Biarritz - Irún = via Bidart - St Jean de Luz
woensdag 27-08-2008 = 08.00 - 17.15 uur
43 km - totaal 43 km

Vanochtend ontbijt met Pierre (ca 07.00 uur). Matig geslapen; toch een duf hoofd. Pierre zou me afzetten bij de Cathedral van Bayonne, waar de route loopt/ begint.
Eerst een sight-seeing door Bayonne. Langs zijn winkel/ bedrijf. Zeer grote keuken apparatuur showroom. Daarna via het straatje waar hij was geboren (kwamen we langs) naar de cathedral. Stempel gehaald bij de pastoor, die al aanwezig was (toeval?) en daarna uitleg hoe het beste de stad uit te lopen. Zeer behulpzame man.
Om ca 08.00 uur op pad. Goede temperatuur. Eerst een stuk langs de Nive. Hier lopen 3 routes. Naar St Jean Pied de Port, naar Pamplona en de route via de kust. Deze laatste moest ik hebben. Over het algemeen goed aangegeven, maar je moet toch wel uitkijken.
Het eerste stuk ging zeer voorspoedig; wat omhoog en omlaag, achteraf toch 450 m omhoog en 460 omlaag, en dat voor de eerste dag, best pittig.
Na de koffie, rond ½11, werd het warmer. Half zon/ half schaduw op open wegen en paden. In de buurt van Bidart het eerste zeegezicht. Het was niet echt helder, maar toch een mooi gezicht. In Bidart even gezocht naar de goede weg maar, via VVV en wat hulp van lokale passanten, toch weer gevonden.

De temperatuur was inmiddels ruim boven de 30 °C gekomen en het tenue was meer dan vochtig. Om ongeveer 3 uur in St Jean de Luz. De hostal die me was aangeraden was gesloten en verder bleek er via het VVV evenmin veel betaalbare slaapgelegenheid te zijn (kamer voor € 70,- toch wat royaal). Er ging een bus richting Hendaye en ik besloot toen maar een stukje mee te rijden, anders zou het wel erg laat worden voor ik in Irún zou aankomen. Daar is in elk geval een herberg.
Om ongeveer 16.15 uur was ik aan de grens met Spanje aan de Ponte de St Jacques. Aan de overkant ligt Irún. Nog een km of 4 verder was de herberg met voldoende plaats. Wat er niet was, was warm water. Maar je kunt ook niet alles hebben zo'n eerste loopdag.
Wat gewassen en opgeknapt en toen de stad in om wat te eten. Het was nog steeds zo'n 26 °C om 18.30 uur, maar wel aangenaam.
Vanavond niet te laat naar bed en morgen San Sebastian.

Irún - San Sebastian/ Ondarrette  = via Ermita de Guadeloupe - Pasajes de San Juan/ San Pedro
donderdag 28-08-2008 = 07.45 - 17.00 uur
35 km - totaal 78 km

Vannacht goed geslapen. Het was en bleef 's-nachts nog vrij lang warm. Ontbijt in de herberg en vroeg op pad. Het was al weer vrij snel warm en het eerste stuk naar de Ermita de Guadeloupe was erg steil en moeilijk. Toen ik boven bij de ermita kwam, had ik al geen droge draad meer aan het lijf en dat zou de gehele dag zo blijven.
Daarna een vrij vlak stuk langs de kliffen, met hier en daar zeer fraaie zeegezichten. Bij de Pasaje de San Juan moest je overvaren. Om echter bij het pontje te komen, moest je écht steil afdalen. Tenen vóór in de schoenen (blaartje opgelopen tussen de tenen, of bij de volgende afdaling). In San Juan kun je met het pontje overvaren naar San Pedro om het stuk langs de kust te vervolgen. Eerst maar uitgebreid gerust, gegeten en gedronken en het vochtniveau behoorlijk bij gevuld (ca 1½ liter toegevoegd). Het is n.l. leuk als je een heel stuk (enkele 100-den meters) daalt, maar na de overtocht moet je eerst weer naar hetzelfde hoogte niveau, dus weer een paar honderd meter omhoog.
Boven gekomen was het meer klimmen en dalen en het pad was moeilijker/ zwaarder dan voorheen aan de San Juan kant. Ook de afstanden op mijn kaartje klopten niet helemaal met de werkelijkheid. Het duurde dan ook uren voordat ik, na weer een inham, in de diepte San Sebastian zag liggen. Weer afdalen en weer zeer steil. Daar houd je dus spierpijn aan over.

