dag 00 ... de laatste dagen voor vertrek ...
En als je dan eenmaal een datum hebt geprikt, dan lijkt het snel te gaan.
Na enige voorbereidende wandeltochten om de schoenen in te lopen en de rugzak te beproeven (ca 100 – 150 km), gaat de tijd ineens erg snel.
Ook de omgeving en de familie laten van zich horen en willen nog gedag zeggen en een goede reis wensen. Vergezeld van goedbedoelde, doch volstrekt nutteloze gaven, maar ach……! Het weegt niet al te veel!
Wel erg leuk om mee te maken, dat iedereen zo meeleeft.
En wat ook altijd handig is als je voor een langere periode niet thuis bent, is om een aantal zaken over te dragen. Bijvoorbeeld de website van de A4D moet worden bijgehouden.
En dan is het plotseling (voorlopig) het laatste weekend thuis. Met de laatste gemeenschappelijke maaltijd en nog goede gaven.
……En voor de vervolginscriptie moet ik zelf maar zorgen te zijner tijd.
En je kunt je voorbereiden,
en je kunt wat trainen en kijken hoe het is met een dergelijke zak op je rug,
en je kunt met anderen praten hoe het zal zijn onderweg,
en je kunt veel lezen wat anderen meegemaakt hebben,
en je kunt ………….
Maar dan is het eindelijk zover ......! (of je er nu klaar voor bent of niet)
Zo te zien is alles wel gepakt; toch altijd wat rommelig aan het begin, zeker als je 's-ochtends eigenlijk alles pas inpakt; overigens leek het dit keer behoorlijk onder controle
Het plan was om ca 09.00 uur te vertrekken, zodat het lijkt of je zeeën van tijd hebt. Het vertrek was inderdaad iets na 09.00 uur.
dag 01 … Vlijmen - Hilvarenbeek …
maandag 04-04-2005
via Helvoirt - Haaren - Oisterwijk - Moergestel
ca 30 km = totaal 30 km
Heb je alles??
Niets vergeten??
Wil je nog koffie??
En dan gaat de rugzak definitief om, ga ik echt vertrekken, is het afscheid daar en begint de tocht.
En dan vertrek je. Je laat je vrouw en twee kinderen achter voor drie maanden.
Toch wel emotioneel en de straat uitlopen duurt dan wel erg lang. Maar we hoefden ons niet groter te houden dan we waren. Toch wel geweldig dat je in staat wordt gesteld om zo’n 3 maanden op weg te gaan.
Na een half uurtje reeds ontdek je wat je niet hebt meegenomen; dan nog maar een belletje naar huis. Voor een snelle na bezorging en een tweede afscheid.
Tocht liep zeer voorspoedig. In Haaren koffie gedronken. ’t Café was eigenlijk gesloten, maar men was aan het (schoonmaak) werk. Je merkt dan wel dat het een binnenkomer is als je vertelt dat je op weg bent voor een voettocht naar Santiago. De tweede kop behoefde niet te worden afgerekend.
Zo’n beetje de eerste bloesem die ik onderweg tegen ben gekomen, was tussen Helvoirt en Haaren.
Ik had veel meer bloesem verwacht, ook verderop tijdens het traject; kennelijk was het toch nog te koud.
In de middag werd het wel kouder en stormachtig en het eerste zonnetje liet het bij Moergestel behoorlijk afweten. Om ca 16.00 uur was ik in de buurt van het afgesproken adres. Het begon inmiddels wat te miezeren en ik ben nog even een supermarkt ingedoken om te schuilen en voor een bloemetje voor de ontvangst.
Bijzondere ontvangst in Hilvarenbeek bij Santiago-gangster en haar man.
Adres had ik via het Genootschap van St. Jacob verkregen; het leek wel handig om voor de eerste nacht vooraf al een slaapplaats te hebben.
Beiden in het onderwijs (biologie/Nederlands en conrector/biologie).
Thee/ douche/ eten/ thee/ wijntje en wederzijdse verhalen; buiten regende het meer dan behoorlijk. Tijdig naar bed voor de nieuwe routes.
dag 02 … Hilvarenbeek - Postel ...
dinsdag 05-04-2005
via Esbeek - Lage Mierde - Reusel
ca 23 km = totaal 53 km
Na een goede nachtrust en een avond praten over Santiago met de gastvrouw en over vliegtuigen met de gastheer, na een goed ontbijt om ca 08.00 uur op pad.
