zaterdag 07-09-2013 = Léon - el Burgo Ranero

Ontbeten in Léon naast de catedral. Nog wat rondgelopen en tabak ingeslagen voor de komende weken en daarna naar het treinstation. Ik zou om 11.00 uur worden opgehaald door Wim en Frans, twee broers, de vorige herbergiers in el Nogal. Het treinstation ligt buiten het centrum, op ca 15 minuten lopen van de catedraal. Om 11.15 uur maar eens gebeld of we wel een goede afspraak hadden. Kreeg een voice-box, maar die werd niet uitgeluisterd, wist ik van een vorige keer. Om ca 11.20 uur kwamen ze aangereden. Ze waren eerst bij het oude treinstation in de stad/ centrum uitgekomen, maar dat was verlaten (al jaren).
Daarna naar el Burgo Ranero met de eerste kennismakingskoffie bij el Peregrino, mijn horeca verblijf voor de komende weken. Op het terras (er is daar ook wifi) kun je de voordeur van de herberg in de gaten houden, voor het geval er mensen aan de deur komen. Wederzijds sturen we ook pelgrims/ wandelaars naar elkaar.
De gebroeders hadden het naar hun zeggen de afgelopen weken niet erg druk gehad qua pelgrims. De eigenaresse, Teresa Bañoz (Tere), was er niet. Zij had nachtdienst gehad (ziekenhuis Léon/ verpleging) en sliep.
Zij maakten mij enigszins wegwijs in de herberg, voor wat betreft kamers/ beddegoed/ wasmachine/ administratie/ schoonmaakartikelen/ enz.. Zij hadden Tere de afgelopen weken niet erg veel gezien en hadden dus het meeste werk maar zelf gedaan en uitgezocht. Tere bracht af en toe wat etenswaar en schoonmaakartikelen en dat was het dan zo'n beetje geweest.
 

 
Rond 13.00 uur kwamen al de eerste gasten aangelopen. Eerst nog een beetje "onder begeleiding" opgevangen en ingeschreven (er zijn verschillende kamers met verschillende tarieven), maar de daarna volgende pelgrims waren voor mij.
De gebroeders namen afscheid van el Peregrino en vertrokken om ca 14.00 uur per auto naar Santander. De volgende dag zouden ze weer terugvliegen naar Weeze.
In de namiddag kwam Teresa aan. Ze was uitgeslapen en vond het uiteraard jammer dat ze de broers was misgelopen en dat ze al waren vertrokken. Zij ging met mij nog een keertje door de herberg en dat was het dan zo'n beetje. Zij vertrok weer voor die dag.
De laatste gast die dag (David/ USA) kwam om ca 19.00 uur. Hij nam de kamer met het 2-persoonsbed (matrimonio); dat vond hij wel bijzonder. 's-Avonds met hem in de Peregrino gegeten. Aardige kerel. Hij had nog 1 1/2 week de tijd en moest dan weer terug naar huis.
Er waren op mijn eerste dag 10 gasten; al met al geen slechte eerste dag.

 

