dag 46 ... de derde spar links ...
donderdag 21-06-2012 = Orense - San Christovo de Cea
22 km - totaal 1129 km
Na een kleine omweg om bij de rivier te komen, waren we net aan het begin van de Puente Romano. Grote verrassing. Stephan, vorig jaar op de Via de la Plata ontmoet, kwam ons van de brug af tegemoet gelopen. Hij was weer onderweg en kwam naar Orense terug. 's-Avonds zagen we hem trouwens weer in Cea, want Santiago beviel hem toch niet zo.
Het eerste stuk Orense uit was druk, luidruchtig en groezelig.
Daarna via een zijweg naar het viaductje, dat toegang gaf tot de zeer steile klim, waar ik vorig jaar nog over grapte. Toen we er destijds n.l. aankwamen en we in de verte de berg zagen liggen, wees ik Cath in de hoogte op enkele sparren~/ dennenbomen, met de opmerking: "De derde van links, daar moeten we naartoe". Ik verkeerde in de veronderstelling dat er wel ergens een weg naar links of rechts zou zijn, via welke we om de berg heen zouden gaan. Niet dus.
In het viaduct zat ditmaal een cementauto vast, zodat de doorgang wat verstoord was. Na wat geschuur en gekras en veel aanwijzingen, kon hij achteruit weer het viaduct uit. Waar zo snel allerlei (verkeer)deskundigen vandaan komen, is mij altijd een raadsel. Na het tunneltje 2½ km steil (19%) omhoog; een stevige klim.
Het restaurantje waar we vorig jaar (bij toeval) wat koffie konden krijgen, was nog gesloten. Toch maar even langs de kant van de weg gepauzeerd, wat gegeten en gedronken. 2-3 minuten nadat Cath was vertrokken, kwam er een vrouw met een sleutel en die wilde nog wel koffie voor me maken, maar ik ging ook maar door.
Mooi pad verder. Bosachtig/ heuvelachtig/ licht glooiend op en naar. In Reguengo (dorpje) zag ik een barretje langs de weg. César. Primitief, maar erg gezellig. Hij had zijn vrouw in Rotterdam (Bergweg) leren kennen. Die werkte er destijds en hij was toen chauffeur. Hij was inmiddels 34 jaar getrouwd, had een huis in Orense en hier een pelgrimsstop. Koffie/ sterke drank (eigen brouw) en mooie verhalen. Mooie kerel.
Verder door een mooi landschap naar Cea. Onderweg wat wijn gehaald voor als Cath aankomt in de herberg. Iris, Marlene en Henny waren er ook al. Iris is een Duitse die we voor het eerst in Laza hebben gezien en Henny is de vriendin van Marlene, die het laatste stuk vanaf Orense met haar meeloopt. Samen wat gedronken. Later kwam ook Stephan plots opdraven. Orense was hem niet zo bevallen dus hij was maar weer doorgegaan. 's-Middags/'s-avonds in Cea op het Plaza Mayor wat gedronken en bijgepraat.
Mooie tocht, leuke mensen. Nog een paar dagen en dan is het weer voorbij.
dag 47 ... en nog even wachten ...
vrijdag 22-06-2012 = San Christovo de Cea - Castro Dozón
22 km - totaal 1151 km
's-Ochtends eerst op zoek naar ontbijt en na een stille omgang door het dorp, toch weer bij de bar Ferrol, vlakbij de herberg, uitgekomen. De barman had nog even veel tijd nodig voor het klaarmaken van het ontbijt als vorig jaar. Stephan had al ontbeten en vertrok net toen wij binnenkwamen.
Weer via Oseira. Ik was er ongeveer 10.15 uur. Nadat Cath ook was aangekomen (11 uur) en de verschillende rondleidingen had gehad, vertrokken we ca 12.45 uur. Was toch wel een lange wachttijd in een dorp van helemaal niets met alleen maar een koud/ kil klooster, waar je eigenlijk niet wilt zijn.
Dan weer op pad. Het gehucht uit en steil omhoog. Een schitterende tocht. Wel pittig klimmen, met veel steenbeken en rotspaden. Waar we vorig jaar verkeerd liepen, ging het nu in één keer goed. Was op zich niet zo moeilijk.
Gevoelsmatig duurde de resterende 11 km aanmerkelijk langer dan in werkelijkheid. Cath loopt op stevige blaren en heeft haar tijd hard nodig. Zeker op het einde van een tocht. 's-Avonds gegeten met Marlene, Henny en Alexander (D). 1 D is voldoende; 3 een beetje té.
Tijdens het eten met een scheef oog 1e helft voetbal gekeken (D-GR). Boeit me eigenlijk niet meer zoveel op het moment.
Morgen Silleda. Redelijk lange etappe (ongeveer 30 km), maar de slaapplaatsen zijn gereserveerd.
dag 48 ... langere dag ...
zaterdag 23-06-2012 = Castro Dozón - Silleda
29 km - totaal 1180 km
Vrij koud op weg na een koude nacht. Mooie tocht, maar vrij lang. Ben vandaag bij Cath gebleven. Zij liep niet zo snel vanwege de blaren. Mooie omgeving.
