donderdag 20-09-2007 = 08.15 - 15.30 uur
la Faba - Triacastela = via O Cebreiro - Hospital - Fonfria
ca 25 km; totaal 844 km
Gisteravond in het dorp met nog een paar pelgrims gegeten. Eenvoudig, maar voedzaam. Peludjo (Italiaan); hij liep al voor de Xe keer de camino en hield van lopen. Hij was dit keer in juni in St Jean gestart, was naar Santiago gelopen. Is toen terug gegaan naar Pamplona om daar weer opnieuw te beginnen.
Maria (Amerikaanse) is pas een paar dagen onderweg (is in Ponferrada gestart) en is meer een fietser. Was oorspronkelijk de bedoeling, maar haar fiets was ergens tijdens de vliegreis (tussenstop) achtergebleven. Toen is ze maar gaan lopen.
Ook zijn er nog een paar Zuid Afrikanen die op de camino lopen. Annelies (uit Durban) at met ons mee en had ook al heel wat van de wereld gezien. Het was overigens een zeer, zeer heldere sterrenavond. Op zo'n 900 - 950 meter hoogte in de bergen is er weinig licht dat de sterrenhemel verstoord; dus een schitterend gezicht.
Vanochtend uitgebreid ontbeten in de herberg. Misschien zelfs wel ietsje te veel. In het begin van de tocht merk je dat wel een beetje. In la Faba ging het meteen weer stevig verder omhoog. Gewoon ruim 300 meter omhoog en ca 4 - 5 km over een stenig, maar wel breed pad. Tijdens de klim zie je de zon boven de bergen opkomen en het is werkelijk een schitterende omgeving. Bergachtig, niet echt hoge toppen of rotsig, maar afgerond en begroeid (groen). Na de eerste theepauze in Cebreiro weer verder omhoog via de Alto do San Rogue, met de tegen de wind/ regen in worstelende pelgrim, dan een stukje vlak en dan de laatste (grote) klim van de reis naar de Alto de Poio. Op zich viel dat nog wel weer mee. In mijn herinnering was het veel zwaarder. Wellicht ook omdat ik het laatste stukje op liep met een Zwitserse (Flo) die ook nogal gemakkelijk liep. Zij had echter maar 7-8 kg bagage bij zich; scheelt wel. (Zal voor de/ een volgende keer ook maar eens kijken of ik met wat minder gewicht toekan).
Na de Alto de Poio gaat het eigenlijk de volgende 12 km alleen maar omlaag naar Triacastela. Uiteraard hier en daar nog wel de heuvels volgend (dus omhoog), maar gemiddeld een lange afdaling door schitterend landschap. Veel bloemen/ heide/ brem/ bramen/ frambozen en ....... (je bent tenslotte in Galicië) ook veel koeien(stront) op de weg/ pad.
In Triacastela een schitterende, nieuwe herberg. Ruim, mooi houten interieur; had nog niet eens een naam aan de buitenzijde. Volgens het stempel "Complexo Xacobea".
In het dorp ook weer veel bekende gezichten. Met Paolo en Monica wat gedronken.
Morgen via Sarria naar Ferreiros. Het begint al aardig op te schieten.