In Hilvarenbeek was alles nog dicht, zodat ik geen stempel heb van Hilvarenbeek; wellicht nog later op te halen.
Het was wel fris en er lagen een paar lange, saaie wegen in het verschiet.
Bij Esbeek kwam ik een ploeg “complex koper” tegen, ex-KPN (Netwerk Bouw).
Het bleek dat we enkele gemeenschappelijke kennissen hadden (Wim en André). Wederzijds gegroet!
Vervolgens Lage Mierde (koffie in de zon en de eerste blessure; gesneden bij het knutselen van een stormbandje aan mijn hoed) en Reusel; veel omleidingen en werkzaamheden aan de weg. Een wat rommelig geheel.
’s-Middags ca 15.15 uur was daar sneller dan verwacht Postel met de abdij.
"Bij aankomst bellen!" stond er op de poort. Dus maar gedaan.
De gastenkamers waren allemaal bezet. Veel retraite gangers in de abdij.
Maar speciaal voor Santiago-lopers/ fietsers, pelgrims, scouts en andere bikkels was/ is er de bivakkelder. Een kelderruimte met twee vertrekken, waarin ca 20 ledikanten met matras; wel tamelijk primitief; geen douche, wel één wastafel met behoorlijk koud water. Avondgebed meegemaakt en avond gegeten.
dag 03 … Postel – Averbode …
woensdag 06-04-2005
via kanaal Turnhout/Hasselt - Tessenderlo
ca 40 km = totaal 93 km
Op aanraden van andere Santiago-gangers ben ik van Postel (abdij) naar Averbode gelopen via verschillende kanalen (jaagpad).
Volg echter vooral je eigen weg en laat je niet te zeer leiden (lijden) door allerlei goede wensen van anderen.
Lopen langs het kanaal is saai/ eentonig/ langdurig/ weinig te beleven/ geen café’s die zijn geopend; kortom niets te zien dan het kanaal, sluizen, enkele boten, het pad en zand-, grind- en steenopslag, etc.
Hier en daar een verdwaalde fietser die ook de straffe zuidwester wind trotseerde, komende van ergens en gaande naar nergens.
Eigenlijk toch nog wel veel te zien op zo’n dag. Maar door het lange, eentonige kanaal en de fikse wind schuin van voren al met al toch wel een relatief koude en zware dag.
Vroeg naar bed om de spieren rust te geven; voor mij is het nog 10 – 15 graden te koud.
dag 04 … Averbode - Tienen …
donderdag 07-04-2005
via Scherpenheuvel - Waanrode - Glabbeek
ca 28 km = totaal 121 km
Na een onstuimige (storm en regen) nacht/ dag van Averbode naar Tienen.
Onderweg in Waanrode, op zoek naar koffie, trof ik facteur Luc (de postbode), die me aan de schelp herkende. Hijzelf was enkele jaren terug per fiets naar Santiago (en andere uithoeken van Europa) getrokken, en deed elke paar jaar een dergelijke fietstocht. Bij enkele particulieren heeft hij koffie met chocolade voor me geregeld. Ik kon eventueel bij hem overnachten, maar dat was op te korte afstand. Doorgelopen naar Tienen.
Via het VVV geïnformeerd. In eerste instantie moeilijk een betaalbare slaapplaats te vinden, maar na enig rondbellen en informeren door een zeer welwillende VVV-er gaf hij me het adres (vlakbij het VVV) van Broeder Alex van de Broeders Alexianen in Tienen; ik slaap aan de andere zijde van de kliniek waar ik eerder ben geweest.
’s-Avonds de mis meegemaakt (5 man) en meegegeten. Er wonen hier nog 3 paters/ broeders (zeer op leeftijd) en voor mij onbegrijpelijk hoe zij dag in dag uit hun rituelen blijven vervullen. Eén van hen werkt overdag in de kliniek en een ander is de echte broeder. Die heeft echter nog wel enkele andere parochies onder zijn hoede.
De derde was een voor mij wat onduidelijke figuur; niet helder wat zijn rol in het geheel was. Hij las in elk geval voor tijdens de dienst. Zij waren in elk geval wel erg vriendelijk en voorkomend. De kamers/ slaapplaatsen waren uitstekend met douche en toilet uitgerust. Na het eten nog gezamenlijk gekeken naar de taferelen uit Rome aan de vooravond van de begrafenis van de paus.