De eerste bar was niet meer. De barman was er mee gestopt, hij had verzorging nodig (vertelde de verpleegster/ verzorgster die aankwam). Op de bank vóór de bar wel wat gegeten. Toen weer verder langs steenpaden/ omhoog/ omlaag/ door bosachtig gebied, kortom een schitterende tocht.
Na Lalin (lunch) nog ca 11 km. Het werd warmer en ook wat vermoeiender.
Het laatste stukje naar Silleda vanaf Iglesia Taboada via de weg. Een brandweerman in een auto zag ons en vroeg waar we vandaan kwamen en waar we naartoe gingen. Later heeft hij Cath een stukje meegenomen. Toen ik het stadje binnenkwam, zag ik Cath zitten bij een ijsbar. Maar aangeschoven en ook een ijsje gegeten. Samen het laatste stukje naar de herberg gelopen.
Mooie vernieuwde herberg in een ons bekend pension "Maril". Erg aardige mensen, zeer behulpzaam en je kunt er goed eten als pelgrim tijdens de 1e helft van Spanje - Frankrijk.
Stephan kwamen we ook tegen. In Silleda was feest vandaag. De Dag van de Muziek, met een groot muziekfestival en kermisachtige attracties. Niet verder gezien waar het was. En Stephan verder ook niet meer gezien.
Nog twee dagen (met niet te lange afstanden) naar Santiago.
dag 49 ... voldoende te eten ...
zondag 24-06-2012 = Silleda - Santiguiño
29 km - totaal 1209 km
Zo'n beetje de eerste keer dat we op eenvoudige wijze, zonder te zoeken, een groter plaatsje uitliepen. Vrij snel in de heuvelachtige omgeving. Het ontbijt was goed geweest, dus als we de eerste uren geen horeca tegenkwamen onderweg, was dat de eerste uren geen probleem.
Voor een deel mooi bos en heuvelland, deels asfalt en steenweggetjes. Wat klimmetjes onderweg en de temperatuur was aangenaam. Het laatste deel erst nog behoorlijk omhoog en net voor Ponte Ulla (bij Gundián) steil omlaag naar het dal van de rivier de Ulla. Was niet zo laat toen we in Ponte Ulla waren.
We wilden dus wel doorlopen naar Santiguinõ. Vorig jaar was er niets in die herberg.
Bij de bar Rios eerst gegeten. Het was zondag, dus de supermarkt was en ging niet meer open 's-middags. Eerder hadden we een paar bocadillos gekocht en in de bar nog een fles wijn. Later vertelde de barvrouw dat er in de herberg in Santiguiño eet- en drinkgelegenheid was. Voor niets dus veel eten ingeslagen. Eten we toch wel op daar in de herberg.
Het was nog wel een zwaar stuk de laatste 6 km bergop met ca 3 kg extra eten en drinken. De herberg in Santiguiño is mooi, maar steriel en met een niet al te vriendelijke herbergierster.
's-Avonds nog een oud baasje (95 jaar) op bezoek (fotograaf met een mooie wandelstok). Hij vertelde uitgebreid in het Spaans en Frans over Santiguiño en het reliek, een vinger van St Jacobus, in de kapel. Dat was slechts op 4 plaatsen in de wereld, Rome, Lourdes, Santiago én Santiguiño. Leuke oude baas. In de avond nog een deel voetbal (I-GB) gekeken. Morgen het laatste (korte) stukje naar Santiago. Het beloofd wel warm te worden.
dag 50 ... weerzien in Santiago ...
maandag 25-06-2012 = Santiguiño - Santiago de Compostela
17 km - totaal 1226 km
Santiguiño was toch een moeilijke herberg. Geen individuele mogelijkheid om het licht in de slaapzaal aan/ uit te doen. Alles automatisch op tijd. Alles dus maar opgepakt en naar de keuken overgebracht. Ontbeten uit eigen middelen met koffie uit de automaat.
Het was niet zo'n lang stuk, maar het zou warm worden. Alle bars die we onderweg tegenkwamen dus maar aangedaan.
Cath was wat eerder dan ik vertrokken en ik zou haar onderweg wel weer achterop komen.
Het eerste stuk was prachtig door het bos. Licht op en neer en gemiddeld dalend.
Op een zeker moment leek het dat ik een steentje in m'n schoen had, trok wat aan mijn sok en, na vele jaren van trouwe dienst, trok ik die aan stukken. Goed voor de laatste dag. Eerst nog een stevige klim omhoog en vervolgens eigenlijk alleen maar dalend naar Santiago.
Het was inmiddels 30 ºC (+) en behoorlijk aan de temperatuur.
Vroeg in de middag waren we in Santiago. Vóór het pelgrimsbureau troffen we Monika, Ca en Ludwig. Grote verrassing. Wel gehoopt, maar toch!
's-Avonds zou Monika al met de trein naar Madrid vertrekken.
Eerst samen uitgebreid gedronken en weerzien gevierd. Met vieren (Moni, Ludwig, Cath en ik) gegeten bij Manolo's op Plaza Cervantes en toen Monika naar de trein gebracht. Weer een erg aardig iemand ontmoet onderweg. Je komt ze altijd wel tegen. Afscheid kostte wat moeite.
Nadien Tuna de Derecho onder de bogen op de Praza do Obradoiro en ook onze (inmiddels) vaste cd-vriend was weer van de partij.
Het werd al weer de nieuwe dag.