zondag 08-09-2013 = el Burgo Ranero

Om een uur of zeven opgestaan. Gewassen, geschoren, etc. De eerste gasten waren al vertrokken. De deur is wel dicht, maar de sleutel steekt aan de binnenzijde in het slot, zodat iedereen de herberg altijd kan verlaten.
Om ca 07.45 kwamen de eerste pelgrims alweer voorbij lopen van een vorig plaatsje, Bercianos del Real Camino.
Toen bij ons de laatste gasten waren vertrokken, begonnen we met de dagelijkse routine.
Bedden afhalen (lakens en slopen), kamers vegen, kamers/ vloeren dweilen/ moppen. Badkamers/ sanitair reinigen/ moppen en ook de gehele herbergvloer moppen.
Bedden weer gereed maken. Lakens slopen wassen/ ophangen.
Teresa deed het schoonmaakwerk in de badkamers en ik de bedden en de was. Ik wilde de vloeren moppen (vond ik wel leuk), maar dat hoefde niet; dat deed ze zelf nu ze er toch was.
Ze had een week vrij genomen, ook om haar vader te verzorgen die na een hersenberoerte in Burgo was en niet alleen in zijn appartement in León kon verblijven.
Nadat de herberg op orde is, koffietijd bij de Peregrino. Goede koffie en aardige mensen. Julita en Theophilo (de eigenaars), Monika, hun dochter, Jonnhy (neef) van de bediening en Christian, een neef van Tere. Hij spreekt goed Engels, vanwege een Engelse moeder.
Daarna is het wachten op de pelgrims die langskomen. Veel lopen door naar de municipal (wordt in de boeken aangegeven) en soms komen ze ook weer terug. Te druk of teveel jeugd/ herrie of vol.
Vandaag aardige pelgrims.
Axel een Fransman. Had 13 jaar terug een hersen infarct gehad, was toen volledig verlamd, maar was thans weer behoorlijk opgeknapt. Trok nog wel met één been, nam kleine stapjes, maar deed dat op zijn geestkracht. Hij had Spinoza (Ethica) bestudeerd en haalde daar zijn inspiratie uit. Hij liep met een stok zo'n 15 - 20 km per dag, stap voor stap. Hij was overigens 73 jaar. Grote klasse.
Dan was er Mark uit Schotland (oorspronkelijk geboren in Wales). Hij was van beroep sportinstructeur geweest en nog steeds een zeer sportief type, ook inmiddels behoorlijk in de 70.
Dan nog een Australische en een Schotse vrouw, Louise en Colleen. Louise wilde morgen met de trein naar León. Ze was Burgos in gelopen en dat was haar in het geheel niet bevallen. Ze wilde zoiets niet nog een keer meemaken. Als ze in León was, wilde ze meteen doorlopen naar Villar de Mazarife. Zij was ook degene die bij vertrek een tas vergat. Zij waren al weg (Louise en Colleen) toen ik om 07.30 uur in de herberg kwam en haar tas vond. Tere is toen op de fiets nog naar het station gereden, waar de trein nog (net) niet was vertrokken. Toch nog goed gekomen.
Tegen sluitingstijd (ik rookte nog een laatste pijpje op de bank voor de herberg) om 22.15 uur kwam er nog een Portugees koppel (broer en zus/ Gonselo en Rita) vragen of er nog plaats was; uiteraard. Ze waren zeer verheugd dat ze nog een slaapplaats hadden. Municipal was uiteraard al dicht. Heb ze nog naar de Peregrino gestuurd om te zien of er nog wat te eten was. Ook dat lukte. Weer een goede daad verricht.
Vandaag 12 gasten in de herberg.

maandag 09-09-2013 = el Burgo Ranero

Vandaag een dag als gisteren.
Komen van lieverlede weer mensen het dorp binnen. De eersten lopen om ca 07.30/ 07.45 langs de herberg van het vorige dorp Bercianos del Real Camino.
Raak al een beetje gewend aan de gang van zaken. Wat echter wel nog even wennen en uitzoeken is, is het feit dat er geen bed hetzelfde is. Evenmin hebben de lakens en de slopen dezelfde afmetingen. Eigenlijk is er vrijwel niets dat een beetje bij elkaar past. Het kost mij dus behoorlijk veel tijd om een beetje passende sets lakens en slopen bijeen te scharrelen, maar misschien komt dat nog wel goed. Hoewel, mijn voorgangers hadden het er ook al over.

