donderdag 25 mei 2023 == dagje Santander
afstand xx km = totaal 241 km = 0 m omhoog en 0 m omlaag

Rustdag in Santander. Op het gemak maar wat uitgeslapen en om een uur of acht opgestaan. In de directe omgeving is er voldoende mogelijkheid om te ontbijten.
Dat eerst maar gedaan en daarna had Cath een afspraak met de kapper. Spannend? Benieuwd naar het resultaat.
Ik ging op bezoek in de “Mercado”. Weer een zeer fraai gebouw met een enorme hoeveelheid verschillende (verse) vis. De krabben en kreeften leefden/ bewogen nog.
Ook voldoende vlees en dieren die voor een deel nog uitgebeend werden.
Ik ben daar altijd wel van onder de indruk en vind het een plezier om naar te kijken.
Verder is er van alles op gebied van groente en fruit en met name de variëteit aan bonen, erwten en zaden is verbazingwekkend. Ik zou bij ons niet weten waar ik dat zou kunnen aantreffen.
Buiten de markthal was de dagelijkse markt van allerlei ongeregeld in volle gang.
Kleding, schoenen, sieraden, beddengoed, potten en pannen, noem het maar. Ook druk bezocht en dat alle dagen van de week.
Nadat Cath was teruggekeerd van de kapper eerst maar richting catedral.

Indrukwekkend gebouw; wel wat donker en somber binnen. Na het bezoek aan de catedral eerst maar gelunchet op het pleintje vóór de catedral. Het was nog volop zonnig.
In de namiddag werd het weer wat frisser en bewolkter.
Morgen weer lopen. Daar ben ik eigenlijk van en voor.
Nadat we na de avondmaaltijd weer bij ons pension terugkeerden, vonden het wel gepast om een paar klompjes aan onze pensionista te geven.
Zij had tenslotte moeite gedaan om onze eerste teleurstelling om de foute kamer om te buigen in een goede oplossing.
Zij was blij en ontroerd voor het gebaar. Zij zei ons even te wachten.
Even later kwam ze terug met een presentje voor ons. Een badhanddoek met een geborduurd embleem van Cantabria. Heel erg aardig.
Kortom: een goed einde van een rustdag in Santander.

vrijdag 26 mei 2023 == Santander – Boo de Piélagos
via Santa Cruz de Bezana
afstand 17 km = totaal 258 km = 748 m omhoog en 729 m omlaag

Na een goed verblijf in Santander vanochtend om ca 09.00 uur vertrokken.
Ontbijt kon vlak in de buurt en dat hebben we dus ook maar eerst gedaan.
Aanvankelijk loop je een behoorlijk stuk door de stad. Veel steen en asfalt. Trouwens dat geldt voor het gehele stuk naar Boo de Piélagos. Op zich wel leuk lopen in een ontwakende stad. Winkels gaan open en worden voorbereid op nieuwe klanten. Winkeliers maken nog wat dingen schoon en zijn druk bezig. Ramen zemen, trottoir schoonvegen. Ook dus in een Spaanse stad.
Als we de stad uit zijn gelopen, stoppen we ergens bij een barretje. Koffie en paracetamol. Cath heeft wat last van haar knie en probeert vanavond in de herberg voor morgen bagagevervoer te regelen.

Weer onderweg komen we een Nederlandse (middelbare) man tegen.
Koen uit Den Haag; hij is GGZ-verpleegkundige. Hij was al een tijdje onderweg vanuit Den Haag via Le Puy en Velay. Niet duidelijk welke stukken hij per fiets is gegaan, heeft gelopen of met openbaar vervoer is gereisd. Ik loop een tijdje met hem op, maar dat leidt af. Cath blijft wat achter. Op zich geen probleem, ze redt zich wel. Ik ben niet zo’n grote samenloper, dus we nemen afscheid en hij gaat door.
De weg is niet moeilijk of inspannend. Beetje stijgen, beetje dalen en al gauw ben ik in Boo de Piélagos. Mooie herberg met eetmogelijkheid en een terras/ plaatsje in de zon.
Cath belt dat ze in Mompía wat gaat pauzeren en lunchen.
In de herberg zijn ook Maria en Ursula (D), Sonja (pas gestart) en Tong Ah (heeft en zus in Den Bosch) en nog wat onduidelijke figuren.
Voor morgen heb ik gereserveerd in Santillana del Mar. Cath laat daar haar bagage heen transporteren. Dagje rust voor haar knie. Kijken of dat wat ontlast. Ca 20 km naar Santillana moet nog kunnen.
In de herberg kunnen we ook avond eten. Dat doen de meesten. Lijkt wel gezellig.

zaterdag 27 mei 2023 == Boo de Piélagos – Santilliana del Mar
via Requejada
afstand 29 km = totaal 287 km = 1542 m omhoog en 1477 m omlaag

