Op en om de minicamping “zus & zus” is inderdaad niet veel te doen. We hebben echter wel in een uitstekend huisje gebivakkeerd. Wel goed geslapen. Het ontbijt was wat beperkt, maar gisteravond hadden we uitgebreid gegeten in de Leurse Hof. We konden fietsen lenen op de camping en zo in een kwartiertje terug fietsen naar Leur (en na de maaltijd weer heen naar de camping; het was al donker).

Bij vertrek was het nog wat fris, maar wel redelijk helder. Het zou waarschijnlijk best een lange dag worden, met voorlopig weinig horeca. Ook is het zondag, dus we zien wel.

 

 

Eerst richting Bergharen en daarna een lang stuk naar Afferden. Niet écht saai, maar toch …. bosachtig met uitgestrekte grasvelden/ -landen.

Vervolgens richting Waal. Een mooie tocht langs de Waal en de uiterwaarden. Was wel een beetje grijs en fris. Het zonnetje kwam niet echt door vandaag.

Op een gegeven moment zie je de brug bij Ewijk in de verte al liggen en je weet in Ewijk hebben we een logeeradres. 

Het duurt dan toch nog wel behoorlijk lang voordat je onder de brug doorloopt.

Ons logeeradres lag vrij dicht aan de route. Een wat ouder huis aan de rand van Ewijk. Een knus en aangenaam verblijf.

In de namiddag nog wat etenswaren ingeslagen in het dorp Ewijk. We waren aardig door onze voedsel voorraden heen. Er was een grote supermarkt die zelfs op zondag geopend was. Dus weer mazzel.

 

 

 

De laatste dag van de rondwandeling lijkt niet al te lang te zijn, dat wil zeggen volgens de route beschrijving.

Na een goed ontbijt, dat al klaarstond toen we op stonden, zijn we op weg gegaan.

Annelies, onze gastvrouw, was al naar haar werk. Het huis lag vlak bij de brug van Ewijk en van daar liepen we richting Waal via de uiterwaarden. 

We hadden bedacht dat we deze dag maar meteen het “struinpad”langs de Waal zouden nemen.

Op zich geen slechte gedachte, zij het dat het hierdoor even zou duren alvorens we een koffie momentje konden verwachten.

Het gedeelte langs de Waal tot aan Weurt was werkelijk prachtig. Uiterwaarden, moerasachtige velden, weiden met paarden, het “Weurtsche Straatje”. En dan ben je dus ook al weer een paar uur verder. 

Bij Weurt, als je Nijmegen binnen loopt, is dus ook pas het eerste koffiemoment bij “Waalhalla”, een skatershal/ -paradijs  Aldaar een uitgebreide koffiepauze in de zon.

 

 

Waalhalla is gelegen net naast de “Oversteek”, een nieuwe brug over de Waal. We gingen deze brug over tot aan het eiland in de Waal, waar we richting de spoorbrug liepen en die weer terug overstaken. Kennelijk allemaal nieuwe mogelijkheden om dit gedeelte wat meer toeristiek te maken.

Zo kom je bij het Landhoofd het centrum van Nijmegen weer in en loop je langs de Waalkade via het labyrint naar de Stevenskerk. 

Het einde van de “Walk of Wisdom”.

Na de ontbrekende ringetjes alsnog te hebben ontvangen, konden we de tocht afsluiten.

Op de Grote Markt, naast Mariken van Nimweghen, geluncht en toen weer terug met de bus naar Berg en Dal. Naar ons hotel Valmonte. We konden er niet avond eten, omdat alles gereserveerd was.

We hebben toen maar gereserveerd bij “de Heeren van Berg en Dal”. 

 

Vandaag een relaxed dagje. Lekker uitgeslapen en uitgebreid ontbeten.

Toen we vorige week hier naartoe reden, zagen we dat we in de buurt van het Afrikamuseum logeerden. Dat ging om 10.00 uur open, dus maar een bezoekje gebracht.

Het museum had vanochtend niet erg veel bezoekers, maar is wel interessant om te bezoeken.

Een museum over mensen

Het Afrika Museum in Berg en Dal is gewijd aan kunst uit en culturen van het continent Afrika. Het museum, opgericht in 1954, is begonnen als Missiemuseum van de Congregatie van de Heilige Geest. De paters van deze orde verzamelden Afrikaanse voorwerpen om meer te leren over Afrikaanse religies.

In de loop van de 20ste eeuw heeft het museum haar horizon verbreed en toont naast religieuze en traditionele voorwerpen ook hedendaagse Afrikaanse kunst. In het Afrika museum ontdek je dat we op de verschillen na, allemaal hetzelfde zijn: mens.

 

 

Na het museum bezoek terug naar Hotel Valmonte voor de lunch. Het was behoorlijk zonnig, dus buiten op het terras gegeten met uitzicht op de bossen en heuvels van Berg en Dal.

Daarna naar Ravenstein om mijn zakmes op te halen en vervolgens via István en Niki om de auto te wisselen.

En dan is het klaar en zijn we uitgewandeld.

 

En wat vind je er nu van? Van die “Walk of Wisdom”?

Op zich een erg mooie, afwisselende tocht, hoewel ik nog steeds niet begrijp waar de naam vandaan komt. Hoe zit het met de “wijsheid”? Niet gemerkt of tegengekomen onderweg dat deze tocht meer spiritueel zou zijn dan andere.

Eén dag (in het Reichswald) gemist wegens aanhoudende plensbuien; deze dag hebben we dus nog (steeds) tegoed.

Een ander punt is dat de overnachtingsmogelijkheden kort langs de route erg matig zijn. Op 2 dagen slechts overnachtten we dicht langs de route; de andere dagen was het zoeken naar logeerplekken en dan kwam je automatisch verder van de route vandaan. Als de tocht een tweede keer zou lopen, zou je wellicht andere keuzes maken voor wat betreft de pauzeplaatsen.

September is een goede tijd om deze tocht te lopen, zij het dat het aantal mede lopers erg beperkt is. Misschien is dat altijd wel. De charme van dit soort tochten voor mij is toch wel dat je andere mensen tegenkomt.

Zou ik later nog eens een meerdaagse tocht in Nederland lopen? Waarschijnlijk niet.

Niet als je gewend bent in Spanje/ Portugal te lopen. Voor mij geeft het daar een volstrekt andere sfeer en beleving.

Voor mij is dat voorlopig voldoende en ik doe het daar dus maar mee.