dinsdag 10-09-2013 = el Burgo Ranero

Vandaag een behoorlijk volle dag. 23 personen, en dat is behoorlijk gevuld, nog 1 reguliere plaats te gaan.
De eerste kwam al om ca 10.00 uur. Chris uit Ierland. Hij was hier al 4 keer eerder geweest en had de moeder van Tere nog gekend. Daarna een vroege Amerikaanse (Gisela!).
Vervolgens Australiërs, een Belg uit Brussel, een Fransman met hartproblemen. Hij sliep liever niet in een stapelbed boven en heeft toen maar een andere kamer gekozen. Ook kwam er een Nederlander Alexander Nagy (Hongaarse vader) uit Den Haag.
En zo'n beetje als laatste Andreas uit Duitsland. Een jongen van 21 jaar, bij wie op 15 jarige leeftijd lymfeklierkanker was geconstateerd. Na verschillende (zware) kuren was hij weer behoorlijk opgeknapt. Was een vechter. Deed thriatlon en zei dat hij thans enkele jaren van zijn leven had in te halen en dat deed hij ook.
Als laatsten kwamen nog een Italiaans koppel (vrij jonge jongen en meisje) langs fietsen. Zij waren 2 dagen eerder in Burgos gestart en kwamen vandaag van San Nicolas (Italiaanse herberg).
Nog een paar briefjes naar Neala en Isis gestuurd met een paar ansichtkaarten. Kaarten voor kinderen zijn in het dorp niet overigens te krijgen, alleen vergezichten met pelgrims (en andere vrolijke mensen); en toen was de dag weer voorbij.

woensdag 11-09-2013 = el Burgo Ranero

Alvin, een Canadees, was zijn credentiaal vergeten. De twee Italiaanse fietsers hadden met hem gesproken en zouden zijn pelgromspaspoort meenemen. Om kwar na acht was ieder weer vertrokken.
We waren nog aan de schoonmaak toen de eerste pelgrims al weer aankwamen. Een groep van 7 Spanjaarden van Majorca. Ze waren al bij La Laguna geweest (een andere particuliere herberg aan het einde van het dorp), maar ze vonden de Italiaanse hospitallero daar niet zo vriendelijk en kwamen toen terug naar de el Nogal. Vervolgens een Belg en drie Canadezen en zo van lieverlee liep de herberg wel weer behoorlijk vol.
Vandaag was het ook spuitdag tegen de vliegen, muggen, wantsen en ander kruipend en vliegend ongedierte. Kost enige tijd voordat de kamers daarna weer redelijkerwijs beschikbaar zijn. Het is trouwens wel een effectief middel tegen ongedierte en niet erg biologisch (of juist wel).
Doordat het gisteren vol zat, was er vandaag veel te wassen en te doen. Zonnig weer, maar wel fris door de wind.

donderdag 12-09-2013 = el Burgo Ranero

Gisteren had ik gezien dat er een reservering was voor drie personen op een 3-beds kamer. Vanochtend had ik daar geen moment meer aan gedacht en was het glad vergeten. Had dus de 3-beds kamers al aan anderen gegeven. Toen de drie Fransen aankwamen en me een beetje glazig aanstaarden, was het resultaat 1000x excuses! Het is uiteraard op een andere manier wel weer naar genoegen opgelost, maar evengoed, wel blijven opletten.
Vannacht is Theo(philo), van de Peregrino, met acute blinde darm ontsteking naar het ziekenhuis in León gebracht; lijkt redelijk ernstig.
Momenteel zitten we weer echt vol, 24 personen: Denen, Duitsers, Fransen, Spanjaarden, Basken en een Russische, weer een aardig clubje. Wel veel was vandaag en morgen dus ook weer.
Om 17.15 uur kwamen er nog 3 jongens langs. Jammer, maar helaas. Wellicht in de hostal en anders in het volgende dorp, ofschoon de kans daarop wel steeds kleiner wordt op dit tijdstip.
Later kwamen er nog meer pelgrims langs. We hebben toen in het woonhuis nog een extra kamer (5 slaapplaatsen) op orde gemaakt (ontruimen, vegen, schoonmaken, bedden opmaken). Er kwamen nog 2 Engelse fietsers en een Duitse loper, die gelukkig hebben kunnen maken.
Volgens mij zijn er nu nog 2 noodplaatsen en daarna zien we wel weer. Eigenlijk nog genoeg plaats in de keuken (bedbank), in de tuin en in het huis is wellicht nog wat te organiseren, maar eens houdt het op.