De herberg in Boo de Piélagos is een goede. Kleinschalig, maar met een vriendelijke hospitalera. Gisteravond een gezellige, gemeenschappelijke maaltijd en vanochtend een goed ontbijt. Gisteravond had Ursula nog de knie van Cath getapet. Ziet er indrukwekkend uit. Cath had ook bagagevervoer geregeld naar Santillana del Mar, zodat ze ontspannen moet kunnen lopen. Zo te zien kan ze er wel weer een dagje tegen.
We gingen op pad met goed weer. De zon kwam al een beetje op sterkte en er was weinig wind.
Na een klein halfuurtje bij de rió Pas de rivier over via de spoorbrug. Toen ik er de eerste keer kwam (15jaar terug), was het bij pelgrims nog een uitgebreid discussiepunt of je er wel of niet overheen mocht/ kon. In veel gidsjes stond dat het verboden was en erg gevaarlijk.
Er staat thans inderdaad wel een verbodsbord (rechterzijde van het spoor) en dat het gevaarlijk is. Voor de linkerzijde (looprichting van de pelgrims/ wandelaars) geldt dat kennelijk niet. Je moet sowieso opletten als je in de buurt van spoorrails loopt; is altijd op eigen risico.
Het is hier vrij ruim langs het spoor over de brug en al snel kom je bij het Feve-station van Mogro, waar je het spoor weer moet oversteken om je weg te vervolgen.
Door deze spoorbrug over de rió Pas hebben we een stevige omweg voorkomen.

Vervolgens is het een vrij lang en warm stuk. Asfalt, een lang en stoffig traject (kms) langs een paar grote buizen richting Requejada.
Temperaratuur liep verder op richting 30°C en we konden nog ergens wat te eten en te drinken krijgen. De weg was niet moeilijk, glooide een beetje, steeds omhoog en weer omlaag, maar wel lang.
Om een uur of half vier kwamen we aan in Santillana del Mar. Het plaatsje lag plots voor ons, iets in de diepte.
Santillana is inmiddels zeer toeristisch geworden met navenant veel winkeltjes (streekproducten en snuisterijen), hotels en restaurants.
Zeer onregelmatige straatjes/ kiezelkeien. Oplopend naar onze hostal.
Volstrekt onverwacht stond opeens Marcus weer voor onze neus. Dit moet wel de laatste keer zijn, want over twee dagen vertrekt hij weer naar huis.
Eerst maar wat gezeten en gedronken.
Cath wilde eerst nog naar een archeologisch museum, ½ uurtje verder met een taxi.
Steentijd grotschilderingen van ca 14.000 jaar geleden.
Ik ging naar de herberg, nam een douche en rustte wat. Het was best een warme en vermoeiende dag geweest.
Toen Cath terugkwam, douchte zij eerst en daarna rond 20.00 uur gingen we nog op zoek om wat te eten. De grote drukte was een beetje verdwenen uit het stadje.
Nu nog zien waar we morgenochtend wat kunnen ontbijten, want dat gaat niet in de hostal.
Vlak om de hoek was een bar, waarvan de eigenaar ons verzekerde dat er morgenochtend vanaf 08.00 uur ontbeten kon worden. Daar rekenden we dan maar op.

zondag 28 mei 2023 == Santilliana del Mar - Comillas
via Cóbreces
afstand 24 km = totaal 311 km = 1102 m omhoog en 1135 m omlaag

Vanochtend konden we vlakbij de herberg toch nog ontbijten. Weliswaar niet om 08.00 uur, maar een half uur later.
We hadden de rugzakken nog even in de hostal gelaten en Jorge, de herbergier, deed ons uitgeleide. Aardige man, die nooit het dorp uit was geweest, maar wel meer dan gemiddeld Engels sprak. Had veel gelezen over andere delen van de wereld en wist daar ook wel het een en ander over te vertellen. We vertrokken ca 09.00 uur.
Een beetje nevelig nog. Zo druk als het gisteren was, zo rustig was het vandaag bij vertrek uit Santillana del Mar.
De gehele dag zou het een beetje op en neer gaan van circa 0 - 150 meter. Was dus op papier goed te doen.
Koffiepauze in Caborredondo en daarna weer verder richting Cóbreces.

Bij binnenkomst in Cóbreces was een bar, maar daar was ik doorgelopen. Ik dacht dat er nog wel meer zouden komen, maar dat viel wat tegen. Pas 5 km vóór Comillas (Sierra) was er een restaurant. Werd dus een vrij late lunch. Het restaurant (Venta de Tramalón) was eigenlijk vol met zondag-gasten en er was pas plaats vanaf 16.30 uur (werd ons gezegd).
Eerder waren we al een paar keer een echtpaar met 2 meisjes tegengekomen. Ze woonden in Engeland en de (Spaanse) man spreekt goed Engels. De meiden zijn iets jonger dan onze oudste kleindochters, maar ze waren best erg moe van de tocht.
Er werd wat geregeld met de bediening en ze zorgden dat wij een paar enorme bocadillos te eten kregen. Heel erg aardig en dus goed voor een paar klompjes voor de meiden.
De laatste 5 - 6 km langs de weg was voornamelijk dalend, maar net vóór Comillas was er nog een pittige klim, om daarna af te zakken naar het dorp.
Terras, wijntje, pijpje. Omgeving Plaza Corro de Campios.
Pittoresk plaatsje, zoals ik het van eerder herinnerde. Fleurige geveltjes, veel winkeltjes en best veel vertier
Nog wat inkopen voor morgen gedaan. En daarna richting herberg en niet te laat naar bed.
Morgen niet zo’n lange dag.