Het was inmiddels schitterend weer geworden en het was een buitengewoon gezellig stadje met veel volk en vertier. Hadden dit duidelijk niet verwacht. Bij terugkeer in de herberg waren er nog 2 Spaanse jongens (Jorge en Pablo) bijgekomen. Zij hadden al gehoord (Luis) dat er Hollanders en een Fransman rondliepen.
Morgen verder via de Camino de Levante richting Zamora.

 

maandag 04-06-2012 = Medina del Campo - Sieteiglesias deTrabancos
27 km - totaal 721 km

We konden zowaar ontbijten op het plaza major, waar we gisteren ook hadden gegeten. Goede bepijling tot aan de splitsing Camino del Sureste // Camino de Levante. Pijlen twee kanten op, dus dat leek behoorlijk goed. We kozen voor links. Achteraf hadden we iets verder moeten lopen voor de echte splitsing. Nu kwamen we via een weg.
Na 2½ uur waren we in Villaverde de Medina, een dorp waar we in het geheel niet moesten zijn. Eerst maar wat koffie gedronken (na enig zoekwerk). Smaakte uitstekend. Vervolgens naar Nava del Rey, ca 5 km verder. Mooie kerk (alleen buitenkant, want gesloten), wat gegeten en gedronken en daarna via een eindeloos pad (2½ - 3 uur naar Sieteiglesias de Trabancos. Erg veel brem onderweg en het rook erg lekker.

Herberg in het gemeentehuis. Jorge en Pablo offerden hun bedden op voor de ouderdom en wilden voor ons wel op matrassen op de grond slapen. Daardoor konden ze 's-morgens ook weer vroeg op pad zonder anderen te veel te storen. Het waren n.l. vroege lopers.
In Sieteiglesias de Trabancos is niet zo veel te doen. Is ook kleiner dan gedacht. Proberen nog iets te eten langs de autoweg, die we bij binnenkomst zijn gepasseerd, maar dat wordt pas 8 uur. Kijken wat er te eten valt, want ik had eigenlijk ergens geld moeten pinnen (niet in Sieteiglesias dus).
István gebeld en die is door naar een volgende ronde bij een/ zijn sollicitatie. Goed van. voor hem.
Morgen een langere etappe naar Toro (30 km). Waarschijnlijk gaat Cath het laatste stukje met een bus, als die er is.

 

dinsdag 5-6-212 = Sieteiglesias de Trabancos - Toro
33 km - totaal 754 km

Goed geslapen en na een zeer kort ontbijt ca 07.30 uur op pad. Paul was iets eerder vertrokken en Jorge en Pablo al om 6.15 - 6.30 uur.
Het eerste stuk gaat voorspoedig. Het landschap wordt wat afwisselender. Heuvelachtig met meer bomen. Het was koel en lekker loopweer. Voorspoedig in Castronuño. Barretje voor vervolg ontbijt. Hij had geen brood, maar de bakker was dichtbij. Cath nam er ook maar gebak bij.
Daarna verder. Het eerste deel van de routebeschrijving het dorp uit klopte aardig. Daarna hield het op. Na ongeveer ½-¾ uur kwamen we weer op hetzelfde punt uit. Stukje naar de weg teruggelopen en gevraagd hoe nu verder. Een aardige vrouw wilde ons wel weer op het spoor zetten (maar pas na ca 10 minuten, want ze wilde zich eerst omkleden); wel erg aardig. Zij bracht ons overigens naar de andere kant van het dorp naar de rio Duero. Dat was niet geheel onze route, maar we konden daar wel een prachtig pad langs de rivier volgen (Camino Levante). Na een tijdje boog het wat verder van de rivier af en kwamen we weer in de buurt van de weg. Bij een stuw in de rivier was het nog ca 5 km naar Villafranca. Een minimaal dorp waar we wat gegeten en gedronken hebben. Maar er ging geen bus naar Toro. Gebeld voor een taxi en die zou er over een uurtje kunnen zijn. Cath wachtte op de taxi en ging verder voor de resterende 15 km, zonder andere onderbrekingen onderweg naar Toro.

Het was een traject met lange, rechte stukken, zonder al te veel pijlen. De route liep voor een groot deel samen met de GR/ sentido del duero. Het was wel een zeer fraai en afwisselend landschap. Na verloop van tijd zie je Toro al boven op de berg liggen. Maar dan begint zo'n beetje het langste stuk. De afstandsaanduiding klopt niet echt lekker en voordat je bij Toro bent, ben je al enkele uren verder.
Het laatste stuk liep ik met Paul samen, die ik een stukje voor Toro achterop liep. Nadat we de Duero waren overgestoken, net vóór Toro, hadden we twee mogelijkheden. De spoorweg overklauteren en daarna steil omhoog langs de rotsen klimmen, of een paar km omlopen en dan via een weg het plaatsje binnen komen. We kozen voor de eerste optie. Het was leuk, maar ik voelde mijn knieën wel toen ik boven was.
Cath had al een kamer georganiseerd. Het Monasterio Sancto Spiritu was vol (met spirituele gasten?), maar dat lag toch een stuk buiten het centrum.
Cath wachtte ons op op het plaza mayor. Eerst maar wat gedronken en uitgerust. Op zich is Toro wel een aardig plaatsje. Veel kerken en conventen. Maar ook hier weer niet al te veel mensen en zeker geen toeristen.
De volgende dag is een vrij lange etappe (35 km) en we besluiten ons per taxi een stukje verderop samen af te laten zetten. Er gaan wel bussen in de richting, echter die lopen ver parallel (7-10 km) van onze weg af, en voor dit gedeelte heb ik geen aanvullende kaartjes. Je zult er ook wel komen, echter de kans op extra kms is dan wel erg groot zonder routekaartjes.