vrijdag 13-09-2013 = el Burgo Ranero

De was viel mee. Niet iedereen had de lakens gebruikt, maar de eigen slaapzak. Zus van Tere (Maria) ging met haar man (Juan) naar Sahagun en vroeg of ik nog iets nodig had dat ze voor mij konden meenemen. Nog wat tabak gevraagd voor de volgende week (als het er was). In het dorp is 1 supermarktje voor de alledaagse dingen, maar verwacht er niet al te veel van.
Tot 12.00 uur leek het erg rustig. Er kwamen niet veel pelgrims langs, laat staan dat er gasten waren. Wellicht later op de dag.
In de loop van de middag kwamen er toch weer meer opzetten dan verwacht. Een zieke Francaise (Veronique) met maagklachten (was niet echt veel waard). 3 Koreanen, 2 Nederlanders,1 Duitser en verschillende Spanjaarden.
De Koreanen liepen grote stukken (ca 35 km per dag). Morgen lopen ze 38 km naar León.

 

zaterdag 14-09-2013 = el Burgo Ranero

Na de ochtend routine: de eerste koffie.
Er waren reeds veel mensen voorbij gekomen en het leek een drukke dag te worden. Drie (wat oudere) Canadese dames kwamen al bij ons om een slaapplaats vragen; zij leken behoorlijk vermoeid. Heb ze maar de kamer in huis gegeven, dan konden ze op hun gemak even bijkomen. Later op de dag kwam nog een Canadees echtpaar bij ons aan. Er lopen ook behoorlijk veel Canadezen op de camino.
's-Avonds had el Peregrino een soort BBQ georganiseerd. Dat wil zeggen er werd een grote bak met een rooster neergezet en een paar grote bakken met "super" sardines, pulpo en nog wat onduidelijks en roosteren maar.
Ook ik was uitgenodigd om van het geheel te genieten. Het duurde wel even voordat een en ander goed op gang kwam, want het vuur wilde niet erg goed branden in het begin. Ze weten hier inmiddels ook dat ik witte wijn drink (uitzonderlijk) en ik kreeg dan ook een erg lekkere albariño aangeboden. Kortom een plezierige manier om de zaterdagavond ddor te brengen.
Een paar Spaanse fietsers had gevraagd of ze eventueel nog bij ons konden blijven slapen. Er was nog (provisorisch) plek in de keuken. Ze zouden eerst zijn doorgefietst naar Mansilla de las Mulas, maar ze bleven nogal hangen.
Ook zij deden zich meer dan tegoed aan de restanten van de BBQ en maakten niet veel aanstalten om verder te fietsen. Achteraf bleek dat ze toch maar een slaapplaats bij ons wilden; ik had ook niet de indruk dat ze echt nog in staat waren om een heel stuk in het donker verder te fietsen. In de herberg hebben we de keuken ingericht voor de extra slapers. De ene betaalde contant en de ander wilde met een creditcard/ pinpas betalen. We hebben geen pinbetalingsmogelijkheid (heb trouwens in herbergen in dorpen zoals el Burgo nog nooit een kaartbetalingsmogelijkheid gezien). Is er dan een geld automaat in het dorp??. Nee, die is er ook niet. Het bleek dat hij geen contant geld meer had. Maar ja, je stuurt iemand niet weg in de avond.