In de stad was het kommer en kwel; geen richting aanwijzingen meer te vinden en niemand die iets kon vertellen over een pelgrimsherberg of de Jacobsroute (lag misschien ook aan mijn Spaans). Maar richting centrum gegaan (San Sebastian is behoorlijk groot) en daar weer gevraagd. Iemand wees me een stuk verder. Verder lopend langs de boulevard wordt het duidelijker. Ik moest volledig langs de baai (la Concha) en het strand naar een volgende buitenwijk. Bij elkaar heb ik zo'n 7 km door/ langs de stad gelopen. Er waren zeer veel toeristen/ badgasten en de temperatuur bedroeg meer dan 30 °C. Eerlijk gezegd was ik behoorlijk aan m'n eind. Om ca 17.00 uur was ik eindelijk bij een jeugdherberg (die ligt overigens wel weer vlak bij de pelgrimsroute die ik morgen dan weer oppik). Ik heb er trouwens al een stukje van heen en weer gelopen om de herberg te vinden. Was niet echt duidelijk. In de jeugdherberg een kamer met ontbijt. Meteen maar ja gezegd. Had geen puf meer om iets anders te zoeken. Er zou in de buurt nog iets van een andere pelgrimsherberg in een sportzaal zijn.
Gedoucht en eerst een tijd op bed gelegen om bij te komen. Heb een beetje spierpijn en een blaar tussen mijn tenen (van het afdalen). Morgen hetzelfde?
De afstand lijkt in elk geval minder en het dorpje/ stadje kleiner en dus overzichtelijker. Meer mijn idee en dus zal ik het wel zien.
Het is nu half negen geweest; ik heb inmiddels gegeten en zit nog aan het bier. In de jeugdherberg is een droger, dus ik denk dat ik mijn kleren nog maar een behandeling geef.

San Sebastian/ Ondarrette  - Zarautz = via Orio
vrijdag 29-08-2008 = 09.00 - 16.00 uur
22 km - totaal 100 km

In de herberg uitgebreid ontbeten en ca 09.00 uur op stap. Het eerste stuk was weer behoorlijk omhoog. Volgens mij blijft dit ook wel zo gedurende de gehele tocht langs de kust. De luchtvochtigheid is erg hoog, zodat ik na ca ½ uur alweer volledig doorweekt was.
Tot dusverre is het vrij pittig en valt het niet mee. Ben wel wat warmte gewend, maar nog niet eerder meegemaakt dat ik zoveel transpireer. Drink ook aanzienlijk meer dan normaal. Vanochtend om een uur of 11 een indicatiebord voor een bar, San Nicolas. Deze was gesloten, maar toch op het terras gaan zitten. Er kwamen ook nog enkele andere pelgrims langs die erbij kwamen.
Na enige tijd kwam er een vrouw aangereden met een enorme hoop babbels. Het kwam erop neer dat we weg moesten van het terras, want dat was privé en gesloten als het restaurant gesloten was. Hoe ze ooit klanten tegemoet zou treden? Zulk gedrag heb ik trouwens tijdens andere reizen nog niet meegemaakt.
Weer verder in het zweet. Op zich is het schitterend met de kust en de verschillende baaien, maar momenteel vrij heiig.

Bij Orio weer zeer steil omlaag om op zeeniveau te komen. Je voelt het wel aan je spieren. Hopelijk dat het na een paar dagen wel gaat wennen, want ik verwacht niet dat het parcours veel zal veranderen.
In Orio wat gegeten en gedronken. Aardige en vriendelijk bediening (eigenlijk zoals je mag verwachten) en toen weer op weg voor de laatste 6 km. Normaal goed voor een uur, maar hier ruim twee. 3 Kwartier na Orio nogmaals uitgebreid in de schaduw onder een boom gezeten. Het was echt heftig. Temperatuur meer dan 35 °C, maar met een hoge luchtvochtigheid.
In Zarautz een matige herberg; slaapzaal met losse bedden; maar weinig douches en koud water. Alle kleren maar weer uitgewassen en opgehangen. Maar zien of het morgen weer droog is.
Zarautz heeft ook een uitgebreide boulevard en is zeer druk. De vakanties zijn hier nog in volle gang.