zondag 15-09-2013 = el Burgo Ranero

Relatief veel waswerk, maar toch nog om 10.30 uur klaar met de herberg. De was draait en droogt uiteraard de ochtend en de middag door.
Eerst maar een sms-je naar Ria voor haar verjaardag ('s-avonds realiseerde ik me dat Ria helemaal niet jarig is op de 15e september, maar dat het haar trouwdag is en dat Marlies jarig is; het moet niet gekker worden!! uiteraard wel gecorrigeerd). Er is een mogelijkheid om voordeliger te bellen in het buitenland. Moet wel geactiveerd worden. Moet dus ook ergens in het dorp een computer zien te vinden. Vandaag niet zo extreem druk, maar goed gevuld.
Voor de avond had Tere eten klaargemaakt. De herbergiers van schuin tegenover (municipal)  Pilar en Georges (E en F) gaan maandag terug en er is al een nieuwe (Maite). Er zou nog een Mexicaanse komen als herbergier, maar die heb ik nog niet gezien. Lekker gegeten met elkaar en het was best gezellig, maar als 3 Spaanse dames met elkaar praten, is het voor mij toch niet allemaal te volgen.
Van lieverlede raak je steeds meer vertrouwd in het dorp en ga je al een beetje deel uitmaken van de inventaris. Met Theophilo gaat het kenneliojk wat beter, maar hij mag nog niet naar huis.
Rond 11.00 uur (met de koffie) komt Jacotrans langs. Zij verzorgen het grootste deel van het bagagetransport tussen Burgos en León. Ze halen rugzakken, koffers en tassen in de verschillende herbergen, hostals en hotels op en brengen ze weer verder naar de volgende plaats.
Ook Maria, de zus van Tere, en haar (2e) man Juan hebben me uitgenodigd om een keer bij hen te komen eten. Zijn zoon, Christian, werkt bij de Peregrino. Hij spreekt goed Engels; hij heeft een Engelse (Wales) moeder en heeft ook een tijdje in Londen gewoond en gewerkt. Erg aardige jongen.

maandag t/m zaterdag 16 t/m 21-09-2013 = el Burgo Ranero

Erg druk in de herberg en onderweg. De verwachting is dat het aan het einde van de week erg druk wordt bij ons in el Burgo, gelet op het aantal mensen tussen Burgos en León in het weekend.
Verschillende uitdagingen bij de pelgrims die bij ons logeerden.
Klaus en Julia (Duitsers), die moeizaam vooruitkwamen; in elk geval Klaus. Waarschijnlijk heeft hij iets gescheurd in zijn knie. Hij geeft zelf wel aan om verder te willen, maar ik geef hem weinig kans. Lijkt in elk geval verstandig in León een dokter te bezoeken.
Carl (Amerikaan) met ongeveer hetzelfde verhaal. Hij neemt in elk geval de trein naar León om een arts te bezoeken. Heeft wellicht iets in zijn voet gebroken.
Van de week was de herberg 5 keer volledig gevuld; extra ruimte gereed gemaakt in het huis. Ook een keer 2 in de herbergkeuken en nog 1 (Lets meisje) in de keuken van het huis op een matras. De laatste 2 dagen nóg een extra 2 persoons kamer ingericht voor 2 Canadese pelgrims. Normaal is deze voor de hospitaleros, maar ik ben alleen en slaap in een andere kamer.
Van de week was ook Han hier nog 2 nachten. Had eerder in juli hier gehospitaleerd en daarna 2 weken in Roncesvalles. Ging nu door naar Ponferada om van daaruit de Camino de Invierno te lopen. Achteraf had hij wel zijn routebeschrijving vergeten mee te nemen. Afspraak gemaakt voor eind oktober voor een reünietje in Tilburg met de andere (Hollandse) hospitaleros van el Nogal.

Er kwam nog een Frans meisje langs met een enorme filmuitrusting op een onhandig karretje. Zij maakte een soort documentaire over de camino als afstudeeropdracht.
Afgelopen weken goed weer geweest. Erg mooie zonsopkomsten en zonsondergangen. Rode luchten. Schitterend. 's-Ochtends wel behoorlijk fris en soms winderig. Goed loopweer, dat wel. De meesten vinden het te warm onderweg.
Gisteren (donderdag) de herberg alleen. Tere had nachtdienst en ging daarna met haar vader (93 jaar) nog naar het ziekenhuis in León voor een onderzoek.
Er hadden 3 mensen gereserveerd en die kwamen ook al heel erg vroeg (10.45); was nog lang niet klaar met de bedden en de douches. Rugzakken geparkeerd en eerst maar naar de Peregrino gestuurd voor de koffie.
Veel was en veel werk; laat ontbijtje, laat middagmaal en erg veel mensen.
Er waren ook een paar Amerikanen die hun rugzak naar Calzadilla de los Hernillos hadden gestuurd. Dat was ook de bedoeling, maar ze hadden een pijl gemist bij de splitsing bij Calzada del Coto (slecht aangegeven) en kwamen daarom bij ons uit. Na een uitgebreide telefonade kwamen we er achter waar de bagage was, n.l. in Calzadilla de los Hernillos.Taxi geregeld, zodat ze de bagage konden ophalen. Ze wilden graag bij ons blijven.
Over het algemeen aardige mensen. Soms erg veel vragen. Je merkt het direct als mensen al een aantal dagen alleen onderweg zijn; ze willen graag een praatje met je maken. Ook zijn er verheugde gezichten, als je op een laat tijdstip, nog een (aller)laatste slaapplaats kunt maken.
In het dorp is nog een grote (ongebruikte) zaal. Eigenljk ook bedoeld voor pelgrims. Maar naar wat ik begrijp, laat de plaatselijke politiek het niet toe dat deze gebruikt wordt. De eigenaar van Piedra Blancas en La Laguna zit ook in de politiek. Eén keer ben ik op pad geweest om ook deze zaal open te krijgen, want het dorp zat wel echt vol. Via het gemeentehuis en de nodige telefonades van de matrone die in het gemeentehuis bij de receptie resideerde, lukte het niet om binnen afzienbare tijd zoiets voor elkaar te krijgen. Het was ook tegen sluitingstijd van het gemeentehuis. Hoe de vraag naar slaapplaatsen toen is opgelost, ben ik niet meer te weten gekomen. Ik heb die pelgrims toen ook niet meer gezien.
Wat mij betreft is het nu een beetje de laatste werkdag; morgen zelf op pad.

 

zondag 22-09-2013 = el Burgo Ranero-Puente Villarente
26 km = totaal 26 km

Afscheid nemen is nooit mijn sterkste kant. Ik heb het erg naar mijn zin gehad in el Burgo en Tere (mi jefe) is een erg aardig mens. Was toch een afscheid met een brok voor beiden.
Nog een kop koffie bij de peregrino. Jammer dat Monica er niet was. De naweeën van een bruiloftsfeest van de dag ervoor. Ze zou vandaag pas om 9.30-10.00 uur komen; niet op gewacht.
Tere vergezelde me nog een eindje naar de rand van het dorp (laguna de la manzana) en toen was de periode als hospitalero echt ten einde. Ik heb er erg van genoten.
Rechte weg, kleine boompjes, het was nog niet echt warm en het lopen ging goed.
Op vrijwel dezelfde plek vóór Reliegos als eerder in 2007, stopte er een auto met de aanmoediging om naar San Pelayo te gaan. Het was Julio, de herbergier, die me in el Burgo al had aangeboden om mijn rugzak mee te nemen.
Vroeg me of ik toch niet de rugzak .......? Hij was op weg naar el Burgo om klanten te winnen en eventuele (te zware) rugzakken over te nemen.
Ik zou hem 's-middag in San Pelayo wel weer zien.
Vervolgens naar Mansilla de las Mulas. Afstand van ongeveer een uurtje á 5 kwartier. Zelfde lange, rechte weg. Hier en daar wel wat bekende gedeeltes. In Mansilla op mijn gemak gegeten. Veel pelgrims bleven daar in de herberg overnachten en ik ging na een uurtje weer verder, met eenzelfde recht stuk in het vooruit.

Na Mansilla de rio Esla gekruisd. In het eerste deel stond er aanmerkelijk minder water in dan in de Sanabrés. Om ca 14.30 in Puente Villarente. Er was een nieuwe voetgangersbrug gemaakt, naast/ onder de oude brug. Kennelijk was dat gedeelte toch te gevaarlijk bevonden voor voetgangers.
In San Pelayo goed ontvangen, de was gedaan, wat in de tuin gezeten. In het dorp was er 's-middags en in de avond een soort mobiele disco, maar er zat in de middag nog niet veel schot in. In de herberg gegeten. Het lijkt wel "all incluvive".
Je hoeft de herberg (bijna) niet uit om te eten, te drinken, te slapen of te ontbijten.