Zarautz - Deba = via Getaria - Zumaia
zaterdag 30-08-2008 = 08.00 - 18.30 uur
25 km - totaal 125 km

In de herberg was niet veel mogelijkheid tot ontbijt. Ook m'n kleding was niet geheel droog. Wel goed geslapen. Na een droog broodje en een magdaleentje van een Francaise moest het er maar van komen. Van dezelfde Francaise kreeg ik de tip om na Zumaia (km of 3) niet de Jacobsweg, maar de GR langs de kust te volgen. Zou korter zijn en mooier.
In de herberg was ik weer de laatste die vertrok om ca 08.00 uur. De temperatuur was op dat moment nog/ al 23 °C, dat begon dus goed.
De eerste uren valt de temperatuur nogal mee. De zon staat nog laag en het stadje uit is door bosachtige heuvels; wel weer erg steile stukken.
De eerste stop in Getaria. Thee gedronken, wat gegeten en toen weer verder. Ging zeer voorspoedig en om ca 10.30 uur was ik al in Zumaia; zeer vroeg dus en nu al ongeveer op de helft.
Uitgebreid terrasbezoek, echter niet te veel gegeten. Het was nog vroeg. De temperatuur liep weer op en buiten Zumaia ging het door open veld, behoorlijk stijgend en dalend. Na een tijdje inderdaad de splitsing gevonden St Jacobsweg en GR-kustweg. Schitterend landschap; je komt dicht langs de kust die wordt ingesneden door allerlei rotsige inhammen.
Bij de eerste inham omlaag en daarna weer omhoog. Eigenlijk wel erg zwaar met rugzak. Na de 2° inham vond ik het al niet zo prettig "wandelen" meer. Het was meer klauteren en afzien en er ging behoorlijk wat water in.
Daarna volgden nog enkele inhammen. Waar mogelijk water getankt. De rust en tussen pauzes op weg naar boven werden frequenter en duurden langer. Eerlijk gezegd, was ik volledig gesloopt en op een gegeven moment was mijn water op. Ook niet veel oriëntatie hoever of hoelang nog. Ik had steeds het gevoel dat het niet ver meer kon zijn. Om een uur of 5 begon het te spatten/ regenen. De wind was een beetje gedraaid en het was bewolkter geworden.
Het spatten hield vrij snel ook weer op. Eigenlijk meteen al toen ik m'n poncho half om had gedaan.

Verder gelopen/ gestrompeld. Op een gegeven ogenblik kwam ik bij een huis, gevraagd of ik wat water kon krijgen. Dat lukte. Werd binnen gevraagd, of ik koffie wilde, werd gezet, of ik wat vruchten wilde, heerlijke perziken en of ik een stuk koek wilde, zeer smaakvol met abrikozenjam. Aardige mensen. Zij was Francaise en hij was Bask, maar ze spraken dus ook Frans.
Het was meer dan nodig dit oponthoud, want ik was echt aan het einde van m'n latijn en heb tijdens het oponthoud meer dan 1½ liter vocht gedronken. Tijdens de koffie stak de wind op en brak het onweer los. Ik kon nog wel even blijven.
Om een uur of zes werd het droog. De heer des huizes (Pedro Mari) bood aan me met de auto naar Deba te brengen. Dat was niet ver meer en het pad naar beneden was toch niet meer begaanbaar vanwege de regenval. Aanbod met beide handen aangenomen en we vertrokken. Eerst naar het VVV voor een stempel en een sleutel van de herberg. Daarna heeft hij me naar de herberg gebracht; ik was er ca 18.30 uur. Volledig uitgeteld en afgebrand. Een dergelijke tocht doe ik niet meer!!!
In de herberg waren geen (warme) douches, maar iets buiten de herberg aan het strand waren openbare douches. Moest nog even wachten, want het regende weer behoorlijk.
Na de douche voel je je toch al weer wat beter, maar nog wel zeer vermoeid.
Of ik het op dat moment al bedacht, weet ik niet, maar ik zou morgen (zondag) wel een rust(ige) dag houden. Hoe weet ik nog niet.
's-Avonds nog inkopen gedaan en gegeten. Ontzettend druk, veel mensen op straat en enorm veel lawaai. Iedereen staat buiten voor de bars en cafetaria's te drinken en te praten en het is echt een vreselijke herrie in de smalle straatjes en op de pleintjes (weerkaatst enorm).
De herberg was bijna vol. Ik heb nog wel de Francaise (die was er ook weer) aangesproken en vriendelijk verzocht haar goede raad voortaan niet meer aan mij te slijten. Later kwam haar man naar me toe. Hij had nog een mooie route voor morgen. Aardige mensen.
Tenslotte hebben we allemaal ongeveer dezelfde ervaringen en inspanningen.
Achteraf hoorde ik dat het vandaag de warmste dag van de zomer was geweest tot dusverre (ca 40+ °C).